startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Manhattan

Sessies:

3 augustus 2004
20 januari 2004
15 juli 2003

3 augustus 2004

Spelers: Anneke, Jacqueline en Willem

Na een korte uitleg van Willemien, die daarna zelf met het andere spel ging meedoen, konden we aan de slag. Overal waar Jacqueline en Willem een nieuw gebouwtje plaatste, zette Anneke meteen haar kleur er bovenop. De strijd om het hoogste gebouw ging steeds tussen Willem en Anneke en ondertussen bouwde Jacqueline overal kleine gebouwtjes, waardoor zij in veel steden de meeste gebouwen had. In het begin van het spel stond Anneke steeds vooraan, op de voet gevolgd door Willem, terwijl Jacqueline steeds onderaan bungelde. In de loop van het spel kwam zij steeds dichterbij en Willem haalde Anneke op ongeveer de helft van het spel in. Anneke klaagde dat zij steeds de verkeerde kaarten had en Jacqueline maakte bekend daar ook wel last van te hebben. Toch haalde zij Anneke aan het eind in en kwam zelfs gelijk te staan met Willem. Iedereen vond het wel leuk, maar van verschillende kanten kwam wel de opmerking: “Niet het meest intelligente spel.”

Uitslag: Willem en Jacqueline 61, Anneke 55
Waardering Jacqueline 3½, Willem 3, Anneke 2½

20 januari 2004

Spelers: Bas, Chuck, Peter Hein en Willemien

Uit de stapel spellen van Hieke kwam Chuck vervolgens met Manhattan aanzetten. Tijdens de uitleg bleek dat hij zich vergist had. Hij had graag Big City willen spelen, en had de doos van Manhattan voor die van Big City aangezien. Maar Manhattan leek hem ook wel wat, dus bleef het bord liggen.
In de eerste ronde nam hij direct een voorsprong op de rest, onder andere door de hoogste toren te bezitten. In deze toren verkeerde hij in een strijd met Peter Hein. Beiden hadden al snel zo veel verdiepingen in deze toren zitten dat het voor Bas en Willemien niet meer mogelijk was zich ermee te bemoeien. Zij kozen andere steden om hun aandacht op te richten. In de tweede ronde was Chuck startspeler, en scoorde hij weinig punten. Het was nu Willemien die op kop kwam te liggen. Zij had in maar liefst drie steden de meerderheid, wat al goed was voor zes punten. Peter Hein volgde op enige afstand, Chuck en Bas zaten daar weer achter. Na de derde ronde was het weer een andere speler die op kop kwam te liggen, namelijk Peter Hein. Hij had Willemien in enkele steden de meerderheid afhandig gemaakt. In de vierde ronde probeerde Willemien ze terug te krijgen, maar Peter Hein had telkens de juiste kaarten om zich te verdedigen. Bas gebruikte nu zijn positie als laatste speler goed door in enkele steden de meerderheid te verwerven. Chuck ondertussen besloot veel nieuwe kleine torens te beginnen. Deze waren niet interessant genoeg voor de anderen om over te nemen, en leverden hem erg veel punten op. Omdat hij ook weer de hoogste toren in zijn bezit had gekregen, scoorde hij deze ronde verreweg de meeste punten. Hij kwam op gelijke hoogte met Peter Hein. Omdat de regels niets zeggen over een tiebreak, kwamen ze samen als winnaar uit de bus. Helaas voor Bas kwam na de vierde ronde niet weer een andere speler aan kop. Willemien was fors dwarsgezeten door Bas en Peter Hein, en eindigde laatste. Ze merkte op dat je wel erg afhankelijk bent van wat de tegenstanders doen, maar vond het zeker nog een leuk spel.

Uitslag: Chuck en Peter Hein 37, Bas 33, Willemien 25
Waardering: Chuck en Peter Hein 4, Willemien 3½, Bas 2½

15 juli 2003

Spelers: Hieke, Jacobine, Peter Hein en Willemien

Peter Hein had Manhattan al bijna twee jaar ongespeeld in de kast staan, en vond het hoog tijd worden het eens te spelen. Vorige week was het daar niet van gekomen, dus probeerde hij het nu weer.
Deze oude SdJ-winnaar is een beetje een mix tussen Big City en Medina: iedere beurt plaats je een of meer verdiepingen op het bord, waardoor wolkenkrabbers ontstaan in zes steden. De bedoeling is om een verdieping van jouw kleur op de hoogste en de meeste wolkenkrabbers te hebben, want dat levert punten op. Dat de speler die als laatste mag daar een groot voordeel bij heeft, bleek al snel. Maar daar is rekening mee gehouden, en iedere speler moest een keer als eerste.
Na de eerste drie telrondes lagen alle spelers in score dicht bij elkaar. Peter Hein begon als startspeler op achterstand, maar haalde de ronde erna als laatste speler de rest weer in. Jacobine had een duidelijke voorkeur voor de hoogste toren: in drie van de vier rondes bezat zij de hoogste. Hieke en Peter Hein probeerden deze nog wel over te nemen, maar tevergeefs. Samen streden ze ook in diverse wijken om de meerderheid, waarbij ook Willemien regelmatig bij betrokken was. Jacobine trok een beetje haar eigen plan, en begon na een tijdje simpelweg zoveel mogelijk flats te bouwen. Samen met de punten voor de hoogste toren leverde haar dit uiteindelijk een duidelijke winst op.
Iedereen vond het wel een leuk spel. Er zit een duidelijke geluksfactor in met de kaarten die je trekt, maar dat kun je zelf genoeg beïnvloeden. Voor herhaling vatbaar.

Uitslag: Jacobine 38, Willemien 35, Hieke 33, Peter Hein 31
Waardering: Jacobine en Willemien 4, Peter Hein 3½, Hieke 3

terug naar boven