startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Ticket to Ride Märklin

sessies:

16 januari 2007
21 november 2006
12 september 2006
5 september 2006

16 januari 2007

Spelers: Anneke, Dirk Jan, Ilja, Jacqueline en Jorrit

Jacqueline had dit spel meegenomen naar Wendy. Toen Jorrit hoorde dat dit een leuk én makkelijk spel is was ook hij bij hoge uitzondering wel te porren voor een potje, nadenken had hij namelijk al de hele dag gedaan. Jorrit en Ilja hadden dit spel nog nooit gespeeld en Jacqueline nam de dappere taak op zich om het spel uit te leggen. Dit lukte maar half omdat Jorrit heel overmoedig de uitleg liever oversloeg en gelijk wilde beginnen met spelen.
Tijdens het begin van het spel werden al gelijk verschillende strategieën gekozen. Dirk Jan ging helemaal voor de lange routes, ook Anneke koos daarvoor. Ilja richtte zich volledig op de korte en de rest zat daar tussenin. Onmiddelijk werd door vrijwel iedereen druk gebouwd in het grijze gebied van zuidwest Duitsland dat al snel propvol stond. Dirk Jan wist de nodige zelfbeheersing op te brengen en was druk kaartjes aan het sparen, om daar later ongenadig mee toe te slaan.
Geleidelijk aan werden meer gebieden bezet, Anneke en Dirk Jan wisten een aantal lange trajecten te bemachtigen, terwijl Jacqueline en Ilja elkaar in het Westen op de korte trajecten dwars zaten. De druk om de passagiers te laten reizen werd steeds verder opgevoerd, bonuspunten werden in een rap tempo spaarzamer. Hier wist Dirk Jan een grote slag te slaan. Hij slaagde erin drie keer langs Berlijn te reizen. Jorrit werd naarmate het spel vorderde steeds enthousiaster en ging er zelfs bij staan (helaas niet vastgelegd op foto).
Het einde van het spel kwam opeens rap in zicht omdat Jorrit in de laatste fase snel door zijn wagons heen was. Ilja ging hiermee de mist in, zij was ervan uitgegaan dat het spel pas eindigde als iedereen door zijn treinen heen was en had net nog heel optimistisch twee trajectkaarten getrokken. Dit leverde haar nog veel strafpunten op maar gelukkig kon ze Jorrit de schuld geven wegens het overslaan van de uitleg aan het begin.

Uitslag: Dirk Jan 132, Jacqueline 131, Jorrit 108, Anneke 95, Ilja 79
Waardering: Jorrit 5, de rest 3½

21 november 2006

Oud NS-er Jacqueline had in de spellenkast Ticket to Ride Märklin gespot. De andere twee spellen in deze serie hadden haar zeer kunnen bekoren en dus was ze erg nieuwsgierig naar deze versie. Helène had in een wat verder verleden ook al een keer Ticket to Ride met plezier gespeeld en wilde het dus ook wel proberen. Nadat Dagmar de regels had uitgelegd en de dames op het punt stonden om met spelen te beginnen, kwam Niek thuis (hij was op cursus geweest). Hij greep de kans om ook nog mee te spelen met beide handen aan en ging snel zitten. Omdat hij de regels van de oorspronkelijke Ticket to Ride al kende, hoefden alleen maar even de verschillen ten opzichte van het originele spel uitgelegd te worden en kon er al snel met spelen begonnen worden.
Iedereen had zo zijn eigen tactiek om punten te gaan scoren. Dagmar legde zich toe op het punten pakken met behulp van de reizigers, Niek en Jacqueline gingen voor het vervullen van de tickets en Helène ging voor een combinatie van deze twee. Hoe verder het spel vorderde hoe spannender het werd.  Jacqueline wist in razend tempo haar treintjes op het bord te krijgen door lange routes te bouwen. De andere spelers probeerden daarom ook maar zo snel mogelijk hun tickets uit te voeren. Jacqueline wist het spel te eindigen, waardoor iedereen nog één beurt had. Niek vond dit uitermate Kwalitatief Uitermate Teleurstellend (de volledige versie van een onbetamelijk woord volgens Jacqueline) omdat hij hierdoor één beurt te kort kwam om zijn laatste ticket te volbrengen. Dit bleek een cruciale beurt te zijn. Nu wist Jacqueline ruimschoots te winnen, maar met één beurt extra was Niek haar net voorbij gegaan. Maar helaas voor hem is bijna helemaal mis en was het aan tafel een echte Ladies Night met twee keer een winning woman!
Het spel was bij iedereen erg in de smaak gevallen. Hoe goed de andere spellen in deze serie ook zijn, dit is de allerleukste.

Uitslag:

 

trajecten

pasagiers

tickets

meeste tickets

totaal

Jacqueline

76

23

48

10

157

Dagmar

57

49

18

0

142

Niek

51

30

30

0

111

Helène

52

39

23

0

114

Waardering: Jacqueline 5, Niek en Dagmar 4.5, Helène 3.5

12 september 2006

Spelers: Dagmar, Peter Hein en Sten

Dagmar kent de beide eerdere Ticket to Ride-spellen vrij goed, voor Sten was het de eerste keer dat hij een spel uit deze reeks speelde. Na zijn ervaring van vorige week benadrukte Peter Hein het belang van de passagiers en het halen van tickets. Hij probeerde zelf vanaf het begin de strategie van veel korte tickets, om te zien hoe dat uit zou pakken.
Dagmar ging voor de lange routes in het oosten. Ze was beurten bezig met kaarten pakken, maar scoorde bij het maken van een route zo veel punten dat ze telkens op voorsprong bleef. Toen ze na een tijdje passagiers liet reizen werd haar puntentotaal alleen maar groter. Peter Hein kon nog een beetje bij blijven, vooral dankzij zijn passagiers in her Ruhrgebied en omgeving, Sten raakte steeds verder achter.
Nog niet halverwege begon Peter Hein ineens tickets bij te trekken. Ook nu concentreerde hij zich volledig op de korte tickets. De anderen lieten het bij de tickets die ze in het begin genomen hadden. Uiteindelijk bleek de tactiek van Peter Hein te werken. Aan het einde van het spel had hij maar liefst acht tickets voltooid. Dat leverde een belachelijke hoeveelheid punten op, plus nog eens tien bonuspunten voor de meeste tickets. Daarmee haalde hij een comfortabele overwinning. Dagmar kreeg minpunten voor een niet voltooide ticket, en greep naast de overwinning. Sten bleef op grote afstand, maar vond het desondanks een erg leuk spel. Dat gold voor de anderen ook.

Uitslag: Peter Hein 174, Dagmar 158, Sten 85
Waardering: Dagmar 4½, Peter Hein en Sten 4

5 september 2006

Spelers: Bas, Coen, Peter Hein en Willemien

Bas is geen groot fan van Ticket to Ride, maar wilde deze nieuwe editie nog wel proberen. Coen kende het überhaupt nog niet. Nieuw in deze editie zijn de passagiers. Deze mag je op een stad plaatsen bij het bouwen van een route. Later kun je zo over het bord verplaatsen langs je routes, waarbij ze in iedere stad een puntenfiche incasseren (indien voorradig). Dit kan een smak punten opleveren, zoals Willemien als eerste zou demonstreren. Verder is er een verandering aangebracht in de tickets: er zijn nu aparte stapels voor lange en korte ticket. Je mag altijd zelf kiezen van welke stapel je hoeveel kaarten pakt, zolang het totaal maar vier is. De korte tickets zijn nu relatief profijtelijker dan in het origineel en de bonus van tien punten gaat nu naar de speler met de meeste voltooide tickets, niet naar de speler met de langste aaneengesloten route.
Peter Hein ging voor zijn vertrouwde Ticket to Ride benadering en behield slechts twee tickets, een lange en een korte. De anderen hielden er meer, Coen zelfs alledrie. Het spel kwam wat traag op gang en omdat met vier spelers er de minste concurrentie op het bord is zaten de spelers elkaar niet echt dwars. Bas en Peter Hein treinden veel samen op, blijkbaar moesten ze voor hun tickets in dezelfde steden zijn. Willemien werkte langzaam toe naar een grote slag. Ze maakte een mooie lange route langs veel steden. Toen vond ze het tijd om een passagier te laten rijden. De anderen waren met de passagiers nog niet echt bezig geweest, maar zagen nu hun fout in: met haar ene passagier scoorde Willemien bijna veertig punten, ongeveer evenveel als twee verbindingen van zeven treinen! De rest was nu wakker geworden en (ver)plaatste reizigers dat het een lieve lust was. Peter Hein, die in een hele andere hoek van het bord zat, deed een aardige poging Willemien te evenaren en scoorde met zijn passagiers ook vele tientallen punten.
Coen liep ondertussen steeds verder op de andere spelers achter. Hij bouwde weinig lange routes, reisde met zijn passagiers vaak maar korte stukjes en had nauwelijks lange routes om zijn puntentotaal op te vijzelen. Naarmate het spel vorderde groeide het vertrouwen van Peter Hein en Bas in een goede afloop. Het leek er lange tijd op dat Bas het spel zou beëindigen omdat hij de minste treinen over had. Maar tot zijn schrik bouwde Peter Hein in twee opeenvolgende beurten een paar hele lange routes, waardoor het spel eerder eindigde dan hem lief was. Zo kwam hij een beurt tekort om een van zijn tickets te volbrengen. De anderen deden wat ze konden om nog wat puntjes te scoren.
Peter Hein leek nu de duidelijke winnaar, maar helaas voor hem toverde Coen nog wat akelige trucs tevoorschijn: hij had maar liefst zes tickets volbracht. Dat alleen al was goed voor ruim zestig punten en omdat hij de meeste had kwamen er nog eens tien bij. Tot ontzetting van de rest bleek Coen in plaats van een zeker verliezen een verrassende winnaar. Deze verrassing maakte het einde van het spel extra leuk, omdat blijkt dat er meer dan in het origineel verschillende manieren zijn om veel punten te scoren.
Het spel werd redelijk goed beoordeeld. Coen vond het in het begin nog niet zo bijzonder, maar de spannende eindfase betekende voor hem toch een voldoende waardering.

Uitslag: Coen 162, Peter Hein 159, Bas 126 (4 tickets voltooid), Willemien 126 (3)
Waardering: Peter Hein en Willemien 4, Bas en Coen 3

terug naar boven