3-6 spelers
20 minuten
Auteur: Kristian A Østby en Kjetil Svendsen
Uitgever: ALION (2025)
Het spel…
Er zijn ontzettend veel goede slagenspellen op de markt en de meeste daarvan hebben geen echt thema, hoe mooi de kaarten ook zijn. Het draait vooral om de kleuren en de getallen die op de kaarten staan en de rest is bijzaak. Tax the Rich is een slagenspel dat in 2025 verscheen en dat bij hoge uitzondering wel een uitgewerkt thema heeft. En dan ook nog een heel bijzonder thema, namelijk de (linkse) klassenstrijd om hoger op de sociale ladder te komen.
In Tax the Rich speel je drie rondes en elke ronde bestaat uit twee fases. In de eerste fase wordt bepaald wat in de ronde de troefkleur wordt en wie met wie speelt. Tax the Rich is namelijk een partnerspel. Welke kleur de troefkleur wordt, wordt bepaald doordat de spelers om de beurt op een bordje een houten kroontje steeds verder omhoog schuiven om aan te geven hoeveel slagen ze gaan halen met hun maatje als een bepaalde kleur de troefkleur is. De speler die het hoogste durft te gaan, kiest vervolgens een maat door een kaart te noemen die deze speler zelf niet heeft. Stel bijvoorbeeld dat Marx aangeeft dat als groen troef wordt hij en zijn maat zeven slagen halen (en niemand hoger gaat), dan kan hij bijvoorbeeld daarna zeggen dat de speler die de groene 10 heeft zijn maat wordt. De andere spelers vormen ook een team.
Tax the Rich is vervolgens in de basis een gewoon slagenspel, maar wel met een paar twists. Zo komt er iemand uit, moet iedereen de gevraagde kleur spelen, als je niet kan volgen, mag je troeven en vervolgens wint de hoogste troef of hoogste kaart in de gevraagde kleur. Business as usual voor de doorgewinterde slagenspeler.
Maar er zijn dus twists. De eerste daarvan is dat je niet met de hoogste kaart mag uitkomen. De tweede kleine twist is als je met de laagste kaart een slag haalt dat je een slag mag afpakken van de speler met de meeste slagen. Maar de belangrijkste twist is dat je de revolutie mag uitroepen. En daarbij kan je zowel voor de klasse revolutie als voor de feministische revolutie gaan.
Op sommige kaarten staat namelijk een rood vlaggetje (dit zijn de lage kaarten) of een feministisch symbool (sommige, maar niet alle, kaarten met een vrouw er op). Als je in je hand alleen nog maar kaarten hebt waarop één van deze symbolen staat, dan mag je de revolutie uitroepen. Je moet dan wel vanaf dan met je kaarten open spelen. Bij de klasse revolutie wint vanaf dat moment niet meer de kaart met de hoogste waarde, maar juist die met de laagste waarde. En bij de feministische revolutie zijn alle kaarten met een vrouw er op tien punten meer waard (zelfs als ze zelf het feministische gedachtengoed niet steunen).
En zo speel je de ronde uit. Aan het eind van de ronde scoren alle spelers net zo veel punten als ze slagen hebben gehaald. En daarna wordt gekeken of het team dat de troefkleur had bepaald zijn doel had bepaald. Zo ja, dan krijgen deze spelers een flinke smak bonuspunten. Zo nee, dan krijgen de leden van het andere team de punten. En wie dan na drie rondes de meeste punten heeft, wint het spel.
Voor nog meer variatie kan je ook elke ronde met een extra regel spelen. Denk als een regel dat de hoogste kaart wordt genegeerd, dat nadat een vijf wordt gespeeld alle andere spelers twee kaarten open voor zich neer moeten leggen of dat als met een 8 een slag wordt gehaald de troefkleur verandert. De regels blijven het hele spel van kracht, in de derde ronde heb je dus drie extra regels om rekening mee te houden.
…en de waardering
Tax the Rich is een heel origineel slagenspel. Ik heb echt lol om de linkse humor die er in is verwerkt. Zo lees je in het regelboek dat als de speler met de laagste kaart een kaart mag afpakken, dat voor het uitleggemak stelen wordt genoemd maar dat in werkelijkheid belastingheffing en het herverdelen van vermogen natuurlijk aangemoedigd wordt als een leuke en gezonde activiteit voor iedereen. Verder staat in het (Engelse) regelboek dat als je moeite hebt om het woord Trump (troef in het Engels) te gebruiken, je ook prima een ander woord mag gebruiken, zoals bijvoorbeeld Obama-kaart.
Maar het spel is niet alleen grappig door het thema, het werkt ook gewoon. Het is een leuk slagenspelletje met een interessante twist doordat je in wisselende teams speelt en de manier waarop de regels tijdens het spel kunnen veranderen. Het is daardoor ook een beetje onvoorspelbaar. Denk je net lekker de hoogste kaarten in een kleur te hebben, breekt een revolutie uit waardoor je niets meer binnenhaalt. Dat kan frustrerend zijn, maar levert weer veel leedvermaak op voor de andere spelers.






