Cascadia Junior

Jong geleerd is oud gedaan en dus ben ik een groot fan van goede kinderspellen. En het goede nieuws is dat kinderen eigenlijk ook altijd zin hebben in een spelletje. Alleen sportief leren omgaan met je verlies is niet iets wat vanzelf gaat. Maar dat is een kwestie van oefenen. En daarvoor zou je prima Cascadia Junior kunnen gebruiken.

In Cascadia Junior gaan de spelertjes, net als in het originele Cascadia, een natuurlandschap vol met dieren bouwen. Iedereen begint met één tegel die bestaat uit twee zeshoekige delen. Op ieder deel staat een landschapssoort (bos, bergen, water, etc.) afgebeeld en een dier (vos, vis, hert, beer of vogel).

Als je aan de beurt bent mag je vervolgens één van twee openliggende nieuwe tegels pakken en aan je starttegel leggen. Je probeert dit zo te doen dat tegels met hetzelfde landschap en/of hetzelfde dier naast elkaar komen te liggen. Zodra je een groepje van drie dezelfde dieren hebt, leg je ronde fiches over deze dieren heen en pak je een fiche van deze diersoort. Dit fiche leg je vervolgens op een apart spelersbordje.

Het spel duurt tien rondes en daarna gaat iedereen kijken of ze groepjes met dezelfde landschapstegels hebben gemaakt. Als je drie, vier of vijf aangrenzende tegels hebt krijg je een landschapsfiche, als je er zes of meer hebt krijg je er zelfs twee. Ook deze fiches leg je weer op je spelersbordje.

Op het spelersbordje staat een landschapspanorama. Alle dier- en landschapsfiches die je gekregen hebt, mag me hier gezellig op leggen om zo een perfect landschap te maken. En daarna kan je daar zogenaamd (of echt) een foto van maken om je herinnering vast te leggen.

Als laatste gaan we dan natuurlijk nog de punten tellen. Op de achterkant van alle fiches staan één of twee dennenappels afgebeeld. Wie de meeste dennenappels heeft verzameld, wint het spel. Na een aantal keer spelen kunnen de spelers het spel uitdagender maken door met met de variant te spelen waarbij de dieren (net als in de volwassen variant) in een bepaalde vorm moeten liggen voordat er een dierfiche op gelegd mag worden.

…en de waardering

Cascadia Junior is een ontzettend leuk kinderspel dat er ook nog eens heel aansprekend uitziet. De uitdaging is om de stukken zo plaatsen dat er zowel groepen van dezelfde dieren als dezelfde landschappen ontstaan. Het perfecte stukje ligt er vaak niet en dan moet je kiezen. Het is een leuke beloning dat als je een groepje dieren hebt gemaakt, dat je dan een dierfiche op je spelersbordje mag leggen. En aan het eind van het spel krijg je er dan nog de landschapsfiches bij om je foto helemaal af te maken. Ik vind het een leuke vondst om, als speels intermezzo voor de puntentelling, iedereen even zijn fiches mooi op het bordje te laten leggen voor de perfecte foto. Je kan kinderen geen groter plezier doen dan ze deze foto echt te laten maken (tip!).

Ik heb wel een klein beetje moeite met de willekeur van de waardering. Meestal middelt het zich wel een beetje uit hoeveel fiches met één of twee dennenappels je krijgt, maar het is denkbaar dat het ene kind veel meer fiches met twee dennenappels krijgt dan het andere waardoor een kind met minder fiches wint van een kind dat meer fiches heeft. En dat verhoogt natuurlijk de kans dat papa of mama even aan de bak moeten om een kind sportief met zijn of haar verlies te leren omgaan.

De upside van de willekeur in hoeveel dennenappels je krijgt, is dan wel weer dat wat jongere kinderen die misschien net nog wat minder slim spelen ook een keer kunnen winnen.  Als huisregel zou je eerst de fiches met twee dennenappels kunnen laten pakken en pas later in het spel die met één er op, dan introduceer je nog een beetje een race element.