startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Ticket to ride

Sessies:

29 december 2006
9 augustus 2005
27 april 2004
6 april 2004

29 december 2006

Spelers: Jack, Willemien en Anneke

Na de eerste ronde spellen werd er herverdeeld over een aantal spellen en bleven Jack, Willemien en Anneke met z’n drieën over. Omdat Jack graag een spel wilde doen waarbij er gepest kon worden, trok Anneke Ticket to Ride uit de kast, waarbij er volgens haar door het individueel spelen ook onbedoeld gepest wordt. Dit bleek echter meer het geval bij vier of vijf spelers, want echt dwars zaten we elkaar niet. Het spel ging erg vlot, met veel kleine lijnen van Jack en Anneke, en om de zoveel tijd een zeer lange lijn van Willemien, die daardoor koploper werd, met grote afstand tot haar medespelers. Zij krijgt echter haar lijnen niet met elkaar verbonden, en dat is te merken bij de telling, nadat Jack zijn laatste wagonnetjes heeft opgebruikt: Willemien heeft slechts een van haar routes kunnen behalen, waardoor de rest werd omgezet in minpunten. Anneke had geluk met haar kaartjes: zij heeft alles gehaald, zelfs de kaartjes die ze gedurende het spel heeft bijgetrokken en weet ook nog met een route die slechts één wagon langer is dan die van Jack de langste route (goed voor 10 extra punten) binnen te halen.

Uitslag: Anneke 148, Jack 122, Willemien 94
Waardering: Anneke 3½, Jack en Willemien 3

9 augustus 2005

Spelers: Dagmar, Jacqueline, Niek, Peter Hein en René

René had de vorige keer gezegd dat Union Pacific een van de weinige spellen is die zijn broer nog wel leuk vindt. Peter Hein dacht dat hij Ticket to Ride dan ook wel zou kunnen waarderen, en had het deze keer meegenomen. De anderen hadden het al eens gespeeld.
Jacqueline, René en Niek begonnen met het claimen van enkele korte routes om aan hun tickets te werken. Peter Hein wachtte wat langer en maakte daarna een paar lange routes. Dagmar wachtte nog langer, maar maakte toen in korte tijd drie routes van zes treinen, en schoot naar voren op het scorespoor. Daarna bouwde ze haar lange route steeds verder uit, ervoor zorgend dat ze geen aftakkingen kreeg.
Jacqueline en René waren blijkbaar snel klaar met hun tickets, want beiden trokken er nog een paar. De anderen vonden het wel best en concentreerden zich op het bord. Peter Hein dacht dat zijn tickets wel binnen waren en spaarde nog wat kaarten om later wat lange routes te kunnen maken. Helaas voor hem gooide René roet in het eten, en moest hij via omwegen zijn tickets voltooien. Dit kostte hem een paar extra beurten, zodat hij van zijn oorspronkelijke plan moest afzien. Dagmar ging lekker door met het uitbouwen van haar lange blauwe route over het hele bord. Het was wel duidelijk dat zij het spel zou beëindigen; de anderen probeerden dus snel wat puntjes bij elkaar te sprokkelen.
Niet verrassend bleek Dagmar ook de winnaar van het spel. Haar ticket van 22 punten en de bonus voor de langse aaneengesloten route leverden haar nog extra punten op. De waarde van de tickets van Peter Hein was net niet genoeg om haar bij te blijven. Jacqueline en René hadden tijdens het spel niet veel punten verdiend met hun routes, maar scoorden wel allebei 45 punten met hun tickets! Niek zat er een beetje tussenin.
Iedereen was unaniem te spreken over het spel.

Uitslag: Dagmar 117, Peter Hein 113, Niek 90, Jacqueline 84, René 79
Waardering: allen 4

27 april 2004

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Dagmar en Peter Hein hadden nog steeds de deal staan dat als Dagmar Ticket tot Ride zou doen, Peter Hein zich weer eens aan Tops zou wagen. Dagmar loste alvast haar deel van de afspraak in door mee te spelen met Ticket to Ride. Niek en Wendy waren de andere twee gegadigden.
Met vier spelers is het duidelijk drukker op het bord dan met drie. Het kwam nu regelmatig voor dat een speler de andere de pas afsneed. In het begin van het spel waren de groene routes erg populair. Groene kaartjes, eenmaal opengedraaid, werden direct gepakt. Het was dus een kwestie van geluk wie ze zou krijgen. Wendy trok in haar strijd met Peter Hein om het traject Houston-El Paso aan het langste eind. Hierdoor scoorde ze niet alleen veel punten, maar maakte haar doorgaande route weer een stuk langer, wat  voor haar tickets erg nuttig was. Peter Hein reageerde zijn frustratie af door in het noorden de route Sault Ste. Marie-Winnipeg net voor de neus van Dagmar in te pikken. 
Zijn route liep nu zo’n beetje rondom driekwart van Amerika, maar omdat er veel korte routes bijzaten, resulteerde dat niet direct in veel punten. Dagmar had ook een vrij lange route, die meer in het midden van de V.S. zat. Ze had wel veel aftakkingen, zodat ze waarschijnlijk niet de langste route zou halen. Wendy daarentegen bouwde alleen trajecten die haar route verlengden (en haar holpen bij haar tickets, zoals later bleek). Daarbij had ze een voorkeur voor lange trajecten, die veel punten opleverden. Het hielp daarbij dat ze veel locomotieven trok. Niek was de enige die geen duidelijke aaneengesloten route had. Hij gebruikte Helena als hoofdstation, van waaruit hij allerlei trajecten maakte. Tijdens het spel trok hij vaak nieuwe tickets om daar meer punten mee te scoren.
Wendy was de enige die geen nieuwe tickets nam. Dat was ook niet nodig, want de twee tickets die ze had gehouden in het begin lagen in elkaars verlengde. Doordat ze erin slaagde de langste van de twee te maken, kwam de andere bijna automatisch mee. Hier scoorde ze 41 punten mee, ruim voldoende voor de overwinning. Dagmar scoorde met haar tickets zelfs meer dan vijftig punten, maar had tijdens het spel te weinig punten verdiend om Wendy te kunnen bedreigen. Niek had ook nog wat extra punten gescoord met zijn tickets, wat niet gold voor Peter Hein. Ondanks dat zijn route een groot gedeelte van het bord bestreek, trok hij alleen tickets voor delen van Amerika waar hij net niet zat. Hij kwam net een beurt te kort om aan twee tickets te voldoen, die hem nu dus zeventien strafpunten opleverden in plaats van bonuspunten. Hierdoor eindigde hij jammerlijk laatste.
Iedereen vond het wel een aardig spel, dat lekker wegspeelt. Minpunten waren dat de geluksfactor toch wel erg hoog is, en van interactie weinig sprake is. Dagmar had door de uitvoering en de omvang van de doos toch een wat steviger spel verwacht, zeker voor de prijs van krap veertig euro. 

Uitslag: Wendy 134, Dagmar 109, Niek 75, Peter Hein 57
Waardering: Niek, Peter Hein en Wendy 3½, Dagmar 3

6 april 2004

Spelers: Bas, Hieke en Wendy

Nieuwe spellen zijn altijd erg in trek op de spellenavonden. Naast de groep avonturiers die al druk aan het vechten waren aan tafel waren er nog zes andere spelers. Omdat er twee nog onbekende spellen klaar lagen werd er niet moeilijk gedaan en was de drie-drie scheiding zo gemaakt. Hieke, Bas en Wendy bogen zich over de regels van Ticket to Ride. Alweer een treinspel van Alan Moon. 
Iedere speler heeft een eigen set treintjes en moet met behulp van kaarten proberen routes te leggen tussen Amerikaanse steden. Die routes hebben allemaal een lengte en een kleur. Als je het aantal kaarten hebt dat de route lang is mag je die route vol leggen met je eigen treintjes. Hoe langer de route is, hoe meer punten (relatief ook) je hier voor krijgt. Daarnaast heeft iedere speler nog opdrachten om bepaalde steden aan elkaar te verbinden, hier kunnen extra punten voor gehaald worden die pas aan het eind van het spel er bij komen. Heb je de routes niet af gekregen, dan worden dat strafpunten. 
Al snel begonnen beide dames met het neerleggen van hun treinstelletjes. Bas spaarde gestaag verder en had een hand vol kaarten (er zit geen limiet aan het aantal handkaarten). Toen hij eenmaal op tafel kwam schoot hij meteen vooruit op het scorespoor, hij koos voor lange routes. Al snel had hij ook de langste route stevig in handen. Wendy pakte veel extra bonuskaarten en probeerde vooral op die manier punten te verzamelen. Hieke had de pech kaarten te trekken in het gebied dat al erg populair was.  Opvallend was dat de opdrachtkaarten relatief weinig punten opleveren en het maken van lange routes heel erg veel. De speler die het spel beëindigt door als eerste maximaal nog twee treinstellen te hebben  (Bas) is ook in het voordeel. Bas had hierdoor zijn opdracht vervuld terwijl Wendy en Hieke beiden niet hun opdracht konden vervullen in die ene beurt die hen nog restte. Dat scheelt niet alleen punten je krijgt dan zelfs nog een boete. Het verschil tussen de nr. 1 en de rest was dan ook groot

Uitslag: Bas 122, Wendy 93, Hieke 89
Waardering: allen 3

terug naar boven