startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Die Sieben Weisen

Sessies:

8 oktober 2002
3 september 2002
13 augustus 2002

8 oktober 2002

Spelers: Dagmar, Hieke, Niek, Wendy en Willemien

Hieke wilde graag Die sieben Wiesen eens spelen, wat volgens Wendy het best met vier personen gespeeld kon worden. Dagmar en Niek kwamen erbij en de spelregels werden snel uitgelegd. Op de valreep schoof Willemien
aan, zodat uiteindelijk toch met vijf personen werd gespeeld. De eerste teams werden gevormd, maar Niek maakte geen goede beurt door direct te passen en Hieke het werk alleen op te laten knappen. Niek verloor een aantal rondes en had een hele verzameling heksenkaarten die hij helaas niet goed kon inzetten. De heksenkaart Absentia werd vaak getrokken door Willemien waardoor zij rustig kon afwachten hoeveel punten moesten worden bijgelegd om de strijd te winnen zodat zij al snel op onbereikbare voorsprong kwam te staan. Hoewel Wendy goede kaarten had lukte het niet om punten te verzamelen, verschillende keren maakte de kaart Annulencia van het andere team een hoge kaart onschadelijk. Dagmar kwam geregeld zonder kaarten te zitten, maar wist in de laatste ronden nog een aantal punten binnen te slepen en maakte een eind aan het spel. De punten voor de handkaarten hielpen Hieke niet om boven Dagmar uit te komen. Het bleek inderdaad lastig om met een team van twee te winnen van een team met drie spelers. Hierdoor ontstond een afwachtende houding: als je handkaarten goed aansluiten bij je gekozen karakterkaart wil iedereen wel de derde speler zijn.

3 september 2002

Spelers: Peter Hein, René en Wendy

Minos was nog niet afgelopen, en omdat Hieke met Peter Hein en Wendy meereisde, werd hier besloten tot nog een spelletje Die sieben Weisen. Ondanks dat dit spel voor vier spelers gemaakt lijkt te zijn, werd toch een poging gedaan. De variant voor drie spelers kent enkele aanpassingen, die onderhandelingen over de teamvorming uitsluiten, en de persoon die in z’n eentje speelt een voorsprong geven. Zo kwam het regelmatig voor dat iemand die alleen speelde het duel won, waarbij vooral de kaart Absentus (waarbij je ongelimiteerd mag passen) goud waard bleek te zijn. Het was Peter Hein die in het begin veel kristallen wist te bemachtigen, zowel alleen als in teamverband. Daarbij was hij niet te beroerd om zijn teamgenoot het vuile werk op te laten knappen. René kon nog wat bijblijven, maar vaak ten koste van veel machtkaarten. Toen de kaart ‘Finitum’ verscheen koos Peter Hein het laagste karakter in de rangorde, om zo een beurt later het spel te kunnen beëindigen en te winnen. Iedereen vond het spel wel aardig, maar Peter Hein en Wendy, de het al eerder gespeeld hadden, geven toch de voorkeur aan vier spelers Met drie valt de onderhandelingsfase weg, die toch wat extra’s aan het spel geeft.

Uitslag: Peter Hein 26, René 20, Wendy 12
Waardering: Peter Hein 3½, René en Wendy 3

13 augustus 2002

Spelers: Bas, Peter Hein, Wendy en Willemien

Wendy en Peter Hein hadden dit spel onlangs voor het eerst gespeeld, en wilden graag nog wel eens. Bas en Willemien kenden het niet, en waren wel benieuwd. Terwijl Wendy Bali uitlegde aan de andere spelers, deed Peter Hein een poging voor Die sieben Weisen. In dit kaartspel sluiten de spelers tijdelijke bondgenootschappen, om kostbare kristallen te bemachtigen. Op basis van je kaarten kies je iedere beurt welk magisch karakter het best bij je past, en zoek je een partner bij wie je aansluiting vindt.
Peter Hein wist met steeds wisselende partners in de eerste drie rondes een kristal te winnen, wat hem een voorsprong op de rest opleverde. Toen waren zijn goed kaarten wel zo’n beetje op, en moest hij weer wat gaan sparen. Dit gaf Wendy en Bas, die nu samen een paar keer een koppel vormden, de kans wat van de schade in te halen. Willemien zat met Peter Hein opgescheept, die nog herstellende was van zijn inspanningen in de eerste beurten, en raakte zodoende op achterstand. Beiden waren gedurende het middenspel vrij consequent in hun karakterkeuze: Willemien had een voorkeur voor de druïde, terwijl Peter Hein telkens voor de priesteres koos. Tegen het einde van het spel was Bas flink ingelopen; hij en Peter Hein hadden allebei zes fiches. Bas had de keuze om het spel te beëindigen, maar was niet zeker van zijn zaak. Aangezien hij een erg sterke hand had, vertrouwde hij erop dat hij de laatste beurt wel een kristal zou kunnen winnen. Wederom met Wendy deed hij een poging, maar zij moest al snel lossen. Helaas voor Bas hadden Willemien en Peter Hein flink kaarten gespaard; een tot het laatst bewaarde toverkaart van Peter Hein was hem teveel, en hij gaf de moed op. Peter Hein scoorde hiermee nog zeven punten, wat hem een comfortabele eindzege gaf. Achteraf gezien bleek Bas voor de laatste ronde meer punten te hebben, en had hij het spel toch beter kunnen beëindigen. Iedereen was wel te spreken over het spel, al werd opgemerkt dat de kaarten in je hand voor een groot gedeelte je mogelijkheden bepalen.

Uitslag: Peter Hein 33, Bas 27, Wendy 25, Willemien 19
Waardering: Peter Hein 4, Bas, Wendy en Willemien 3½

terug naar boven