startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van In de Ban van de Ring

Sessies:

11 september 2007
30 januari 2007
13 augustus 2003
7 januari 2003
22 januari 2002
13 november 2001

11 september 2007

Spelers: Dagmar en Peter Hein

In de ban van de Ring is een van Peter Heins favoriete spellen en mogelijk zijn favoriete spel van Knizia (die 4 pionnen in zijn recensie is veel te laag, dat moet nog maar eens gecorrigeerd worden). Desondanks had hij het alweer vier jaar geleden voor het laatst gedaan. Battlefields, de nieuwe uitbreiding die hij net gekocht had, was dus een prima reden het weer eens op tafel te krijgen. Als hij medespelers kon vinden, want de meeste Rotterdammers lopen op onbegrijpelijke wijze niet warm voor het spel. Gelukkig voor hem was Dagmar nog wel benieuwd. Ze was er nog steeds niet uit wat ze van het spel moest vinden en wilde tegelijk de nieuwe uitbreiding dan ook wel eens testen.
In Battlefields komt er bij ieder scenario ook een apart bord bij, het zogenaamde slagvelden. Dankzij alle vakken en pijltjes op deze borden heeft de uitbreiding ook wel de bijnaam ‘Flowcharts’, wat wel begrijpelijk is. Bij ieder vak op het hoofdavonturenspoor en het gebeurtenisspoor komt een kartonnen fiche te liggen. Deze worden verzameld als de markeerpion hier aankomt. Aan het eind van een beurt worden alle verzamelde fiches geactiveerd. Dit houdt in dat er diverse vijanden op de het slagveld actief worden en verder bewegen. Over het algemeen betekent dit veel ellende voor het Reisgenootschap, maar als dat er wonderwil in slaagt om een vijand te elimineren (nog een hele kunst) dan wacht er soms een aantrekkelijke beloning.
Frodo en Sam hadden het in Moria al zwaar, doordat de ene na de ander ellendige gebeurtenis plaatsvond. Gelukkig voor hen waren ze vergeten die fiches bij het gebeurtenisspoor ook te verzamelen, anders hadden de vijanden nog veel meer schade gedaan. Gehavend kwamen ze in Lothlorién aan, waar ze voorzien werden van de nodige versterking. De tocht vervolgde in Helm’s Deep, traditioneel een van de zwaarste onderdelen van de reis. Hier ging het echter een stuk beter. Zonder noemenswaardige schade en met veel schildjes werd dit scenario succesvol afgerond. De corruptie van de hobbits kwam even tot stilstand.
Vol goede moed betraden ze Shelob’s Lair. De gebeurtenissen daar kosten veel schilden, maar ze hadden er al aardig wat verzameld en bovendien, dit scenario waren er weer veel te verdienen.
Maar niets bleek minder waar. De ene na de andere zonnewijzer kwam voorbij en Sam en Frodo hadden alle energie nodig om de gebeurtenissen en vijanden van het lijf te houden. Van veel activiteit op het hoofdavonturenspoor kon geen sprake zijn. Toen ze dan eindelijk weer wat waren opgeknapt (en behoorlijk wat schilden armer), stond de markeerpion op het voorlaatste vak en was Sauron op het corruptiespoor akelig dichtbij. Nu was de tijd gekomen om als een gek op de avonturensporen in te zetten, maar dat mocht helaas niet zo zijn. Shelob zette de aanval in, waardoor Sauron nog verder oprukte en beide hobbits in het Duister verzwolg. De eindscore van 41 was ronduit teleurstellend.
Dagmar vond het nog steeds maar een vaag spel. Peter Hein blijft enthousiast, al zag hij nog niet helemaal de meerwaarde van deze uitbreiding in vergelijking met Vrienden en Vijanden. Maar slecht werd het er voor hem nog zeker niet van en kwam hij toch zeker op een 4 uit.
De volgende keer maar zonder regelfouten spelen en bij voorkeur ook zonder tactische foutjes, die we nu toch wel gemaakt hebben.

Waardering: Peter Hein 4, Dagmar 3

30 januari 2007

Spelers: Bas, Else, Ilja, Mark en Willemien

Dit spel had Ilja nog ongespeeld in de kast liggen en wilde ze wel eens proberen. Mark was gelijk een groot voorstander, Bas vond het eigenlijk niet zo’n leuk spel maar wilde niet de beroerdste zijn en streek met zijn hand over zijn hart. Al gauw lag de speeltafel vol met avontuur. De vrouwen in het gezelschap kenden het spel geen van allen. In de Ban van de Ring is een spel waarbij je niet tegen elkaar maar met elkaar speelt tegen het spel; genaamd Sauron. Je moet dus met elkaar overleggen wat de beste tactiek is. Dit leidde tot leuke taferelen.
De dames hadden sowieso geen idee wat ze überhaupt moesten doen wanneer ze aan de beurt waren (een kaart omdraaien?) maar gelukkig schoot Mark dan als een ridder te hulp met ijzersterke adviezen en dook Bas bij elke overgebleven onduidelijkheid met veel onverschrokkenheid in de regelboekwerken. Gaandeweg begon het gezelschap steeds meer op een geoliede machine te lijken en wisten we zelfs gevaarlijke gebieden af te snijden waarbij de afgezanten van Sauron de één na de ander het loodje legden. Dit leidde tot een militaire zege voor het gezelschap onder aanvoering van Frodo-Mark.

Uitslag; De Hobbits gewonnen met ca. 75 punten van Sauron
Waardering: Bas, Else en Willemien 2, Mark en Ilja 4

13 augustus 2003

Spelers: Dagmar, Det, Niek, Peter Hein, René en Rob

Normaal is In de Ban van de Ring alleen geschikt voor maximaal vijf spelers, maar omdat Peter Hein ook de Sauron-uitbreiding mee had, kon het precies met zes. Hij wilde zelf graag eens met Sauron spelen, waar de rest geen problemen mee leek te hebben.
Een nadeel van dit spel is dat het uitleggen van de regels altijd even duurt. Ook Peter Hein, die het spel nu bijna twintig keer heeft gespeeld, vergat hier en daar regels uit te leggen, zodat de uitleg niet helemaal gestructureerd ging. Gelukkig speelt het spel zichzelf wel een beetje, dus veel last hadden de anderen er niet van.
Rob begon als Frodo en kreeg de Ring. Dagmar was Sam, Niek Pippin, Det Merry en René Fatty. In Moria was het voor de meesten nog een kwestie van aftasten van het spelsysteem. Peter Hein koos er in de rol van Sauron voor om direct maar eens de Zwarte Ruiter op pad te sturen. Pure bangmakerij, want in deze fase van het spel moet de Ruiter nog zo’n grote afstand afleggen dat het spel daar nu nog niet op kon eindigen. Het leverde hem wel een extra Nazgûlkaart op. Het scenario eindigde op de voor de hobbits gunstige wijze; bovendien waren alle levensfiches vergeven, zodat het aantal stappen op het corruptiespoor beperkt bleef.
Helm’s Deep heeft de reputatie een moeilijk scenario te zijn, en dat bleek weer terecht. De vervelende gebeurtenissen volgden elkaar snel op, en Peter Hein speelde maar liefst vier Nazgûlkaarten uit. Hierdoor kwamen Sam en Pippin al erg dicht in de buurt van Sauron, en ook de rest kwam er niet zonder kleerscheuren af. Toch slaagde Sauron er niet in een hobbit te corrumperen, en ook dit scenario werd normaal voltooid, al waren er nu iets minder levensfiches in het spel.
Vergeleken met Helm’s Deep was Shelob’s Lair een makkie voor de hobbits. Sauron was voornamelijk bezig zijn lege hand weer aan te vullen, dus van hem hadden ze weinig last. De gebeurtenissen waren ook niet zo naar, zodat dit scenario met minimale schade afgerond werd.
Met nog één scenario te gaan was de uitgangspositie van de hobbits bijzonder goed. Alleen Sam en Pippin liepen het directe risico van corruptie, maar de andere hobbits waren ver van Sauron verwijderd, en er waren veel kaarten met voetjes gespaard. Zou het ze dus lukken om de Ring in de Doemberg te gooien? Helaas bleek in Saurons thuishaven het geluk zich volledig tegen de hobbits gekeerd te hebben. Bij de eerste zes fiches zaten maar liefst drie zonnewijzers. Eentje daarvan kon afgekocht worden, maar de rest zorgde ervoor dat Sam en Pippin het bord moesten verlaten, en de rest ook veel schade opliep en bovendien fors kaarten in moest leveren. Ook de hulp van Gandalf, die een paar keer ingeroepen werd, kon dit niet voorkomen. 
De Zwarte Ruiter was nu dicht bij zijn doel, zodat de hobbits gedwongen waren hem terug te zetten om niet te verliezen. Daardoor konden ze echter geen vorderingen maken op het hoofdspoor, en dit gaf Sauron de gelegenheid zich te concentreren op het corrumperen van de hobbits. Uiteraard was Frodo, die weer Ringdrager was geworden, zijn hoofddoelwit. Met nog een stap van Frodo verwijderd speelde Sauron zijn laatste Nazgûlkaart, waarmee hij een stap op het corruptiespoor zette en zo persoonlijk de Ring op kwam halen. Ondanks de goede vooruitzichten was Midden-Aarde toch verdoemd.
De grote pech die het Reisgenootschap trof in Mordor drukte de stemming behoorlijk bij de hobbits. Niek vond de uiteindelijk grote geluksfactor een afknapper, terwijl René zich voornamelijk gestoord had aan de lange wachttijden. Peter Hein had zich erg vermaakt, wat niet zo verwonderlijk was gegeven zijn rol vanavond.

Uitslag: Sauron wint, het Reisgenootschap strandt op vakje 55
Waardering: Peter Hein 4, Dagmar, Det en Rob 3, Niek en René 2

7 januari 2003

Spelers: Geoffrey, Mark, Peter Hein en Wendy

Peter Hein had de nieuwe uitbreiding Sauron al een tijdje in de kast liggen, en vond het wel eens tijd worden die te spelen. Alle spelers hadden het basisspel al eens gespeeld, dus hoefden gelukkig alleen de regels van Sauron doorgenomen te worden. Het lot wees Geoffrey aan als Ultieme Slechterik, tot de teleurstelling van Wendy, die het wel zag zitten in de huid (oog?) van Sauron te kruipen.
Met deze uitbreiding krijgt het Reisgenootschap het een stuk moeilijker in de vorm van meer slechte tegels, de Zwarte Ruiter die de Ring persoonlijk komt halen, en een actieve rol van Sauron in plaats van willekeurige dobbelsteenworpen. Om het leven wat makkelijker te maken, staan daar extra kaarten en eigenschappen tegenover. Dat het slechte nieuws overheersend was, bleek al in Moria. Aan het eind van het scenario (dat veroorzaakt werd doordat de laatste gebeurtenis had plaatsgevonden) was Sauron, die door Peter Hein overmoedig op 12 was gezet, al tot vakje 7 gevorderd, op slechts twee vakjes van de voorste hobbit. In Helm’s Deep ging het wat minder hard, maar wederom slaagde het Gezelschap er niet in het hoofdavonturenspoor af te maken. Bij aanvang van Shelob’s Lair zag het er dan ook slecht uit voor Midden-Aarde, en het duurde niet lang voor de eerste hobbit het loodje legde. Frodo, gespeeld door Mark, was het slachtoffer. Sam (Wendy) en Pepijn (Peter Hein) kozen ervoor samen klappen op te vangen, om te voorkomen dat ook de volgende hobbit, in dit geval Pepijn, gecorrumpeerd zou worden. Hierdoor kwamen ze allebei dichter bij Sauron te staan, en toen het Oog tot twee keer met de dobbelsteen geactiveerd werd bleek ook deze poging voor niks. Sauron kreeg Sam en Pepijn tegelijk te pakken, en een zwarte sluier ontvouwde zich boven Midden-Aarde. De tocht was op vakje 47 geëindigd.
Iedereen vond het een leuke uitbreiding op het spel, die het wel een stuk moeilijker maakt om Sauron te verslaan. Alsof we dat nodig hadden….

Waardering: allen 4

22 januari 2002

Spelers: Ana, Judith, Maria en Peter Hein

Ana en Maria waren thuis gestrand in het regelboekje van In de Ban van de Ring, en hadden Peter Hein gevraagd het uit te leggen. Judith kende het ook niet, maar speelde graag mee. Er werd deze keer gespeeld zonder de uitbreiding Vrienden en Vijanden, wat Peter Hein de hoop gaf Sauron weer eens te verslaan na de afgelopen fiasco’s. Zijn wens bleek in vervulling te gaan, want vanaf Moria liep alles op rolletjes. Geen van de hobbits hoefde te vrezen voor het leven, en de meeste scenario’s werden voltooid zonder veel enge gebeurtenissen. Alleen in Shelob’s Lair werd het nog even kritiek toen de voorlaatste gebeurtenis plaatsvond. In Mordor aangekomen werd alle aandacht gericht op het hoofdspoor en het vriendschapspoor om aan de bijzondere kaarten te komen. Iedereen had veel reiskaarten achtergehouden, en de Doemberg werd in mum van tijd bereikt. Daar aangekomen stond Sauron nog maar op 10 (hij was op 15 begonnen), de dichtstbijzijnde hobbit op 5. De overwinning op het Kwaad was daarmee een feit. Doordat zelfs de hulp van Gandalf tijdens het spel niet nodig bleek, werd het spel beëindigd met een recordaantal schildjes: 30 stuks, wat een totaalscore van 90 opleverde.

Waardering: Ana, Maria en Peter Hein 4, Judith 3½

13 november 2001

Spelers: Anne-Marie, Bas, Dirk Jan, Peter Hein, Wendy

Anne-Marie had aangegeven dit spel weer eens te willen spelen, en aangezien Peter Hein net de uitbreiding ‘Vrienden en Vijanden’ in zijn bezit had gekregen, ging hij hier graag op in. Ze werden in Midden-Aarde vergezeld door Wendy (Dikkie), Bas (Frodo) en Dirk Jan (Sam). Anne-Marie speelde met Merijn, Peter Hein was Pepijn.
In Breeg ging alles nog redelijk goed, en met hulp van Tom Bombadil werden al snel wat vijanden verslagen. De vijanden kostten veel aandacht, die werd afgeleid van de avonturensporen. Helaas was het niet mogelijk Moria te omzeilen, en toen het Reisgenootschap in Isengard arriveerde, stond eigenlijk alleen Pepijn nog redelijk ver van Sauron. Sam, die inmiddels Ringdrager was, was slechts drie vakjes van Sauron verwijderd, dus iedereen voelde het einde naderen. Toen ook in Isengard de vervelende gebeurtenissen elkaar snel opvolgden, was duidelijk dat het een afgelopen zaak was. Er restte alleen nog de keuze om de Ring aan Sauron of Saruman te laten. Het avontuur strandde op vakje 26, met 19 verslagen vijanden.

Waardering: Anne-Marie 4+, Peter Hein en Wendy 4, Bas en Dirk Jan 3

terug naar boven