startpagina.
0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Rattus
Rattus

Auteur: Henrik en Ǻse Berg
Uitgever: White Goblin Games (2010)
Aantal spelers: vanaf 2 tot 4
Leeftijd: vanaf 10 jaar
Speelduur: 30 tot 45 minuten
Prijs: circa 25 euro
Soort: bordspel


Het spel ...
Een van de donkerste perioden van de duistere Middeleeuwen was zonder de Zwarte Dood, die halverwege de 14e eeuw aan tientallen miljoenen mensen het leven kostte. Inmiddels zijn we een paar eeuwen verder en is het leed lang genoeg geleden dat het niet meer zo aangrijpend is als bijvoorbeeld een paar onfrisse komkommers. Hoogste tijd dus voor een luchtig spelletje.

Dat spelletje heet Rattus. Doel van het spel is om de Zwarte Dood zoveel mogelijk te ontwijken, opdat je aan het einde de meeste overlevenden op het bord hebt staan.

Tijdens je beurt doe je drie dingen: een karakter nemen, blokjes plaatsen en de Zwarte Dood verplaatsen. Het nemen van een karakter is optioneel. Er zijn er zes en je mag er per beurt een nemen van een medespeler of uit de voorraad. De karakters geven je interessante voordelen, maar maken je ook kwetsbaarder voor de pest. Het aantal blokjes dat je in een gebied mag plaatsen is afhankelijk van het aantal rattenfiches in dat gebied. Rattenfiches bepalen de impact van de pest. Vreemd genoeg vluchtten die Middeleeuwers bij voorkeur naar risicogebieden.

Met het verplaatsen van de Zwarte Dood zaai je dood en verderf. Liggen er in het huidige gebied zowel rattenfiches als blokjes, dan worden de rattenfiches omgedraaid. Afhankelijk van wat er op de fiches staat kunnen de spelers met blokjes in dat gebied enkele van hun blokjes verliezen. Soms verliest niemand wat, soms wordt een gebied volledig ontvolkt.

Het spel eindigt als de voorraad rattenfiches op is. Alle rattenfiches op het bord worden nu nog omgedraaid voor een laatste stuiptrekking van de pandemie. De speler die hierna de meeste blokjes op het bord heeft, wint het spel.

... en de waardering
Ondanks het morbide thema is Rattus een prettig luchtig spelletje, dat bovendien vlot wegspeelt. Net als Der Untergang von Pompeji is dit zo’n spelletje waar je elkaar lekker kunt sarren, maar waar enige planning nog wel mogelijk is. Die zit vooral in het kiezen van combinaties van karakters en het slim plaatsen van blokjes. De stevige geluksfactor van de fiches zit daarbij soms aardig in de weg, maar omdat Rattus aangenaam kort is stoort dat nauwelijks. Wel zou de variatie aan karakters wat groter mogen zijn. Er zijn er slechts zes, waarvan er eentje (de Heks) in de praktijk zelden gespeeld wordt. Met de uitbreiding wordt dat wel ondervangen, maar met alleen het basisspel is de wederspeelbaarheid toch een beetje beperkt.

3 pionnen
Peter Hein

terug naar boven