startpagina.
0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Carpe Diem
Carpe Diem

Auteur: Stefan Feld
Uitgever: Ravensburger (2018)
Aantal spelers: vanaf 2 tot 4
Leeftijd: vanaf 10 jaar
Speelduur: 45 tot 75 minuten
Prijs: circa 35 euro
Soort: bordspel


Het spel ...
Alea was aan het begin van deze eeuw hét merk dat je als spellenliefhebber goed in de gaten hield omdat er interessante, innovatieve spellen verschenen. Alea is sindsdien blijven doen wat het toen ook deed, maar de spellenwereld is wel veranderd. Zo is het uiterlijk van spellen veel belangrijker geworden en op dat punt slaat Alea tegenwoordig regelmatig de plank mis. En dat is jammer, want veel van de spellen die onder dit label uitgebracht worden zijn nog steeds zeer de moeite waard. Twee jaar geleden verscheen Carpe Diem bij Alea. Het spel is echt een grijze muis in het spellenschap door de grijze doos en de kleurloze en fantasieloze afbeelding op de doos. Het spelmateriaal ziet er helaas niet veel beter uit, met veel nauwelijks van elkaar te onderscheiden groen en bruintinten. Ik snap dus dat veel mensen dit spel geen tweede blik waardig hebben gegund, maar misschien is er ook in dit geval more than meets the eye…

In Carpe Diem zijn de spelers Romeinse patriciërs die een nieuwe wijk gaan volbouwen. Iedere speler krijgt een vier kartonnen stroken waar je een vierkant van maakt waarbinnen je het raster plaatst waarop de wijk gebouwd gaat worden.

De kern van het spel is de manier waarop je de tegels selecteert waarmee je je wijk bouwt. Centraal op de tafel ligt een ander bord waarop in groepjes van vier de gebouwen staan die je kan gaan bouwen. Aan het begin van het spel plaats je je pion bij een van deze groepjes en kies je hier een gebouwtegel van af. Op sommige tegels staan complete gebouwen (bijvoorbeeld een bakkerij), op andere staan delen van één of meer gebouwen (bijvoorbeeld villa’s) of landschappen (bijvoorbeeld een vijver). Deze tegel leg je ergens op je bordje neer. Alle groepjes met gebouwen zijn via twee verbindingen verbonden met andere groepjes. Als je weer aan de beurt bent moet je via deze verbindingen naar één van deze groepjes gaan en daar een tegel pakken. Deze tegel leg je vervolgens op je eigen spelersbordje neer. De tegel moet je daarbij wel horizontaal of verticaal grenzend tegen een eerder gelegde tegel aanleggen. Heel vaak kan je dus niet direct bij de tegel komen die je eigenlijk wilt, maar moet je een beetje plannen via welke stapjes je er kan komen en dan maar hopen dat niemand hem voor je neus heeft weggepakt.

Dit bouwen doe je natuurlijk niet voor niets, maar levert op verschillende manieren direct en indirect punten op. Aan het eind van ieder van de zeven rondes volgt een waardering van twee elementen die je zelf mag kiezen door een fiche te leggen tussen kaartjes waarop deze elementen staan. Elk plekje kan echter maar één keer gekozen worden, dus je moet wel opletten wat de anderen doen om zo te voorkomen dat het plekje dat jij wilde al weg was voor je aan de beurt was om te kiezen. Aan het eind van het spel volgt dan nog een waardering waarbij veel punten te scoren zijn als je gebouwen en landschappen op de juiste plek hebt gebouwd. Op de stroken waarmee je je wijk hebt afgebakend staat namelijk aangegeven in welke kolommen en rijen je punten kan scoren als je er een bepaald gebouw of landschap gebouwd hebt. Verder leveren je afgebouwde villa’s bij de eindwaardering ook nog punten op (hoe groter een villa is, hoe meer punten hij oplevert).

De speler met de meeste punten wint vervolgens natuurlijk het spel.

... en de waardering
Het wordt echt tijd dat Alea een nieuwe vormgever in de hand neemt. Carpe Diem ziet er ronduit saai uit en (alsof dat nog niet erg genoeg is) lijken sommige kleuren zo sterk op elkaar dat het lastig is om ze uit elkaar te houden. En dat is jammer want het is een erg leuk spel om te doen. Het is een rasechte puntensalade die verstopt zit onder een uitdagende logistieke uitdaging om aan de juiste tegels te komen om je wijk te bouwen. Je moet daarbij zowel de korte termijn doelen (het scoren van punten aan het eind van een ronde) als de lange termijn doelen (de eindwaardering) goed in de gaten houden. Het spel speelt lekker met alle spelersaantallen doordat van de groepjes tegels de laatste (bij drie spelers) of de laatste twee (bij twee spelers) worden weggehaald zodra de andere tegels worden gekozen.

4 pionnen
Dagmar

terug naar boven