startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Senator

Sessies:

19 april 2005
22 maart 2005

19 april 2005

Spelers: Dirk Jan, Helène, Peter Hein en Wietse

Er was redelijk veel animo voor Funkenschlag, maar niet iedereen had zin in een lang spel. Peter Hein had enkele kortere spellen mee, die Wietse en Helène wel wilden proberen. De eerste keuze viel op Senator. Dirk Jan kwam later binnen, en toen hij hoorde dat hij bij Senator mensen kon vermoorden was de keuze snel gemaakt.
In de eerste ronde moest iedereen gedwongen zuinig spelen, omdat een bod deze ronde maximaal uit twee kaarten mocht bestaan. Minder mogelijkheden voor een moordenaar dus om toe te slaan. Dirk Jan kreeg nog wel een oorlogsagenda te pakken, waarmee hij de andere spelers hun 5-kaarten liet afleggen. Zo werd zuinigheid toch weer een deugd. Wietse zorgde dat hij als enige een belastingagenda binnenhaalde, waarmee hij het vetorecht kreeg. In de daarop volgende rondes zorgde hij er telkens voor dat de belastingagenda’s bij hem terecht kwamen of geneutraliseerd werden, zodat niemand hem het vetorecht kon afnemen. Hij werd zo wel erg gevoelig voor publieke werken. Als iemand hem zo’n agenda zou toespelen, zou hij al zijn agenda’s weer verliezen. Hij had het veto dus hard nodig.
Dirk Jan was ondertussen wat stil komen te staan. Hij vreesde voor een oproeragenda, en probeerde zijn agenda’s veilig te stellen met een consulfiche. Om de een of andere reden lukte het bijna niemand om hiervan een te krijgen, zodat op de rijksagenda’s na er nauwelijks agenda’s veilig waren. Helène was wel erg zuinig met bieden, en hield zelfs kaarten over na iedere ronde. In de laatste ronde haalde ze een publieke-werkenagenda binnen. Ze koos ervoor om die zelf te houden, in plaats van hem aan Wietse te geven, wat hem zijn veto zou hebben gekost. 
Uiteindelijk zorgde Peter Hein ervoor dat Wietse zijn veto toch moest gebruiken. Omdat hij met Wietse de meeste agenda’s had, was hij er erg op gebrand om die van Wietse te elimineren. In een van de laatste veilingen had hij de kans om dat te doen, maar het was zeker dat hij daarna ook enkele agenda’s zou verliezen, als het al zou lukken. In plaats daarvan probeerde hij maar zelf meer agenda’s te krijgen, om Wietse zo in te halen. Dat lukte, want met de oproeragenda’s kon hij de oorlogsagenda’s, die hem zeker drie agenda’s gekost zouden hebben, neutraliseren. De laatste agenda was weer een oproer. Deze ging naar Helène, die hem aan Dirk Jan gaf, waardoor Dirk Jan het spel met evenveel agenda’s eindigde als hij het begon.
Dirk Jan was niet zo te spreken over het spel. De hoeveelheid biedkaarten is wel erg beperkt, en je kunt flink het slachtoffer worden van pestacties van je medespelers. Het was hem onduidelijk wat je nu eigenlijk moet doen in dit spel. De anderen vonden het eigenlijk best OK.

Uitslag: Peter Hein 6, Wietse 4, Helène 3, Dirk Jan 0
Waardering: Helène, Peter Hein en Wietse 3, Dirk Jan 2

22 maart 2005

Spelers: Niek, Peter Hein en Vincent

Na vergeefs Siedler von Nürnberg aangeprezen te hebben, vond Peter Hein wel medespelers voor Senator, een nieuw spel van PS Games. Senator is een biedspel, waarin spelers bieden (‘debatteren’)om bepaalde agenda’s te bemachtigen, of om ze juist niet te krijgen. Wie na drie debatrondes de meeste agenda’s heeft, wint het spel.
Aan het begin van iedere ronde wordt een gebeurteniskaart omgedraaid, die de veilingvoorschriften van deze ronde aanpast. In de eerste ronde betekende dit dat speler maximaal twee kaarten mochten bieden. Dit beperkte de mogelijkheid om flink op te bieden. Iedereen deed bovendien voorzichtig aan om maar niet de aandacht van een moordenaar op zich te vestigen. Vincent sleepte deze ronde aardig wat agenda’s binnen, terwijl Niek en Peter Hein wat bescheidener debatteerden. Vincent was nu wel kwetsbaar voor conflicterende agenda’s, dus werd het voor hem zaak te met een consulfiche veilig te stellen. Helaas voor hem kon er in de tweede ronde niet op consulfiches geboden worden. Daarom moest hij alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat hij vervelende agenda’s kreeg toegewezen. Daar slaagde hij in, maar hij kreeg er geen nieuwe bij. Peter Hein en Niek boekten weer wat progressie, en hadden nu ook elk een aantal agenda’s binnengehaald.
In de derde ronde zette Vincent alles op alles om een consulfiches te pakken. Nu lukte dat wel, maar omdat hij flink geboden had, restten hem maar weinig biedkaarten. Toen die ook nog eens geneutraliseerd werden door een moordenaar moest hij de laatste ronde uitzitten. Niek en Peter Hein hadden nu vrij spel om de overgebleven agenda’s te verdelen. Helaas bleek dat niet zo eenvoudig, want de gebeurteniskaart van deze ronde bepaalde dat het openingsbod uit ten minste twee kaarten moest bestaan. Bovendien was er nog aardig de mogelijkheid om de ander met een conflicterende agenda op te zadelen. Zodat voorzichtigheid geboden was. Uiteindelijk kwamen ze allebei op vier agenda’s uit. Omdat Niek er meer had veiliggesteld, won hij het spel.
Ondanks de negatieve pers die het spel hier en daar heeft gekregen waren alledrie de spelers wel te spreken over Senator. Het einde as door de derde gebeurteniskaart een beetje tam, maar voor de rest was het een behoorlijk intens biedspel.

Uitslag: Niek 4 (2 veilig), Peter Hein 4 (1 veilig), Vincent 3
Waardering: allen 3

terug naar boven