Soorten spellenspelers en spellenkopers

Geplaatst door

Naar aanleiding van het opstellen van mijn List of Shame heb ik de laatste dagen wat nagedacht over spellenspelers en spellenkopers. Het lijkt het me een verstandig uitgangspunt om geen spellen te kopen die je vervolgens niet of nauwelijks speelt. Dat is zonde van je geld en zonde van de ruimte die de spellen innemen in je huis. Het hangt van je persoonlijke omstandigheden af welke van de twee als eerste begint te knellen (bij mij is dat ruimte).

Toen ik hier zo over aan het mijmeren was, zag ik een soort assenstelsel voor me waarbij je op de ene as zet hoe vaak iemand een spel doet en op de andere hoeveel spellen iemand heeft (zie mijn amateuristische plaatje). En als je dan naar de uitersten kijkt dan krijg je best een interessante  indeling waarbij je je kan afvragen of jij op het punt zit waar je wilt zijn.

Laten we beginnen met de voor ons minst interessante hoek, de hoek van mensen die geen of heel weinig spellen spelen en ze ook niet of nauwelijks bezitten. In deze hoek huizen overduidelijk de spellenhaters. En dat is prima, ieder zijn ding. Er zijn ook een heleboel dingen waar ik niet van houd waar andere mensen weer dolenthousiast van worden (vissen, whiskey proeven of mudruns bijvoorbeeld).

Laten we daarna naar het andere uiterste gaan. De hoek waarin de mensen zitten die heel vaak spellen doen en er ook heel veel bezitten. Deze mensen spelen heel veel spellen hooguit een paar keer en gaan dan weer door naar het volgende spel. Ik heb deze groep de verwende veelspelers genoemd en ik reken mezelf tot deze groep. Dit zijn mensen die continue het spellennieuws in de gaten houden en erelid zijn van The Cult of the New. Ze zouden het liefst alles een keer geprobeerd hebben. Het zijn de mensen die op een spellendag altijd het nieuwste van het nieuwste bij zich hebben.  En dit zijn ook de mensen waarvan de partners en vrienden verzuchten “niet weer een nieuw spel”.  

Er zijn ook mensen die heel graag spellen doen, maar zich daarbij toeleggen op een enkel spel, de zogenaamde specialisten. Ik denk dat je in deze hoek vooral schakers, dammers, bridgers, scrabbelaars en go-spelers tegenkomen. Dit zijn spellen die in clubverband gespeeld kunnen worden en waar competities voor worden opgezet. Met deze spellen ben je nooit uitgeleerd en je kan jezelf dan ook een leven lang blijven verbeteren. Maar er zijn ook een paar moderne bordspellen die op dezelfde manier gespeeld worden, denk aan Dominion of Mémoir ’44 (of andere specifieke wargames).

In het laatste uiterste vinden we de verzamelaars. Of te wel mensen die heel veel spellen kopen, maar maar weinig spellen doen. En dit hoeft echt niet te zijn omdat deze mensen de spellen wel zouden willen spelen, maar het niet lukt. Denk bijvoorbeeld aan mensen die de verschillende edities van Monopoly verzamelen. Voor hen is het waarschijnlijk zelfs kapitaalvernietiging als ze deze spellen ook zouden spelen omdat ze dan niet meer in mint condition zijn. Of denk aan mensen die antieke spellen verzamelen.

Tussen de vier uitersten zit natuurlijk een heel spectrum aan soorten spelers. Ik heb er nog drie een plekje gegeven. Allereerst zijn er de gelegenheidsspelers die een paar spellen hebben en af en toe eens een spelletje doen. Deze mensen gaan niet actief op zoek naar nieuwe spellen, maar kopen incidenteel een spel naar aanleiding van mond tot mond reclame of omdat ze een spel bij iemand anders met veel plezier gespeeld hebben. Bij deze mensen zal je dus vooral crowdpleasers vinden als 30 seconds, Catan, Carcassonne en Ticket to Ride.

Dan heb je de dromers die zo graag veel meer zouden spelen dan ze in werkelijkheid doen en die hun spelbehoefte daarom vervullen met het kopen van spellen, daarbij wegdromend over de perfecte spellendag waarop deze spellen op tafel komen. Voor deze mensen is hun gevulde spellenkast vooral een wereld aan mogelijkheden waar je heerlijk over kan fantaseren. Ik stel me zo voor dat in deze groep veel spellenliefhebbers zitten die in hun omgeving vooral spellenhaters of op zijn best gelegenheidsspelers hebben zitten. Misschien is het voor deze groep een geluk bij een ongeluk dat steeds meer solospellen geen slap aftreksel van het origineel meer zijn.

En de laatste groep is de groep waar ik eigenlijk zelf bij zou willen horen: de verstandige veelspeler. Dit zijn mensen die veel spellen doen, maar goed in staat zijn om hun kooplust te beteugelen. Ze kopen pas een spel nadat ze  het een keer hebben kunnen uitproberen. Ze zijn vaak goede vrienden met de verwende veelspelers. Dit is fijn voor de verwende veelspeler want die is altijd op zoek naar een vriend die zijn of haar laatste aankoop wil spelen. En het is fijn voor de verstandige veelspeler want die kan lekker veel spelen en uitproberen en vervolgens de krenten uit de pap pikken.

Zoals gezegd ben ik zelf dus vooral een verwende veelspeler. Ik speel veel en ben altijd nieuwsgierig naar nieuwe spellen en ga dan ook makkelijk voor de bijl als ik veel positieve geluiden over een spel hoor. Op spellengebied heb ik ernstig last van FOMO. Ik speel veel spellen daardoor maar een paar keer omdat er altijd nieuwe spellen te ontdekken zijn. Tegelijkertijd lukt het me de afgelopen paar jaar wel beter om bewust spellen die ik leuk vind vaker op tafel te zetten, dus er is enige vooruitgang.  Maar ik heb ook een beetje een (Scrabble-)specialist in me. Scrabble is een spel dat ik al bijna 500 keer gespeeld heb en wat ik nog steeds met plezier speel en waarin ik telkens een klein beetje beter wordt. En als ik naar mijn spellenkast kijkt, dan moet ik toegeven dat ik ook wel een beetje een verzamelaar ben omdat ik spellen houd omdat ik ze mooi vind of omdat ik er goede herinneringen aan heb terwijl de kans dat ik ze weer op tafel krijg heel klein is. Tijdens de strenge lock-downs van vorig jaar was ik ook noodgedwongen een dromer die spellen kocht in afwachting van betere tijden waarin deze eindelijk gespeeld zouden kunnen worden. En ten slotte  ben ik zelfs een klein beetje een spellenhater als het om wargames of hele droge, complexe, lange spellen gaat.  

Ik ben benieuwd, herkennen jullie mijn categorieën een beetje? Heb ik nog een categorie over het hoofd gezien? En waar zou jij jezelf plaatsen?

Eén reactie

Laat een antwoord achter aan Peter Hein Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.