1-4 spelers (vanaf 8 jaar)
30-45 minuten
Auteur: Bruno Cathala en Ludovic Maublanc
Uitgever: DSV Games (2026)
Het spel…
Het is ieder jaar in het voorjaar op mooie dagen heel druk op de wegen in de bollenstreek. Overal zie je mensen die lopend, fietsend, steppend, skatend of met de auto een rondje maken om naar de gekleurde velden te kijken. Het is dan ook een prachtig gezicht. En precies dit uitzicht mag je in Frosted Blooms zelf gaan nabouwen op de speeltafel.
Het aanleggen van de bloemenvelden gaat met polyomino (tetris) tegels. Iedereen begint met een kruisvormige tegel en daarna krijg je tien beurten de tijd om van hieruit je landschap op te bouwen. Als je aan de beurt bent, dan kies je één van de vijf openliggende tegels. De eerste tegel mag je gewoon pakken, maar als je die niet wilt dan mag je er ook een muntje op leggen om de volgende tegel te pakken (en als je die ook niet wilt, mag je ook daar weer een muntje op doen, enzovoort). Als een speler later een tegel met een muntje pakt, dan krijgt die ook het muntje. Elke tegel bestaat uit vijf vakjes: één met elk van de drie tulpensoorten en twee vakjes met water. Er staan altijd precies zes tulpen op elke tegel, maar wel in wisselende combinaties (bijvoorbeeld drie witte, twee paarse en één rode).
De tegel die je kiest leg je aan. Dat hoeft niet passend te zijn, maar je moet er wel voor zorgen dat de tegel met tenminste één zijkant aan een eerder geplaatste tegel wordt gelegd. Je mag daarbij gaten laten ontstaan. Sterker nog: dat is heel verstandig om te doen. Want als je een afgesloten gat hebt gemaakt dan komen daar afhankelijk van de vorm en grootte arbeiders, schuren en molens in te staan en deze leveren aan het eind van het spel punten op.
Nadat je je tegel hebt neergelegd moet je een van je drie handkaarten spelen (en daarna trek je een nieuwe). Op deze kaarten staan wat je deze beurt gaat waarderen (welke kleur tulp of het water). Je scoort dan één of twee punten voor iedere tulp of watervakje op de tegel zelf én op de velden waarmee deze verbonden zijn. Het loont dus om grote aaneengesloten gebieden met water of met een bepaalde tulpensoort te maken. Maar ja, als je alles dicht bouwt dan heb je geen ruimte meer voor arbeiders, schuren en molens.
Op een apart bordje liggen tijdens het spel doeltegels. Als je zo’n doel behaalt (bijvoorbeeld een groep van 8 witte tulpen of twee molens op je bord hebben) dan pak je de doeltegel en daar scoor je aan het eind van het spel punten mee.
Na tien beuren heb je al je handkaarten gespeeld en is het spel afgelopen. Wie dan de meeste punten heeft behaald, wint.
…en de waardering
Ik heb een zwak voor polyomino-spellen. Ik vind het heel leuk om met die onregelmatige vormen orde te scheppen. Frosted Blooms stelde op dit vlak zeker niet teleur. Je bent lekker aan het puzzelen om een mooie wereld gevuld met bloemen te creëren, waarbij je probeert zo veel mogelijk punten te pakken.
Het is een spelletje waarin je vaak moet afwegen of je een tegel optimaal legt voor deze beurt (de opdrachtkaart die je kan spelen en dan kan scoren) of dat je werkt aan de toekomst door mooie gaten te laten ontstaan of een opzetje te maken voor grote groepen tulpen of waterpartijen in een latere beurt. Ondertussen moet je met een schuin oog de doelen in de gaten houden om te voorkomen dat je achter het net vist. Je wilt dus continu meerdere dingen tegelijkertijd, die vaak conflicteren. Als je nu die groep paarse tulpen uitbouwt om de bonustegel te pakken, dan zal je net zien dat die witte groep tulpen die je ook aan het uitbouwen was afgesloten wordt. Is dat het je waard?
Je kan aan de ene kant zeggen dat Frosted Blooms niet echt iets nieuws doet. Er zijn al zo veel lekkere polyomino puzzel spellen. Maar het is ook waar dat dit in dit genre gewoon weer een heel lekker spelletje is. Het spel is tegelijkertijd luchtig (simpele regels, korte speelduur), maar biedt iedere ronde interessante keuzes en daardoor is het spel boeiend van begin tot eind. Ik zie dit nog regelmatig op tafel komen en geef het daarom graag een hele dikke drie pionnen.






