Flatiron

Een van de iconische gebouwen die in New York staat is het Flatiron gebouw. Dit in 1902 gebouwde gebouw heeft zijn naam te danken aan de opvallende driehoekige vorm. Deze vorm zorgt er ook voor dat de wind er uit onverwachte hoek komt waardoor damesrokjes nogal eens opwaaien. Dit had aan het begin van de twintigste eeuw een grote aantrekkingskracht op zo veel mannen dat er rondom het gebouw extra politieagenten nodig waren om de gluurders weg te sturen.

In het tweepersoonsspel Flatiron staat de bouw van dit bijzondere gebouw centraal. De spelers zijn in dit spel bouwondernemingen die proberen zo veel mogelijk bij te dragen aan de bouw om op die manier punten te scoren om zo de eindoverwinning op te kunnen eisen.

De spelers verplaatsen om en om hun speelfiguur naar verschillende locaties. Er zijn in totaal vijf locaties (vier straten en het stadhuis). Je moet je speelfiguur altijd verplaatsen en mag niet naar de locatie gaan waar de andere speler is. Je hebt dus altijd de keus uit drie locaties. In de straten kan je kiezen uit het kopen van de straatkaart die daar ligt en die aan je bordje toe te voegen. Of je kan de acties die op je bordje bij die straat staan (inclusief die op de gekochte kaarten) uitvoeren.

Met de basisacties op dit bordje kan je onder andere bouwmateriaal kopen en verkopen of (tegen betaling) bouwen. Met de extra acties die je via de straatkaarten kan toevoegen kan je extra geld krijgen, extra koopacties (soms met korting), extra bouwmogelijkheden of mogelijkheden om punten te scoren voor wat er al gebouwd is. Het vervelende is wel dat je de acties die bij een straat horen altijd van boven naar beneden moet uitvoeren en het dus regelmatig voorkomt dat je bijvoorbeeld eerst iets mag kopen, maar dat je daar het geld niet voor hebt omdat je dat pas lager in de rij ligt.

In het stadhuis kan je geld krijgen, een wisselende actie (de krantactie) uitvoeren of een wet-kaart kopen. Deze wet-kaarten geven je aan het eind van het spel extra mogelijkheden om punten te scoren, bijvoorbeeld op basis van het aantal verdiepingen van het gebouw waar een bepaalde kleur bouwmateriaal gebruikt is.

Als de vijfde verdieping (het dak) van het Flatiron gebouw gebouwd is, dan is het spel afgelopen. De spelers krijgen dan naast de punten die ze al voor het bouwen gescoord hebben en de punten van de wetten ook nog punten op basis van de reputatie van hun onderneming. Dat zit zo. Op elke straatkaart die je aan je bordje toevoegt staat een duimpje dat omhoog of om omlaag kan wijzen met een waarde er bij. Voor elk van de vier kolommen van je bordje kijk je of je duimpjeswaarde positief, neutraal of negatief is en daar scoor je respectievelijk 5, 0 of -3 punten voor. Wie daarna de meeste punten heeft, wint het spel.

…en de waardering

De basis van Flatiron is simpel: kies een van de drie beschikbare locaties en koop de kaart of voer de acties van de locatie uit. Aan het begin van het spel wil je graag investeren om mooie actiekaarten te kopen om je motortje aan het draaien te krijgen. Maar hoe mooier de actie, hoe harder het duimpje omlaag wijst. Je kan een negatieve kaart later natuurlijk compenseren met een kaart met een wat zwakkere actie waarbij de duimpjes om hoog gaan. Of je neemt het puntenverlies op de koop toe en scoort je punten op een andere manier. Dit is al een interessante afweging om te maken.

Maar dat is maar een deel van het spel, je bent namelijk ook druk bezig om geld binnen te halen om grondstoffen te kopen en te kunnen bouwen. Vooral de daken wil iedereen graag bouwen omdat die veel punten opleveren, maar dan moet wel eerst op de huidige verdieping drie steunpilaren staan. En hierdoor ontstaat een interessante dynamiek waarin het timen van je acties een belangrijke rol speelt. Als jij de laatste pilaar bouwt, dan kan bijvoorbeeld je tegenstander de volgende verdieping bouwen, dus misschien moet je even wachten en kan jij de verdieping bouwen. Je houdt elkaars mogelijkheden dus constant in de gaten om daar op te anticiperen. Flatiron is daardoor een behoorlijk interactief en intens spel om te doen. Maar vooral ook een heel leuk spel.

Het enige minpunt van het spel vind ik dat er heel veel verschillende icoontjes worden gebruikt om aan te geven welke acties je mag uitvoeren of welke bonusjes je krijgt als je iets bouwt. Zelfs na vier potjes moet ik nog regelmatig het regelboekje pakken om daarin te zoeken wat iets betekent. Het zou fijn zijn geweest als er twee spelershulpjes bij het spel hadden gezeten waar alles netjes op een rij op had gestaan.