startpagina.
0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Wyatt Earp
Wyatt Earp

Auteur: Mike Fitzgerald en Richard Borg
Uitgever: alea (2001)
Aantal spelers: vanaf 2 tot 4
Speelduur: 45 minuten
Prijs: circa 18 euro
Soort: kaart


Het spel ...

Wyatt Earp is het eerste spel in de nieuwe alea-reeks van kleine spellen, en tegelijk het eerste alea-spel van de hand van Amerikaanse auteurs. Het thema van het spel is dan ook typisch Amerikaans: het Wilde Westen. Wyatt Earp was een beroemde sherrif in de 19e eeuw, die veel bekende en minder bekende misdadigers wist in te rekenen. In het spel is dat ook de bedoeling, al zijn de spelers nu eerder sluwe premiejagers dan nobele sherrifs.

De kaarten worden geschud, en iedere speler ontvangt er tien. Er zijn twee soorten kaarten: boevenkaarten en sherrifkaarten. De boevenkaarten corresponderen met zeven beruchte misdadigers van wie de portretten in het midden wordt gelegd. Op die portretten wordt $1000 neergelegd als startpremie.

De beurt van een speler is heel simpel: pak een of twee kaarten, speel zoveel je wilt en leg er eentje af. Als een speler twee kaarten wil pakken, moet dat van de dichte trekstapel. Bij één kaart pakt hij de bovenste van de open aflegstapel. Het uitspelen van kaarten is aan regels gebonden: zo mag je maar één sherrifkaart per beurt uitspelen, en ook niet zomaar iedere boevenkaart mag uitgespeeld worden. Als er van een misdadiger nog geen kaarten uitgespeeld zijn, mag volgens het rummy-principe alleen een setje van minstens drie boevenkaarten uitgespeeld worden. Boevenkaarten leg je voor je neer, sherrifkaarten worden bij setjes boevenkaarten aangelegd, of komen op de aflegstapel.

Iedere keer dat je boevenkaarten uitspeelt, leg je $1000 per uitgespeelde kaart min één op het bijbehorende portret (bij 3 boevenkaarten dus $2000). Na het afleggen van een kaart is de volgende speler aan de beurt. Ook sherrifkaarten verhogen in principe altijd de premie.

Een speelronde is voorbij als een speler geen kaarten meer in de hand heeft, of de stapel twee keer op is gebruikt. De premies van de misdadigers worden verdeeld onder de spelers die op die misdadigers jacht hebben gemaakt, mits er voldoende boevenkaarten zijn uitgespeeld. De speler die de meeste boevenkaarten van een misdadiger heeft uitgespeeld, krijgt ook het meeste geld, en soms zelfs alles.

Het spel eindigt zodra een speler $25.000 of meer heeft verzameld, dit is meestal na drie of vier rondes. De speler met het meeste geld wint.

... en de waardering

Waar de bordspellen uit de alea-reeks meer voor de liefhebbers zijn, zijn de spellen uit de ‘kleine’ reeks wat luchtiger van karakter. Wyatt Earp is een typisch luchtig kaartspelletje, waarbij je een balans moet vinden tussen jezelf helpen en je tegenstander pesten. Dit kan soms op hele subtiele manieren, wat het spel net de nodige diepgang geeft. Het spelverloop heeft niets met het thema te maken, maar de portretten van schurken als Billy the Kid, Butch Cassidy en hun vakgenoten geven er een leuke sfeer aan.

3 pionnen
Peter Hein

terug naar boven