Medievallons

Het is weer eens zo ver in spellenland. De koning van Medievallons is dood. En daar wordt geen traan om gelaten, want de beste man was de allerlaatste van zijn familie. De begrafenis is dus een formaliteit die wordt afgeraffeld. De enige vraag die zijn onderdanen nog bezig houdt is wie de nieuwe koning gaat worden. En dat wordt op een verrassend moderne manier bepaald, namelijk door wie als eerste drie gildes achter zich weet te krijgen.

Medievallons is een kaartspelletje. Op de prachtig geïllustreerde kaarten staan de 108 inwoners van dit rijk en tot welk van de twaalf gildes ze willen behoren. Maar waar één ei geen ei is, twee ei een half ei is en drie ei pas een paasei, is een gilde ook pas een gilde als er drie leden zijn. Alle spelers krijgen zes kaarten om mee te starten.

Daarna mag je in je beurt eerst een actie uitvoeren en dan een extra kaart trekken. Je kan daarbij kiezen uit het spelen van een kaart (die leg je daarna af), het spelen van een gilde (of te wel ten minste drie kaarten van dezelfde soort die je voor je op tafel legt), het uitbreiden van een gilde (extra kaarten toevoegen) of het activeren van een gilde. Onderdeel van elke actie is dat je de actie van het bijbehorende gilde uitvoert.

En met deze acties kan je aan extra kaarten komen. Het priester gilde jat er bijvoorbeeld wel een voor je uit de hand van een andere speler of het gilde van nobelen laat de volgende twee spelers een kaart aan je geven. Maar je kan ook proberen om de gildes van de andere spelers kleiner te maken om ze zo misschien wel van tafel te vegen. Het struikrover gilde laat je bijvoorbeeld een kaart naar keuze van een gilde van een andere speler afleggen en het jager gilde doet dat ook, maar dan mag je de kaart ook nog houden.

Zodra het een speler lukt om een derde gilde voor zich te leggen, is het spel meteen afgelopen en wordt deze speler tot de nieuwe koning gekroond. De koning is dood, leve de koning!

…en de waardering

Het eerste wat opvalt aan Medievallons is de bijzondere vormgeving. Het thema van het spel is wat cliché, maar de vormgeving is dat zeker niet. Alle 108 kaarten zijn voorzien van prachtige illustraties in een moderne wat stripachtige stijl. Ik vind het echt heel mooi gedaan.

Maar dan het spel zelf. Ik kan niet anders dan zeggen dat Medievallons me aangenaam verrast heeft. Toen ik de regels las vond ik het heel chaotisch klinken met zo veel gildes waarbij je maar net het geluk moet hebben dat je er drie van krijgt. Maar dat valt in de praktijk reuze mee. Je hebt meer invloed dan je in eerste instantie denkt. Het is een leuke uitdaging om slim gebruik te maken van je gildes en losse kaarten om setjes te verzamelen en tegelijkertijd de andere spelers van de winst af te houden.

Je moet er in Medievallons wel tegen kunnen om aangevallen te worden. De spelers kapen constant kaarten bij elkaar weg en gildes komen en gaan om vervolgens toch weer terug te komen. Een klein gilde is kwetsbaar. Er hoeft maar één kaart weggekaapt te worden of je kan de rest weer terug op handen nemen. Maar heel lang sparen (tot je een groter gilde hebt) is ook weer riskant want ook uit je handen worden regelmatig kaarten gejat door de andere spelers. Maar ondanks alle chaos komt het moment dat het spelers begint te lukken om een tweede gilde te spelen. En dan neemt de spanning snel toe omdat in een onbewaakt moment zo maar dat derde gilde en daarmee de overwinning kan volgen.