Eindelijk! Wizard heeft een facelift gehad

Een van de populairste slagenspellen uit het moderne kaartspellenaanbod is Wizard. Het was een van de eerste spellen die ik leerde kennen toen ik aan het begin van dit millennium kennis maakte met moderne spellen en ik speel het nog steeds met veel plezier als de gelegenheid zich voordoet. Mijn exemplaar van dit spel is inmiddels dan ook behoorlijk afgeleefd en versleten. Maar niet alleen mijn exemplaar is wat afgeleefd, datzelfde kan je eigenlijk ook wel zeggen over de vormgeving van deze klassieker. En dat is niet gek als je bedenkt dat Wizard al meer dan 40 jaar in de schappen ligt en dat het al die tijd nooit een update heeft gehad.

Maar daar is dit jaar verandering in gekomen. Wizard heeft voor haar 42e verjaardag een heuse facelift gekregen. Aan het spel zelf is gelukkig niets veranderd, maar het oude artwork is vervangen door een frisse, strakke look. En daar ben ik blij mee. Want ik kan me goed voorstellen dat mensen in de spellenwinkel dat oude, sombere zwarte doosje niet snel zouden kopen als ze het spel nog niet kenden. Het lijkt me aannemelijk dat de nieuwe, frisse look meer mensen gaat aanspreken en daardoor vaker gekocht gaat worden. En dat is een goede zaak, want als je van slagenspellen houdt en je dit spel eenmaal gespeeld hebt, dan blijf je dit spelen (zelfs in de oude versie). In dit blogje zet ik de oude en nieuwe versie naast elkaar.

Dit zijn respectievelijk de doosjes van Wizard, de achterkant van de kaarten en de scoreblokjes van Wizard in de oude (links) en nieuwe (rechts) versie naast elkaar. Op de foto lijkt het of de kaarten van de oude set net wat groter zijn en de stapel dikker. Dit is niet zo, de kaarten zijn exact even groot (standaard speelkaarten) en het zijn er ook exact evenveel.

Hieronder staan de oude (links) en nieuwe (rechts) sets kaarten in de verschillende kleuren (blauw, geel, groen en rood) naast elkaar. De oude plaatjes waren echt heel lelijk met een rare combinatie van een soort van middeleeuwse karakters met een groen volk. Alles ziet er ook wat houterig uit. De nieuwe kaarten zijn veel minder statisch en hebben een fantasy-look gekregen. Dit spreekt mij in ieder geval veel meer aan.

De belangrijkste kaarten in de set zijn natuurlijk de tovenaars en narren. De narren zijn in de nieuwe versie vervangen door lieve schattige beestjes. Dat vind ik qua uiterlijk een grote voorruitgang, maar het is een beetje raar om ze dan nog steeds narren te noemen. Dit zou ik aangepast hebben door of de kaarten een andere naam te geven (dierenvriendje bijvoorbeeld) of door op de plaatjes daadwerkelijk narren af te beelden. Nu matchen naam en vormgeving niet en dat kan verwarrend zijn.

Wat ik ook niet logisch vind is dat er heel duidelijk een groene, blauwe, gele en rode nar en tovenaar zijn. Je moet in Wizard kleur volgen, maar de narren en tovenaars hebben officieel geen kleur. Je bent dus nooit gedwongen om ze te spelen omdat je moet volgen. De achtergrondkleur van de tovenaars en narren kan voor beginnende slagenspelers verwarrend zijn. Het staat wel goed in de spelregels en de letters zijn ook wit (terwijl de andere kaarten een cijfer in de kleur van de kaart hebben), maar hier werkt de vormgeving een vergissing makkelijk in de hand. In de oude sets zag je bij rood en groen wel een beetje de kleuren waar ze bij hoorden terug komen, maar daar was het minder prominent aanwezig.

Deze Wizard is dus oude wijn in nieuwe zakken. En dat is een goede zaak want het is nog steeds een geweldig spel en het is fijn dat de vormgeving nu uitnodigend is in plaats van afstotend. Ik hoop dat een hoop mensen hierdoor gaan ontdekken hoe ontzettend leuk Wizard is.

Het enige wat ik van de oude set ga missen zijn de kaarten met blote mannen waar mijn verstandelijk gehandicapte zus zo hard om moest lachen. We hebben een keer een potje Wizard gedaan met mijn moeder en mijn zus spotte in de hand van mijn moeder één van de kaarten van een man met ontbloot bovenlijf en dat vond ze hilarisch. De tranen van het lachen liepen over haar wangen omdat mama kaarten met blote mannen (haar woorden) vast had. Iedere keer dat wij zo’n kaart trokken lieten we haar de kaart even “stiekem” zien en iedere keer moest ze er weer heel hard om lachen. Altijd als ik deze kaarten in mijn handen krijg, denk ik even met warme gevoelens (warm, niet heet, zo sexy waren die plaatjes nou ook weer niet) terug aan dat gedenkwaardige potje.