Night at the Zoo

Toen Rotterdam in mei 1940 door de Duitsers werd gebombardeerd, werd ook Diergaarde Blijdorp geraakt. Heel veel dieren zijn toen in paniek weggelopen en ook buiten de dierentuin terecht gekomen. Zo zwommen er zeeleeuwen in de Westersingel, liep er een ree op de Coolsingel en bizons op de Westersingel. Het is nog een hele klus geweest om alle ontsnapte dieren weer te vangen en in veiligheid te brengen. Ik denk niet dat Tomáš Holek dit verhaal kent, maar het thema van zijn nieuwste spel sluit hier wel bij aan. In Night at the Zoo zijn de dieren uit de dierentuin ontsnapt en is het aan de spelers om ze weer terug in veiligheid te brengen.

Alle spelers krijgen een eigen spelersbordje met daarop een raster. Het middelste veld stelt de dierentuin voor waar alle dieren naar terug gebracht moeten worden. De dieren staan zelf aan de rand van het bord. Sommige dieren zijn al klaar om terug te gaan. Maar daar moeten wel eerst paadjes voor worden aangelegd in het raster. Er zijn ook dieren die zich nog hebben verstopt en die dus eerst nog gevonden moeten worden.

En daar hebben de spelers beperkt de tijd voor. Het spel duurt namelijk maar drie rondes van vijf cycli waarin alle spelers telkens één keer aan de beurt zijn. Aan het begin van elke cycli worden er een aantal tegels neergelegd (één meer dan het aantal spelers). De spelers kiezen vervolgens om de beurt een van deze tegels. Ze kunnen deze tegels vervolgens op drie manieren gebruiken. Meestal zal je hem op je bordje leggen om op deze manier paadjes te maken. Je voert dan ook meteen de acties uit die op het bord en op de tegel staan. Zo krijg je bijvoorbeeld punten en voedselsymbolen, maar kan je ook de dieren laten bewegen, verstopte dieren ontdekken of extra tegels krijgen. Maar je mag je tegel ook bewaren voor een later moment. Of je kan hem afleggen en dan mogen alle dieren die op dat moment op een tegel van dezelfde kleur staan een stapje lopen.

Na vijf cycli is de eerste ronde afgelopen. De kleur tegel die dan het vaakst is overgebleven in de cycli bepaalt dan welke dieren gratis een stapje mogen doen (en de tiebreaker is welke kleur met meest links ligt). En dat is heel fijn, want het valt echt niet mee om de dieren terug naar de dierentuin te krijgen.

Na drie rondes (en dus vijftien beurten) is het spel al afgelopen. Bovenop de punten die de spelers tijdens het spel al hebben gescoord, scoor je nog punten voor de dieren die hun weg terug naar de dierentuin hebben gevonden (het hangt van de diersoort af hoeveel punten dit zijn), krijg je nog een punt voor elk dier dat niet meer verstopt is en scoor je punten voor alle voedselsymbolen die op de tegels staan die je gebouwd hebt. Wie daarna de meeste punten heeft, wint het spel.

…en de waardering

Onder het thema en het sfeervolle uiterlijk van Night at the Zoo zit een redelijk abstract maar aangenaam puzzelspelletje verstopt. Het valt echt niet mee om je tegels zo te kiezen en leggen dat veel dieren hun weg terug naar de dierentuin weten te vinden. Je moet je aandacht echt verdelen en keuzes maken, want alles gaat zeker niet lukken. Wat ik leuk vind is dat er standaard zes dieren in de doos zitten die allemaal net even anders werken. Zo valt de luiaard na elke beweging in slaap en moet je vervolgens een beweegactie gebruiken om hem weer wakker te maken, terwijl de pinguïn in een beurt over meerdere tegels heen kan glijden. Je gebruikt elk spel drie verschillende dieren, waardoor het puzzeltje telkens net even anders is. En als je nog meer variatie (en leuke animeeples) aan het spel wilt toevoegen, dan kan dat door de uitbreiding Laatkomers aan het spel toe te voegen.

Als je meer wilt weten over de impact van het bombardement op de dierentuin in Rotterdam, dan kan ik je het boekje Een aap op de WC van Joukje Akveld aanbevelen.