Symbiose

Symbiose komt vaak voor in het dierenrijk. Het staat voor het langdurig samenleven van twee of meer organismen. Ze zijn afhankelijk van elkaar geworden voor hun bestaan. Een voorbeeld is bijvoorbeeld de harlekijnvis (Finding Nemo) en de zeeanemoon. In het gelijknamige kaartspel wordt dit gegeven mooi uitgewerkt door je score deels afhankelijk te maken van je buren.

Doel van het spel is een eigen vijver aan te leggen met dieren die je zoveel mogelijk punten opleveren. De vijver bestaat uit twee rijen van vier kaarten. Bij de start ligt je vijver vol met 8 gedekte dierkaarten, waarvan er direct één open wordt gedraaid. Centraal tussen de spelers in ligt een open aanbod van 4 dierkaarten in ‘de rivier’. In je beurt ruil je een dierkaart uit de rivier met een open of gesloten kaart uit je vijver. Omdat je bij een ruil met een open kaart, altijd een gesloten dierkaart moet opendraaien, liggen na 7 beurten alle kaarten in je vijver open en wint de speler met de meeste punten.

Punten scoor je afhankelijk van wat de dierkaarten aantonen. Zo zijn er kaarten met een vast aantal punten en kaarten die punten opleveren voor het aantal kaarten van een bepaalde kleur of dier. Een bijzondere twist in dit spel is dat het scoren van de dierkaarten afhankelijk is gemaakt van de locatie binnen je vijver. Zo kijk je voor het scoren van de vier middelste kaarten naar de 8 kaarten in je eigen vijver. Bij de vier buitenste kaarten kijk je juist naar de kaarten in de vijver van de aanliggende buren.

Dat zorgt direct voor interactie. Welke kaarten jij neerlegt en opendraait in je vijver heeft direct invloed op de scoremogelijkheden van je buren. Het maakt het op zich simpele ruilmechanisme ook broodnodig. Zo kun je toch nog wat verbouwen in je vijver waar jezelf het meest van profiteert en je buren het liefst niet.

…en de waardering

Symbiose is in de basis een snel en simpel spelletje. Bijna achteloos weet het echter veel interactie en speelplezier toe te voegen door de spelers slim van elkaar afhankelijk te maken. Dat werkt goed en maakt het een leuk spel om te spelen. Het puzzelen aan je vijvertje krijgt zo een extra dimensie door te reageren op wat je in de andere vijvers ziet gebeuren.

Daarentegen is het een geluk afhankelijk spelletje. Je weet nooit welke kaarten er gesloten in je vijver liggen. Het is altijd weer een grote gok om ze in te ruilen voor een kaart uit de rivier, maar evengoed om ze om te draaien. Daarnaast heeft de laatste speler een klein voordeel, omdat deze een volledig overzicht van de vijver van de buren heeft. Het zijn echter kleine minpunten die gezien de lichtheid van het spel en het plezier dat het geeft, meer als muggenzifterij kan worden afgedaan. Een hele dikke drie pionnen voor dit gezellige intermezzo voor iedereen.