startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Mississippi Queen

Sessies:

30 september 2003
13 mei 2003
27 augustus 2002

30 september 2003

Spelers: Dagmar, Det en René

De andere groep was nog niet eens op gang gekomen in Florence en dus konden Det, Dagmar en René nog een spel beginnen met zijn drieën. René wilde graag Mississippi Queen met uitbreiding spelen. De beide dames waren ook wel in voor een botenrace en verschenen dus aan de start. De rivier kronkelde rustig voort, zonder de raderbootkapiteins in grote moeilijkheden te brengen door scherpe bochten of opeenstapelingen van drijfhout en zandbanken. Hierdoor kon gedurende de hele race op hoge snelheid (tot wel zes knopen aan toe) gevaren worden, zonder veel kolen te moeten verstoken voor rem- of stuurnoodacties. De jacht werd onmiddellijk geopend op de “chickies”. Dagmar wist het eerste (en dus lekkerste) mokkeltje te scoren. Hiervoor moest ze wel wat duw- en trekwerk verrichten met de boot van Captain René. Dit gaf Det de kans om snel door te varen en moppie twee en drie op te pikken. Hiermee wist ze ook een voorsprong op te bouwen die ze gedurende het spel niet meer uit handen hoefde te geven. Dagmar lokte het vierde schatje haar boot op, waarna René in alle rust de resterende (inmiddels zwaar verkleumde) “Southern Belles” op kon gaan halen. Dagmar kon ondertussen ook gas gaan geven en hiermee afstand nemen van René. Zij wist als tweede de finish te bereiken.

Uitslag: Det 1, Dagmar 2, René 3
Waardering: Dagmar 5, Det en René 4

13 mei 2003

Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek, Peter Hein en René

Peter Hein had Mississippi Queen met de uitbreiding The Black Rose meegenomen. De anderen hadden al eens eerder deze rivier bevaren, maar nog niet met uitbreiding, en waren wel benieuwd. Mississippi Queen komt het beste tot haar recht met veel spelers, en met een extra schip in de vorm van de Black Rose was het wel erg dringen geblazen op de rivier. Het eerste kolenstation zat direct al op de tweede tegel, en diverse spelers probeerden hiervan gebruik te maken. Dagmar maakte wat vreemde manoeuvres, waardoor ze achteraan kwam te liggen en dus een tijdje de Black Rose mocht beheren. Toen het veld achterin eenmaal wat vrij was, liet ze zichzelf op sleeptouw nemen door de Black Rose, en had de rest in enkele beurten weer ingehaald. Die zaten nu te worstelen bij een scherpe bocht in de rivier vol eilandjes, waaronder eentje met twee kolenstations. Na wat duw- en trekwerk bereikte Peter Hein als eerste het kolenstation. Bijtanken was voor hem wel nodig, want zijn voorraad was geslonken tot 1. Bij het nemen van de volgende bocht was hij wat te zuinig met zijn verse voorraad, en werd opzij gezet door Niek, die met hoger snelheid de voorlaatste tegel opvoer. Hij moest daarbij gokken waar de volgende tegel zou komen, en helaas voor hem liep deze gok verkeerd af, en moest hij alle zeilen bijzetten om niet uit koers te raken. Hierdoor konden Peter Hein en Dirk Jan hem inhalen en voor hem finishen. Maar Peter Hein had weer een fout gemaakt, waardoor hij een beurt te laat tot stilstand kwam op een zandbank vlak voor de finish (de snelste manier om een snelheid van 1 te bereiken). Zo slaagden Dirk Jan en Niek er in rustig om hem heen te varen en voor hem te eindigen. René was in de laatste bocht nogal het slachtoffer geworden van enkele ramacties, maar wist zijn kleine voorsprong op Dagmar uit te buiten om niet als laatste te eindigen.
Iedereen vond het een leuk spel, waarbij het spelen met meer spelers en het gebruik van de Black Rose het wel een extraatje geven. Het spel had langer geduurd dan iedereen dacht, dus was het weer tijd om naar huis te gaan.

Uitslag: Dirk Jan, Niek, Peter Hein, René, Dagmar
Waardering: Dagmar en Niek 4, Dirk Jan 3½, Peter Hein en René 3

27 augustus 2002

Spelers: Dagmar, Niek en Peter Hein

Dagmar en Niek hadden Mississippi Queen nog niet eerder gespeeld, en voelden zich wel aangetrokken tot de doos. Op Peter Hein na was de rest niet bijster enthousiast, zodat er met drie spelers gespeeld werd. Met drie is de rivier een stuk leger en wordt er minder geramd, wat toch het leukste van het spel is. Ook staat er maar een passagier per steiger, en aangezien het meestal wel duidelijk was wie deze op zou pikken, koos iedereen een eigen route. Dagmar en Niek bekleedden om beurten de koppositie, terwijl Peter Hein doorgaans tussen hen in zat. Via wat gemanoeuvreer was Dagmar de eerste die twee passagiers aan boord had, gevolgd door Peter Hein. Niek schoot vooruit op zoek naar meer passagiers, maar bij het afzakken van de Mississippi bleek de rivier ineens de verkeerde bocht om te gaan. Het kostte Niek veel tijd en kolen om weer op de goede koers te komen. Hierdoor werd hij op een flinke achterstand gezet door Dagmar en Peter Hein. Peter Hein koos de weg van de geleidelijkheid, terwijl Dagmar in een hoog tempo haar kolen er doorheen stookte. Zodoende moest ze flink omvaren om haar snelheid te kunnen minderen. Ze werd vlak voor de finish ingehaald door Peter Hein, die zijn resterende kolenvoorraad gebruikte om een noodstop bij de aanlegplaats te maken, en de race wist te winnen. Dagmar vond de uitvoering van het spel een pluspunt, en ziet zichzelf nog wel een exemplaar op de kop tikken.

Uitslag: Peter Hein, Dagmar, Niek
Waardering: Dagmar 3½, Niek en Peter Hein 3

terug naar boven