startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Beowulf

Sessies:

20 maart 2007
6 december 2006
29 november 2005

20 maart 2007

Spelers: Peter Hein, Wendy en Willemien

Doordat Elasund vrij snel gespeeld was en de anderen nog druk bezig waren, was er wel tijd voor nog een middellang spel. Wendy en Willemien hadden geen spellen meegenomen en zodoende trok Peter Hein Beowulf uit de tas. Dit is een nogal onderschat spel van Knizia, dat in Duitsland al weer in de ramsj ligt. Wendy sprak nog haar afkeur uit voor de illustraties van vaste Tolkien-illustrator John Howe, maar dat bleek een kwestie van smaak.
Beowulf is een klassiek biedspel van Knizia, in de traditie van Ra en Taj Mahal. Het bord en de vormgeving doen overeenkomsten met In de Ban van de Ring vermoeden, maar Peter Hein wist Willemien gerust te stellen dat het weinig met dat spel te maken heeft (al had Peter Hein dat zelf geen bezwaar gevonden.
Ook Beowulf was weer snel uitgelegd, op naar de eerste episode dus. Omdat hier geen straf staat op het verkrijgen van het hoogste fiche bedacht Peter Hein dat hij hier wel risicoloos een risico aan kon gaan. Helemaal onsuccesvol was dat niet, maar het was toch Willemien die met de twee boekrollen ging strijken. Dat herhaalde ze een paar keer, waardoor ze een intimiderend grote stapel boekrollen, voor zich had liggen. Ze was er niet helemaal zonder kleerscheuren afgekomen, want ze had inmiddels al een wond te pakken. Peter Hein en Wendy kregen geen boekrollen, maar gingen voor de speciale kaarten en directe punten. Vooral Peter Hein was goed in het voorkomen van wonden en krassen, zodat hij vaker risico’s durfde te nemen. Bij sommige veilingen was hij echter te zuinig en had hij misschien beter kunnen doordrukken.
Tegen de tijd dat de biedingen met goud in zicht kwamen was het wel duidelijk dat Willemien die zou winnen. Alles wat Peter Hein en Wendy konden doen was de prijs opdrijven, wat redelijk lukte. Peter Hein probeerde zijn geld te sparen om het IJzeren Schild te verkrijgen en hoopte in de voorafgaande episode het fiche van vier goud te pakken te krijgen. Helaas voor hem ging dat naar Willemien. Zij wilde dat echter gebruiken om in de laatste goudepisode de hoogste puntenwaarde te verkrijgen en Peter Hein kon voor weinig het schild meenemen.
In de strijd met de draak wilde hij het schild echter achter de hand houden voor noodgevallen en hij begon de episode met een risico. Hiervoor had hij Beowulfs Wagemut (de ‘Jezuskaart’ gedoopt door Wendy) achter de hand gehouden. Hij kon zijn geluk niet op toen hij met de vijf kaarten evenzoveel passende symbolen omdraaide en de strijd hoog inzette. Wendy en Willemien waren dus wel gedwongen ook risico’s aan te gaan om niet direct de episode te verliezen en grote verwondingen op te lopen. Ook hen lukte het en met wat bijpassende kaarten wisten ze bij te komen. Peter Hein had echter als enige nog geen handkaart gespeeld en bleef fors inzetten. Uiteindelijk moesten de anderen beide passen, nog zonder dat het IJzeren Schild in beeld was geweest. De dubbele wond ging naar Willemien, maar die kon ze afkopen met twee zegefiches. Bij de dood van Beowulf hadden Willemien en Peter Hein nog evenveel symbolen op hun handkaarten, maar omdat Willemien nu startspeler was kreeg ze het tiebreaker voordeel. Zo kon ze in deze episode ook haar laatste wond genezen, goed voor vijf extra punten. Peter Hein moest genoegen nemen met drie punten en Wendy met één. Door de reeks van gebeurtenissen aan het einde was Willemien als duidelijke overwinnaar uit de strijd gekomen.

Uitslag: Willemien 37, Peter Hein 29, Wendy 17
Waardering: Peter Hein 4, Wendy en Willemien 3½

6 december 2006

Spelers: Anneke, Dagmar, Jacqueline en Niek

Jacqueline was haar eerste potje Beowulf goed bevallen en wilde het nog wel een keer proberen. Met lovende woorden lokte ze ook Anneke om Beowulf bij te staan. Dagmar en Niek hoefden niet gelokt te worden, die kwamen uit zichzelf wel. 
Jacqueline vergat regelmatig dat je ook een risico kan kiezen als je niet meer mee kan spelen en verloor daardoor veel veilingen. Niek en Anneke namen wel veel risico’s, maar bij hen ging in het in het begin vaak mis. Niek wist al vroeg in het spel een voorsprongetje op te bouwen en raakte deze tijdens het hele spel niet meer kwijt. Dagmar had zelf het gevoel helemaal niet lekker te gaan en was behoorlijk verrast nog als tweede uit de bus te zijn gekomen. De spelers waren wat minder in een heroïsche stemming geweest dan de eerste keer toen dit spel op tafel kwam en daarom werd het ook wat minder gewaardeerd.

Uitslag: Niek 38, Dagmar 22, Anneke 20 en Jacqueline 16
Waardering: Dagmar, Anneke en Jaxcqueline 3½, Niek 3

29 november 2005

Spelers: Bas, Dagmar, Jacqueline, Niek en Peter Hein

Dagmar had al een tijdje reclame lopen maken voor Beowulf, het nieuwste grote bordspel van Reiner Knizia. Op het oog (door de illustratie en het doorlopen van een reeks scenario’s op het bord) lijkt het op een soort In de Ban van de Ring, maar niets is minder waar. Beowulf is een veilingspel, waarbij de spelers in de verschillende episodes van het verhaal van Beowulf de bekende held zo goed mogelijk proberen te assisteren. Beowulf voelt als een typische Knizia: extreem elegant, resources tegen elkaar en de opbrengsten afwegen en zonder scherpe randjes. Wat het deze keer anders maakt zijn de risico’s die je aan kunt gaan: als je niet over de juiste kaarten beschikt, kun je gokken en de twee bovenste kaarten van de stapel pakken. Zit er een juiste kaart bij, dan mag je die in je hand nemen en eventueel uitspelen. Zo niet, dan is je beurt voorbij en krijg je bovendien een schram. Drie schrammen veroorzaken een wond en een speler met drie of meer wonden kan de winst wel op zijn buik schrijven. Bij de risico’s gaat het dus om gecalculeerde risico’s en niet alleen om dom geluk.
Bij de eerste veilingronde waarbij de spelers tegen elkaar op moeten bieden ging iedereen er direct stevig in. Je moet wel meegaan, want net als in Tadsch Mahal ben je al je gespeelde kaarten kwijt, succesvol of niet. Peter Hein kwam als winnaar uit de strijd en koos direct maar voor de punten. Voor de anderen bleven er kaarten en schatten over om in de volgende veilingen toe te kunnen slaan.
Het scheelt dat je bij dit spel precies kunt zien welke kaarten je bij de komende veilingen nodig hebt. Daardoor weet iedereen precies hoever hij of zij kan gaan en wanneer het beter is om even een veiling te skippen. Tijdens de veilingen werd er regelmatig voor risico’s gekozen en ook tussendoor was dit het geval. Iedereen had daar min of meer evenveel geluk mee, zodat de veilingen meestal toch beslist werden op de ingezette kaarten. Niek viste alleen een paar keer achter het net en kwam na een tijdje op drie wonden te staan. Hij zette dus alles op alles om bij een van de volgende veilingen een wond te genezen. Dit lukte, zodat hij niet een straf van vijftien punten aan zijn broek kreeg.
Bij de allerlaatste veiling waren er nog veel punten te verdienen. Iedereen had de daarvoor benodigde kaarten flink opgespaard, zodat de inzet hoog werd. Peter Hein was nog het minst spaarzaam en had na drie symbolen al een lege hand. Er zat niets anders op dan een risico aan te gaan. Hij had nog maar twee schrammen, dus wat kon er gebeuren?
Wat toen volgde was voor sommigen hilarisch en anderen frustrerend. Peter Hein bleef bij de risico’s maar juiste symbolen omdraaien, soms zelfs twee per keer. Dagmar moest na een tijdje ook afhaken en voor de risico’s gaan. Net als Peter Hein kreeg ze geen schrammetje. Bas en Niek, die een stuk zuiniger waren geweest, zagen het met lede ogen aan. Bas kon na zeven symbolen geen beroep meer doen op zijn handkaarten en ging ook risico’s aan. Hij was een stuk minder gelukkig en moest na negen symbolen afhaken. Peter Hein hield het vol tot elf symbolen, waarvan hij er dus acht met de risico’s verkregen had. Daarna viel ook Dagmar, zodat Niek, die van zich zelf al de meeste kaarten had, uiteindelijk toch de veiling won.
Hoe spannend deze ronde ook was geweest, voor de einduitslag maakte het allemaal niets uit. Ook als hij het langer had uitgehouden dan Dagmar en Peter Hein had Bas het spel niet gewonnen en ook zonder hun extreme geluk waren Dagmar en Peter Hein wel bovenaan geëindigd. Duidelijk een veilingspel waarbij teveel zuinigheid niet loont.
Bas en Niek hadden de risico’s wat te frustrerend gevonden, de anderen zagen het probleem niet zo. Ondanks haar bescheiden positie was vooral Jacqueline erg enthousiast.

Uitslag: Peter Hein 30, Dagmar 28, Niek 22, Jacqueline 15, Bas 11
Waardering: Jacqueline 4, Dagmar en Peter Hein 3½, Niek 2½, Bas 2

terug naar boven