startpagina.
0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Arboretum
Arboretum

Auteur: Dan Cassar
Uitgever: Renegade (2015)
Aantal spelers: vanaf 2 tot 4
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: 20 tot 40 minuten
Prijs: circa 18 euro
Soort: kaartspel


Het spel ...
Mensen verzamelen van alles, tot bomen aan toe. Een bomenverzameling heet met een moeilijk woord Arboretum. In het gelijknamige kaartspelletje mag je zelf een poging doen om prachtige bomen te verzamelen en deze zo te planten dat je er heerlijk tussendoor kan lopen.

In de doos van Arboretum vind je genummerde kaarten met afbeeldingen van prachtige bomen. Afhankelijk van met hoeveel spelers je het spel speelt, gebruik je 6, 8 of 10 soorten bomen (iedere set bestaat uit 9 genummerde kaarten). Nadat de kaarten geschud zijn krijgen alle spelers zeven kaarten en daarna kan het spel beginnen.

Aan het begin je beurt trek je altijd twee kaarten en daarna speel je één kaart en leg je één kaart op een eigen aflegstapel af. Op het moment dat je zelf kaarten moet trekken, mag je kiezen uit een blinde kaart van de trekstapel of een openliggende kaart van één van de trekstapels (waaronder die van jezelf). Je moet dus een beetje opletten dat je geen kaart aflegt waar je zelf niets aan hebt, maar waar een andere speler heel erg blij van wordt.

Maar waar wordt een speler nou blij van? Nou, van kaarten waarmee hij mooie looproutes langs bomen in zijn arboretum kan maken. Met de kaarten die je uit speelt, bouw je namelijk aan je arboretum. Je probeert hierbij zo veel mogelijk routes (horizontaal en verticaal aan elkaar grenzende rijtjes in oplopende waarde) te maken waarvan de laagste en hoogste kaart van dezelfde bomensoort zijn. Hoe langer zo’n rijtje is, hoe meer punten je bij de waardering scoort. Je mag kaarten in meerdere routes gebruiken. Als het je lukt om een rijtje van minimaal 4 kaarten lang in één soort te maken, dan scoor je daarvoor extra punten. En je krijgt ook extra punten als je de 1 en/of de 8 hebt gebruikt.

Het spel is afgelopen als de trekstapel leeg is. Het maakt niet uit dat er dan nog kaarten op de aflegstapels van de spelers liggen. Op dat moment maken de spelers bekend welke zeven kaarten ze nog in hun hand hebben. De speler(s) die van een bepaalde bomensoort de hoogste waarde over heeft, mag één pad van bomen in die soort waarderen. De andere spelers krijgen niets. Wie de meeste punten haalt wint natuurlijk het spel.

... en de waardering
Ondanks de simpele regels, is Arboretum geen lichte kost, maar een echte hersenkraker. De regels zijn zo simpel: trek twee extra kaarten, speel uit je hand vervolgens één kaart en leg een kaart af. Maar oh, wat is het lastig om te bepalen welke kaart je speelt en welke je aflegt. Je moet er daarbij namelijk niet alleen op letten dat je zelf een mooi arboretum bouwt, maar ook opletten dat je van de bomen waar je mooie (waardevolle) routes hebt gebouwd aan het eind van het spel ook de hoogste waarde over hebt om die route te mogen waarderen en er dan ook nog op letten dat je geen kaarten aflegt waar een andere speler mooie dingen mee kan doen. Echt elke keus doet pijn omdat elke keuze die je maakt betekent dat je een kaart op twee andere manieren niet gebruikt (terwijl je dat vaak ook had gewild). Je wil zo veel in dit spel, maar je mag zo weinig. En die spanning levert veel speelplezier op.

4 pionnen
Dagmar

terug naar boven