startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Amon Ra

Sessies:

30 maart 2004
3 februari 2004
30 december 2003
16 december 2003

30 maart 2004

Spelers: Hieke, Linda, Dagmar, Wendy en Niek

Dagmar wilde Amon Ra wel eens proberen. Omdat Wendy bezig is met een nieuwe spellen inhaalslag na haar jaar afwezigheid, wilde zij ook wel. Hieke, Linda en Niek kenden het spel al en wilden het nog wel een keer spelen. Met zijn drieën gaven ze uitleg over het spel.
De eerste ronde nam Wendy genoegen met een provincie waar niets was, alleen ruimte voor boerderijen. De andere spelers waren blij dat ze deze niet hoefden te nemen omdat ze hebberig naar de gratis uit te delen goodies in de andere beschikbare provincies keken. Wendy bouwde echter meteen lekker veel boerderijen, waardoor ze de rest van de eerste speelhelft constant lekker veel geld had waarmee ze andere dingen kon doen. Ook Dagmar kon in haar eerste provincie meteen een lekker aantal boerderijen kwijt, waardoor zij ook grof kon gaan uitgeven. Hieke leek er heel bekaaid af te komen, ze had telkens weinig geld, weinig kaarten en kon dus weinig doen. Bij de eerste telling ging Dagmar aan kop, op ruime afstand gevolgd door Wendy. Hieke was verrassend derde geworden doordat ze in haar verder kale landschap wel een paar tempels had staan.
Na de eerste helft worden alle boerderijen van het bord gehaald en blijven alleen de piramides staan. Iedereen ervoer dit als een beetje dood punt in het spel omdat je weer helemaal opnieuw begint en het dus een beetje voelt als opnieuw beginnen met het spel. Jorrit kwam Wendy halen, maar die was nog niet uitgespeeld en dus mocht hij met lege bijrijderstoel huiswaarts keren.
De tweede ronde had iedereen het gevoel weinig grip op het spel te hebben en maar wat aan te rommelen. Er werden wel meer geïnvesteerd in piramides. Bij de eindtelling bleek Dagmar nog steeds op kop te liggen, maar Wendy was haar wel dichter genaderd. De andere drie lagen erg dicht bij elkaar.

Uitslag: Dagmar 45, Wendy 42, Hieke 37, Niek 36, Linda 35
Waardering: Dagmar, Niek en Hieke 4, Wendy 3½, Linda 3

3 februari 2004

Spelers: Dirk Jan, Judith, Peter Hein en Willemien

Dirk Jan en Peter Hein hadden dit spel al eens eerder gespeeld, voor Judith en Willemien was het nieuw. Amon-Ra is redelijk complex, en het duurde even een paar rondes voor iedereen het spel goed onder de knie had. Peter Hein profiteerde daarvan door bij de eerste puntentelling aan beide oevers van de Nijl de bonus te scoren voor het gebied met de meeste piramides. Dit werd beslist door de tiebreaker; in ieder gebied was op dat moment precies één piramide gebouwd, die van Peter Hein hadden nog een extra bouwsteen. De anderen compenseerden deze achterstand door de inzet van bonuskaarten, die Peter Hein weer niet had.
In het tweede gedeelte van het spel werd er soms wat forser geboden op de provincies, maar nooit meer dan tien goudstukken. Dankzij oplettendheid van Willemien bleek dat de machtkaart die acht goudstukken oplevert, dit te doen voor een provincie in plaats van de normale inkomsten, en niet standaard acht goudstukken op te leveren. Dirk Jan en Peter Hein hadden dit altijd anders gespeeld, en de hoeveelheid geld in het spel was nu dan ook een stuk lager.
Willemien concentreerde zich in de tweede ronde op het vergaren van provincies met tempels erin, en zorgde er in de laatste ronde voor dat de tempel op ‘3’ uitkwam, wat haar negen bonuspunten opleverde. Dirk Jan had nu fors ingezet op het bouwen van piramides, en samen met weer bonuskaarten scoorde hij genoeg punten voor de overwinning. Peter Hein trok maar geen bonuskaart en moest het ook zonder bonuspunten van meeste piramides of tempels doen, en scoorde nu minder punten dan bij de eerste telling. Judith had te weinig piramides, en trok ook maar niet de gewenste machtkaarten. Dat drukte haar waardering van het spel wat, maar de anderen waren zeker goed te spreken.

Uitslag: Dirk Jan 45, Willemien 42, Peter Hein 38, Judith 33
Waardering: Dirk Jan, Peter Hein en Willemien 4, Judith 3

30 december 2003 

Spelers: Hans, Niek en René

Hans had opnieuw Amon-Ra meegenomen. Dit spel was door Dirk Jan en Bas al recent gespeeld dus zij kozen samen met Dagmar voor een nieuwe Kolonistenversie. Niek wilde Amon-Ra graag spelen dus samen met René en Hans werd er door hen voor Amon-Ra gekozen.
Hans had een korte uitleg op het Spellenspektakel gekregen en legde het spel uit aan René en Niek. Het spel heeft toch wel de nodige regels die niet altijd even logisch of duidelijk zijn. Het duurde dus even voor we van start konden.
Het spel, dat zich afspeelt in het oude Egypte, is verdeeld in zes ronden, met een puntentelling na de derde en na de laatste ronde. Gedurende het spel probeert men met geld zoveel mogelijk te bouwen in de eigen steden. Het kopen van piramides en boerderijen levert dan bij de puntentellingen veel punten op. Gedurende de rondes dient men echter ook zo te bouwen/kopen dat er geld wordt verdient bij het oogsten, dat een onderdeel vormt van een ronde. Tevens zijn er kanskaarten die extra opbrengsten, actiemogelijkheden of bonuspunten bij een telling opleveren.
De eerste ronden werd er driftig gebouwd. Met name het verkrijgen van een keten van piramides wat extra winstpunten oplevert bij een telling was populair. Niek speelde tweemaal een actiekaart waardoor met name René geen extra geld kreeg bij het oogsten. Iedereen had bij de eerste telling wel een piramide in elk van zijn drie gebieden dus dat ging qua punten redelijk gelijk op. Doordat Hans aan het eind van de derde ronde vlak voor de telling nog een tweede piramide in een van zijn steden kon zetten verdiende hij vijf bonuspunten, waardoor hij met een paar punten voorsprong de tweede fase inging.
De waarde van het hebben van zowel de meeste piramides als wel een keten van piramides leidde tot een explosie van piramides. Met name aan de Noordzijde van de Nijl was een strijd tussen René en Niek gaande voor de grootste stad, die René won met vijf piramides in één stad. Doordat hij echter daar massaal bouwde miste hij in een andere stad een piramides waardoor hij geen een keten kon vormen, die de anderen wel hadden. Niek had samen met Hans aan de zuidzijde van de Nijl gedeeld de meeste piramides. Het kwam bij de eindtelling dus op het aantal piramides, waar Niek het meeste van had en bonuskaarten. Niek had twee bonuskaarten die hem zes punten bij de eindtelling opleverden. Daarmee verkreeg hij net voldoende voorsprong om te winnen, want Hans had wel het meeste geld, hetgeen zes punten oplevert, maar omdat Niek nog twee punten kreeg voor het minste geld bleef Niek Hans net een punt voor. René was te zuinig geweest met het bieden op de steden waardoor hij de mindere locaties had.
Het spel werd door allen gewaardeerd voor het spelplezier en de uitvoering, maar de gecompliceerdheid van de regels en de lastig te lezen spelregels drukten de waardering enigszins.

Uitslag: Niek 37, Hans 36, Rene 25
Waardering: René 4, Niek 3½, Hans 3

16 december 2003

Spelers: Bas, Dirk Jan, Pascal en Peter Hein

Peter Hein had een van zijn nieuwe aanwinsten meegenomen, dat geen van allen nog gespeeld had. Peter Hein had al wel eens de regels doorgenomen, die gelukkig niet zo complex zijn. Bas merkte al tijdens de uitleg op dat het weer een echt Kniziaspel was, gegeven de vele keuzemogelijkheden en de ingewikkelde manieren om punten te scoren.
In het Oude Koninkrijk besloot Bas direct voor veel piramiden te gaan. Dit werkte, want hij scoorde er veel punten mee. Peter Hein richtte zich wat meer op het vervullen van zijn bonuskaarten, waarvan hij er al vrij snel een paar had. Dirk Jan geloofde de punten wel en ging voor het grote geld door veel boeren te kopen. Ook Pascal koos voor veel inkomsten. De verschillende strategieën kwamen direct tot uiting in de eerste telronde: Bas en Peter Hein schoten direct naar 15 punten, terwijl Dirk Jan en Pascal op 6 bleven steken. Wel hadden ze nu veel geld, wat ze goed konden gebruiken in het Nieuwe Koninkrijk. Wederom was Dirk Jan grootverdiener. Hij kon het zich permitteren veel uit te geven, al vond hij 45 goudstukken voor een provincie teveel. Die viel voor 28 in handen van Peter Hein, die daarmee zijn toch al krappe financiële positie naar de Filistijnen hielp. Daarmee kon hij de wedloop met Bas niet volhouden, en omdat hij aan het einde over verreweg het minste geld beschikte, passeerde ook Dirk Jan hem op de ranglijst, die in het Nieuwe Koninkrijk een indrukwekkende inhaalrace had gemaakt.
Iedereen had het wel een leuk spel gevonden. Dirk Jan kon eigenlijk niet goed aangeven waarom, maar was toch positief. Bas twijfelde nog even wat hij zou geven, maar zijn winst deed de waardering doorslaan naar een 4.

Uitslag: Bas 46, Dirk Jan 36, Peter Hein 34, Pascal 27
Waardering: Peter Hein 4½, Bas 4, Dirk Jan en Pascal 3½

terug naar boven