startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Spokenjacht

Sessies:

26 februari 2002
Dirk Jan met zijn kinderen

26 februari 2002

Spelers: Anne, Bas, Benita, Dirk Jan, Jaap, Leunis

De kinderen van Dirk Jan en Benita, Anne (10 jaar), Leunis (8 jaar) en Jaap (6 jaar) vonden dit
spel er heel leuk uit zien. Het onderwerp klonk ook heel spannend. Jaap en Leunis wilden direct het spook spelen. Na het lezen van de spelregels dacht Dirk Jan echter dat dat beter door een volwassene kon gebeuren, dus waren
de jongens teleur gesteld toen Bas het spook mocht spelen. Het bleek dat de vijf spokenjagers (Dirk Jan, Benita, Anne, Leunis en Jaap) niet genoeg tijd hadden om het Basspook te vangen. Hij wist goed gebruik te maken van de
gang onder het kasteel en ook de luie stoelen werden effectief gebruikt.

Spokenjacht: wat vinden de kinderen van Dirk-Jan?

Mijn kinderen Anne (10 jaar), Leunis (8 jaar) en Jaap (6 jaar) vonden dit spel er heel leuk uit zien. Het onderwerp klonk ook heel spannend. Jaap en Leunis wilden direct het spook spelen. Na het lezen van de spelregels dachten ik echter dat dat beter door een volwassene kon gebeuren, dus waren de jongens teleur gesteld toen Bas het spook mocht spelen. Het bleek dat we met vijf spokenjagers (Dirk Jan, Benita, Anne, Leunis en Jaap) niet genoeg tijd hadden om het Basspook te vangen. Hij wist goed gebruik te maken van de
gang onder het kasteel en ook de luie stoelen werden effectief gebruikt.

Bij een tweede poging een paar weken later wilde Leunis weer heel graag het spook zijn, maar ook deze keer mocht hij dat niet van mij. Ik koos ervoor om zelf het spook te spelen. Hierop wilde Leunis niet meer meedoen, zodat er met maar drie spokenjagers (Benita, Anne en Jaap) een lange nacht werd gespeeld. Om het voor de jagers nog iets gemakkelijker te maken, had ik er voor gekozen om geen speciale kaarten voor het spook beschikbaar te hebben, terwijl de spokenval wel gebruikt mocht worden. Op die manier was het voor de kinderen, ondersteund door moeder Benita, bijna gelukt om het spook te vangen. Het bleek nu duidelijk
dat de leeftijdsaanduiding op de doos (vanaf 8 jaar) in ieder geval voor ons betrouwbaar is. Jaap (6 jaar) vond het halverwege het spel leuker om wat door het kasteel te dwalen. Hierdoor lukte het mij als spook om net tussen Benita en Anne door te glippen naar een hoek van het kasteel waar ik nog wel loopruimte
(of moet het zweefruimte zijn?) had.

Nu ik zelf het spook eens gespeeld heb, denk ik dat het ook voor de kinderen mogelijk is om het spook te spelen. Door het wegleggen van de gebruikte kaarten komen de spookjes niet in de verleiding om een kamer meer dan eens te bezoeken. Of ze snel doorhebben wanneer ze zich klemlopen in een uithoek van het kasteel,
zullen de komende spellen uit moeten wijzen! Omdat er nog discussie kan ontstaan over de gevolgde routes van de spokenjagers, is ouderlijk toezicht soms gewenst, maar dat is meteen een goed excuus om zelf mee te spelen!

terug naar boven