startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Borgia

Sessies:

25 mei 2004
25 november 2003

25 mei 2004

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Frank en Niek

Dagmar wilde graag nog een keer Borgia proberen. Het vorige potje was niet goed bevallen, maar misschien zou het een tweede keer wel ineens, spontaan, leuker zijn. De rest van de mensen aan de eetkamertafel van Peter Hein waren bereid om het spel na de negatieve ervaringen nog een kans te geven of te lui om een ander plekje te zoeken. 
Dagmar legde de spelregels uit en vergat daarbij van alles omdat de regels zelf nogal chaotisch en als-dat-dan-dit-achtig zijn opgesteld. Probeer dat maar eens te onthouden. 
Dirk Jan had erg veel geluk bij het uitdelen van de startkaarten, en had daardoor al een paar mooie steden voor zich liggen. Een goed begin is het halve werk bleek later.
Omdat Frank met zijn 41 lentes de oudste speler aan tafel was, mocht hij beginnen als paus. Het spel was nieuw voor hem, dus dan is het moeilijk om te beslissen wat je moet doen. Frank besloot daarom maar om zo veel mogelijk kaarten bij de veilingen op de kop te tikken. Dit lukte heel aardig, maar pakte heel anders uit dan hij had gedacht. Bij de pausverkiezing had hij daardoor ineens de aantrekkelijkste ambten te verdelen en daardoor werd hij zonder discussie tot paus verheven. De paus moet namelijk zijn ambtkaarten onder de andere spelers verdelen. Het pausschap levert wel veel punten op, maar je bent daardoor wel je (duurbetaalde) ambten kwijt.
De tweede ronde bleek geen gezegende voor Zijne Heiligheid Frank. Twee keer werd er een Simonie kaart tegen hem gespeeld. De andere spelers moeten dan stemmen of ze de paus nog wel vertrouwen en als ze tegen de paus stemmen, moet hij een beurtje overslaan. Niemand had ook maar een greintje vertrouwen in de paus (het levert per slot van rekening niets op om voor de paus te zijn, dus waarom zou je) en dus moest Frank twee keer een beurt overslaan, tot zijn grote frustratie. Aan het eind van deze ronde had Niek de meeste ambten en was hij dus de nieuwe paus. 
De derde ronde was paus Niek ook de sigaar doordat Savonarola de reformatie begon te prediken. Daardoor mocht paus Niek geen handkaarten meer spelen terwijl hij had gespaard voor een lekker leger om eens flink wat gebieden in naam van het geloof te claimen. Daardoor wist hij geen punten te scoren en was hij een dankbaar slachtoffer voor de plunderende legers van de andere spelers. Bas hield zijn hand op de knip om via het geld nog wat overwinningspunten binnen te halen. Dirk Jan deed waar hij het hele spel al goed in was, punten veroveren. Frank stuurde nog een armzalig legertje naar de stadspoort van Dagmar toe, maar dit was bij voorbaat al kansloos (want net zo sterk als de aangevallen stad en dan wint de verdediger automatisch) waardoor het leger roemloos naar de aflegstapel verdween. Desalniettemin moest Frank zijn soldaten nog wel soldij uitkeren. Vervolgens probeerde hij nog een handkaart van Bas te pikken, maar die had geen kaarten meer, dus weer verdween een kaart van Frank zonder effect naar de aflegstapel. Tenslotte speelde hij nog een Simonie kaart, maar paus Niek moest daar hartelijk om lachen omdat die toch niet meer aan de beurt zou komen. 
Het meest onzinnige deel van het spel is de derde pausverkiezing. De paus krijgt punten, maar geeft er niets meer voor terug wat nog wat oplevert, dus waarom zou je voor een ander stemmen. Omdat paus Niek door Savonarola niets had kunnen doen en geen punten meer kreeg, werd hij nog maar een keer pro forma tot paus verkozen omdat de andere spelers geen zin hadden om eindeloos stemrondes te doen. Het was bovendien wel duidelijk dat Niek zeker niet meer zou winnen (Dirk Jan lag al het hele spel door zijn startkaarten meters ver voor). De uitslag was dan ook niet verrassend. De waardering ook niet.

Uitslag: Dirk Jan 89, Dagmar 78, Bas 68, Niek 51, Frank 48
Waardering: Niek 1½, Dagmar, Bas, Dirk Jan en Frank 1

25 november 2003

Spelers: Bas, Dagmar, Judith, Niek en Willemien

Dagmar en Niek hadden Borgia gekocht omdat ze er hoge verwachtingen van hadden. De spelbeschrijving deed hen heel erg aan Machiavelli denken en ze dachten dat Phalanx kwalitatief goede spellen op de markt bracht. Ze wisten een paar medespelers te vinden. Dagmar deed de uitleg aan de hand van het spelregelboekje. Helaas, waren de regels niet overal even duidelijk, met als dieptriest hoogtepunt de verwijzing naar regel 13.0, die niet bleek te bestaan (na regel 12 kwam meteen regel 14). 
Borgia is een kaartspel waarin de spelers met kaarten langzaamaan macht en aanzien veroveren door steden in hun bezit te krijgen, onafhankelijke families aan zich te binden, belangrijke ambten toegewezen te krijgen door de paus, kardinalen voor zich te winnen of kunstenaars te sponsoren. Het hoogtepunt van het spel is het worden van de nieuwe paus aan het eind van een ronde (hierover later meer). Voor al deze elementen krijg je aan het eind van een van de drie rondes geld of overwinningspunten. Naast deze bezitkaarten zijn er ook nog een soort actiekaarten. Hiermee kan je bijvoorbeeld een stad van een ander veroveren, een kunstenaar of ambtenaar vermoorden of een huwelijk met een andere speler sluiten (dan mogen de beide echtelieden elkaar die ronde niet aanvallen). 
Aan het begin krijg je een paar kaarten en de bezitkaarten moet je meteen neerleggen. In je hand heb je dan nog wat actiekaarten over als je geluk hebt. Er worden een vast aantal kaarten in het midden gelegd (iedere speler komt even vaak aan de beurt). Je mag dan of met een spionkaart blind een kaart trekken of je draait een kaart om en die ga je veilen (geld gaat naar de bank). Als het een bezitkaart is leg je hem meteen voor je neer, een actiekaart neem je op de hand. In de tweede fase van je beurt mag je zoveel actiekaarten spelen als je wilt. Dit klinkt spannender dan het is, want er zijn vrij weinig actiekaarten in omloop. Hierdoor kwam het spel er eigenlijk op neer dat je beurtelings een kaart trok of ging veilen en incidenteel werd er eens een actiekaart gespeeld, met wisselend succes. 
Aan het eind van een ronde kiezen de spelers een nieuwe paus. Ze hebben net zo veel stemmen als kardinalen. De paus krijgt tien punten. Om paus te worden mag je een aantal kardinalen verdelen en je eigen ambtenaren als beloning voor de spelers die op jouw gestemd hebben. Ook mag de paus de ambtenkaarten herverdelen (schudden en dan krijgt iedereen blind net zoveel ambten terug als hij had). 
Aan het eind van de eerste ronde lukte het Willemien om de strijd om het pausschap van Dagmar te winnen. Aan het eind van de tweede ronde, hadden Dagmar en Niek de meeste ambten en waren zij daarom het aantrekkelijkst om tot paus te kiezen (want wat te verdelen). Niek had alleen helemaal geen zin om paus te worden omdat hij zijn ambten liever niet kwijt wilde raken. Willemien sprong in het machtsvacuüm en ging de strijd met Dagmar aan. Dagmar wist het nu wel van haar te winnen doordat zij meer “goodies” te vergeven had. Aan het eind van de derde ronde ontstond helemaal een rare situatie. Omdat je voor de te vergeven “goodies” niets meer krijgt, maar voor het pausschap wel, wilde niemand op iemand anders stemmen (je geeft per slot van rekening tien punten weg). In theorie kan je dan dus eindeloos stemrondes blijven houden. De spelers besloten dat degene die de minste punten had dan maar paus moest worden. Dit bleek Willemien te zijn. Maar zelfs na 2 termijnen van pausdom, stond ze nog steeds achteraan.
Het spel was duidelijk niet in de smaak gevallen. Bas vroeg zich af of de makers het wel getest hadden voor het op de markt te brengen. Er zaten nog te veel fouten en onduidelijkheden in de regels die niet nodig waren geweest. Niemand had ook het strategische element dat op de doos aangeprijsd staat teruggevonden. Zeker voor een avondvullend spel is het een afknapper als het zo slecht in elkaar zit. De spelers hadden nog best een leuke avond gehad, maar dat was ondanks het spel, niet dankzij. Dit verklaart ook de hoge waardering.

Uitslag: Bas 117, Judith 92, Niek 89, Dagmar 86, Willemien 72
Waardering: Dagmar, Niek en Judith 2, Bas en Willemien 1

terug naar boven