startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Boonanza

Sessies:

13 maart 2007
16 augustus 2005
18 november 2003
25 februari 2003
27 november 2001
16 oktober 2001

13 maart 2007

Spelers: Anne-Marie, Dirk Jan, Femke, Ilja en Peter Hein

Zonder afsluiter is een spellenavond natuurlijk niet compleet. Uit de beschikbare alternatieven in de spellenkast van Anne-Marie viel de keuze op Boonanza, nog zo’n klassieker. Femke kende het nog niet. Tot vermaak van Ilja (zie het vorige verslag) zei Peter Hein (die dat verslag nog niet had gelezen) dat Boonanza toch wel bij je opvoeding als spellengek hoort. En zo geschiedde.
Dankzij zijn kinderen is Dirk Jan een ervaren bonenteler en hij was dus ook geregeld bij de deals betrokken. Helaas voor hem (en Peter Hein) kozen de dames ervoor elkaar regelmatig bonen te schenken of tegen belachelijke prijzen weg te doen. Zeker teveel opgehitst door Dagmar met haar ‘ladies night’ geklets. Peter Hein had daarentegen weer het geluk dat de bonen in zijn hand erg goed op elkaar aangesloten en kon zo toch wat daalders verdienen. Naarmate het spel vorderde werd er driftiger geruild, maar af en toe moest de aanbieder bijna smeken of iemand zijn of haar boon toch alsjeblieft gratis wilde nemen.
Na het pijnigen van de hersenen in El Grande was Boonanza een welkome luchtige afsluiter van de avond. Voor de saamhorigheid scheelde het weer dat iedereen wel gelijk met iemand anders was geëindigd, al waren sommigen natuurlijk meer gelijk dan anderen.

Uitslag: Anne-Marie, Dirk Jan en Peter Hein 13, Femke en Ilja 11
Waardering: Anne-Marie, Femke en Ilja 4, Dirk Jan en Peter Hein 3½

16 augustus 2005

Spelers: Bas, Dirk Jan, Leunis, Peter Hein en Willemien

Nadat Puerto Rico, Palazzo en Indus afgelopen waren volgde er een grote uittocht van spelers. Het overgebleven vijftal wilde nog wel een spelletje, en de keuze viel op de moderne klassieker Boonanza. Geen uitleg nodig, gewoon spelen. Uit de uitbreiding werd nog gespeeld met de Cacaobonen en de Wijnbrandbonen (of hoe dat in het Nederlands heet), wat weer extra mogelijkheden biedt. Erg goed geschud was het nog niet, want in het begin kwamen er direct al drie cacaobonen langs. Bas was de enige die ze durfde te verzamelen, en cashte er drie vlak voor de vierde langskwam. Die was natuurlijk waardeloos, zodat iedereen hoopte hem niet te trekken. Niet lang daarna gebeurde hetzelfde met de tuinbonen. Met vijf spelers was natuurlijk iedereen zo verstandig om geen derde bonenveld te kopen, zodat de cacaobonen en tuinbonen ook niet terug kwamen.
Er werd natuurlijk driftig geruild, waarbij Peter Hein verbazing wekte door van Willemien te verlangen dat ze Bas een kaart cadeau deed; hij stond nog bij Bas in het krijt, en wilde het zo vereffenen. Dit legde hem geen windeieren, want daarna werd een deal een paar keer in zijn voordeel beslist, terwijl er anderen waren met hetzelfde aanbod. Dit leverde hem net de extra daalders op die nodig waren voor de winst.

Uitslag: Peter Hein 15, Bas 13, Dirk Jan, Leunis en Willemien 11
Waardering: allen 3½

18 november 2003

Spelers: Bas, Dirk Jan, Hieke, Styn, Sten en Willemien

Reibach & Co had niet erg lang geduurd en een ieder had nog wel zin in nog een spelletje. Dirk Jan dook een splinternieuw exemplaar van Boonanza op uit zijn kast, dat daar al een jaartje ongespeeld op een moment als dit lag te wachten. Bas had Willemien beloofd om nog even te bellen als het eerste spel was afgelopen, zodat zo ook nog langs kon komen om mee te spelen. Helaas kan Boonanza zonder uitbreiding met hooguit vijf spelers worden gespeeld, dus moest Willemien ook een eigen exemplaar inclusief uitbreiding meenemen. Ondertussen kon met het aanwezige spel de spelregels worden uitgelegd aan Styn en Sten, die het spel nog niet kenden. Vervolgens kon het nieuwe spel van Dirk Jan weer (voor een jaar?!?) de kast in.
Sten mocht als jongste speler beginnen. Bas maakte direct gebruik van diverse ruilhandelopties om voor hij aan de beurt was geweest al een flink veld met bonen gevuld te hebben. Willemien had wat geluk met rode bonen, hetgeen haar geen windeieren legde. Halverwege het spel kwam Styn er achter dat het niet gemakkelijk is om een groot veld met bonen te kweken. Iedere keer was ze gedwongen om te oogsten voordat het grote geld in zicht kwam. Uiteindelijk wist Willemien toch met ruime voorsprong te winnen.

Uitslag: Willemien 16; Dirk Jan 12; Bas 11; Styn 10; Sten 9; Hieke 6
Waardering: Styn, Hieke, Dirk Jan, Sten, Willemien 4; Bas 3½

25 februari 2003

Spelers : Jaap, Pascal, Sten en Wendy

Na de chaotische spelletjes Villa Paletti was het tijd voor een wat serieuzer spel: Boonanza. Ook hier ging Jaap creatief met de regels om, want Wendy moest hem een paar keer corrigeren toen hij ‘vergat’ dat je je kaarten niet mag sorteren. Winnen was nu wat belangrijker voor hem, en dat deed hij.

27 november 2001

Spelers: Bas, Dirk Jan, Jasper, Sten, Willemien

Joan en Wendy gingen weer huiswaarts. Sten had nog niets gespeeld, dus wilde nog graag, en ook Willemien, die net binnen was gekomen, was nu van de partij. De keuze viel op Bohnanza. Jasper had er eigenlijk niet zo'n zin
in, naar later bleek kende hij het spel alleen door het met 2 personen te spelen. Hij moest toegeven dat het nu toch een stuk leuker was. Voor Sten en Dirk Jan was het spel nieuw. Sten was daarnaast ook erg moe. Desondanks wist hij een gedeelde eerste plaats te bereiken (mede door een paar kaarten die Jasper hem om onbekende redenen cadeau deed).

Uitslag: Bas: 16, Sten 18, Willmien 18, Dirk Jan 11, Jasper 2,5
Waardering: Jasper 5, de rest 4

16 oktober 2001

Spelers: Bas, Helen, Jorrit, Judith, Leon, Peter Hein, Wendy, Willemien

Als eerste spel werd er besloten tot een gemeenschappelijk spelletje Bohnanza. Leon kwam iets later binnen, maar nog op tijd om de spelregels uitgelegd te krijgen. Met zoveel spelers trekt iedereen aan het eind van zijn/haar beurt vier kaarten in plaats van drie, zodat de vaart er toch een beetje in blijft. De eerste ronde duurde een stuk langer dan de daaropvolgende; omdat iedere bonensoort wel door iemand verbouwd werd, werd er driftig geruild en vaak ook geschonken. Soms waren bonen zo geliefd dat ze voor onwaarschijnlijke prijzen (3 op 1) weggingen. Omdat bijna iedereen maar dezelfde bonen bleef houden, werd er weinig gecasht en was de stapel met het ingaan van de tweede en derde ronde erg dun, zodat die snel ten einde waren. Het vlijmscherpe onderhandelen had Jorrit flink geholpen, en Wendy moest het trekken van slechte kaarten bekopen met een schamele drie punten.

Uitslag: Jorrit 10, Leon, Peter Hein en Willemien 8, Bas, Helen en Judith 5, Wendy 3

terug naar boven