Bohemians

In Bohemians kruipen de spelers in de huid van kunstenaars die aan het begin van de twintigste eeuw hun geluk beproeven in Parijs. Je zit vol ambitie, maar moet je nog bewijzen. Je loopt over van de ideeën, maar ondertussen is je portemonnee leeg. In je leven wisselen de hoogtepunten (romantische avonturen, dansen tot diep in de nacht en heerlijk rondzwerven op het platteland) zich af met dieptepunten (je hebt honger, je valt in een existentiële crisis of loopt zelfs syfilis op) en soms moet je je zelfs verlagen tot het nemen van een gewoon baantje om rond te komen. Maar stapje voor stapje begin je steeds meer bekendheid op te bouwen. Word jij de grootste kunstenaar van je generatie?

Maar hoe thematisch Bohemians in opzet ook is, tijdens het spelen merk je daar niet zo veel van en ben je vooral bezig om een goed deck op te bouwen en de symbolen die op de randen van de kaarten staan met elkaar te verbinden.

In elke beurt van het spel trek je namelijk vijf kaarten die je die ronde kan gebruiken. De kern van het spel is dat je drie of vier van deze kaarten op een eigen tableautje legt en dat je daarbij probeert zo veel mogelijk hele symbolen aan elkaar te puzzelen. Daarnaast komen er nog vervelende kaarten (tegenslagkaarten) boven je bordje te liggen en fijne kaarten (muzen) onder je bordje. Ieder heel symbool levert vervolgens een punt op dat je kan gebruiken om nieuwe kaarten te kopen, speciale acties uit te voeren (zoals extra kaarten trekken of een kaart schrappen) of een succeskaart kopen (wie daarvan er als eerste vijf heeft, wint het spel). Je krijgt daarnaast ook nog extra punten als je eerste en laatste kaart dezelfde kleur hebben als op je bordje staat en door sommige acties die op de kaarten staan (waardoor bijvoorbeeld bepaalde symbolen extra punten opleveren).

Maar zoals ik in de inleiding al schreef, is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn in dit spel. Het levert veel voordelen op om vier kaarten te spelen, maar dat heeft als keerzijde dat je een extra tegenslagkaart aan je deck moet toevoegen. En daar zitten behoorlijk nare kaarten tussen waar je de rest van het spel veel last van kan hebben. Als je daar geen zin in hebt, dan moet je een kaart minder spelen en in plaats daarvan je bijverdienstetegel spelen. Die levert je verder niets op, maar bespaart je de tegenslagen die keer op keer terug blijven komen (tenzij je betaalt om ze te schrappen).

En zo speel je ronde na ronde totdat iemand zijn vijfde succes kan vieren en zich tot winnaar kan kronen.

…en de waardering

De makers van Bohemians hebben hun best gedaan om zo veel mogelijk sfeer in het spel te krijgen. Alle kaarten zijn prachtig geïllustreerd in een romantische, dromerige stijl. Zelfs de tegenslagkaarten zijn mooi, maar ook behoorlijk dramatisch en duister (van mij had het wel een tandje minder gemogen). De spelers worden zelfs aangemoedigd om te vertellen hoe hun dag er uit ziet aan de hand van de kaarten die ze gespeeld hebben. In de potjes die ik deed had alleen niemand daar zin in.

In het regelboek wordt het spel ook helemaal vanuit het thema uitgelegd. De keerzijde hiervan is dat ik het daardoor lastiger vond om het spel te leren. In het regelboekje wordt bijvoorbeeld een halve pagina gebruikt om uit te leggen waar de verschillende kleuren en symbolen voor staan, maar tijdens het spel deed ik niets met die informatie omdat het helemaal niet uit maakt of dat je hartjes of een ander symbool scoort (alles levert één punt op). Daarom had van mij deze informatie achterwege gelaten mogen worden.

Qua spel weet je in Bohemians wat je te doen staat: lekker veel complete symbolen maken, die nog wat opplussen met de eigenschappen van je kaarten om zo snel mogelijk succeskaarten te kopen. Dat dat een leuk puzzeltje kan zijn, laat After Us wel zien. Maar in Bohemians kwam het niet echt goed uit de verf. Ik hoopte vooral dat mijn beste kaarten een keer allemaal tegelijkertijd in een hand zouden komen zodat ik die (steeds duurder wordende) succeskaarten kon gaan kopen. Tot die tijd probeerde ik betere kaarten te kopen en slechte kaarten te dumpen om mijn deck beter te maken. Dat maakte het spel een beetje saai en repetitief. De goede kaarten zijn bovendien voor iedereen goed dus ik had niet het gevoel dat ik door slimme combinaties te maken het spel in mijn voordeel kon beslissen.

In de potjes die ik deed was uiteindelijk iedereen vooral blij dat het spel afgelopen was. Dat is helaas geen goed teken. Ik kan het spel daarom niet meer dan twee pionnen geven.