Postcards

Het spelmateriaal van Postcards ziet er geweldig uit, maar het spel zelf heeft wel een beetje een gedateerd thema. In dit spel ga je namelijk op fietsvakantie naar Frankrijk om daar je belevenissen niet via Facebook, Instagram of Polarsteps te delen, maar door het versturen van een postkaart. Maar dat het thema gedateerd is, zegt natuurlijk niets over het speelplezier.

Centraal op tafel ligt een bord waarop Frankrijk staat afgebeeld. Het land is opgedeeld in regio’s en in elke regio zijn een paar campings te vinden waar je kan gaan kamperen. Je kan daarbij kiezen voor campings in de buurt van natuur, het strand, cultuur of culinaire hotspots (dit wordt aangegeven met symbolen).

Als je aan de beurt bent, speel je drie van je vijf zogenaamde reiskaarten en aan het eind van je beurt vul je je hand weer aan tot vijf. Je kan elke kaart op twee manieren gebruiken: als actiekaart of als postzegel. Als je een kaart als postzegel gebruikt dan mag je een postzegel op een vakje op een postkaart plakken in dezelfde kleur als de kaart die je speelt. En als je voor de actie kiest, dan voer je de actie uit die op de kaart staat. Hiermee kan je respectievelijk fietsen naar een aangrenzende regio, een nieuwe postkaart uit de voorraad pakken of kamperen.

Als je gaat kamperen dan leg je een tent-fiche van je eigen spelersbordje op een kampeerplek in de regio waar je speelfiguur staat.  Als je een fiche op een camping legt waarvan het symbool matcht met een plekje achterop een van je kaarten, dan mag je dat symbool op de kaart afdekken en de bijbehorende actie uitvoeren. Hiermee kan je bijvoorbeeld gratis een postzegel krijgen, of twee stukken fietsen of soms zelfs een paar punten scoren. Soms krijg je daar bovenop nog een bonusactie van je spelersbordje en als je heel fanatiek kampeert zelfs wat punten. Ook als je alle campings in een regio hebt bezocht, levert dat punten op.

En zo fiets je een beetje rond, kampeer je her en der, verzamel je postkaarten en plak je postzegels. Zodra een postkaart volledig gefrankeerd is kan je hem in de regio van de postkaart op de bus doen. Dat levert dan een zwik punten op (hoe meer postzegels je er op moest plakken, hoe meer punten) én een souvenir-kaart. De souvenir-kaarten leveren of een bonusactie op of een extra manier om punten te scoren aan het eind van het spel.

Zodra iemand zijn of haar vierde kaart post, wordt het einde van het spel ingeluid. De ronde wordt dan nog uitgespeeld en daarna tellen alle spelers hun punten. Zo krijg je bijvoorbeeld nog punten als je je postkaarten verstuurd hebt uit de regio’s die op een opdrachtkaartje staan die je aan het begin van het spel kreeg en voor je niet-verstuurde kaarten. De speler die de meeste punten heeft, wint het spel.

…en de waardering

Helaas is niet alleen het thema van dit spel gedateerd, ook het spel zelf is dat. Postcards voelt als een spel dat twintig jaar geleden nog best leuk zou zijn geweest, maar wat nu bleekjes afsteekt tussen alle goede familiespellen die er zijn. Op zich werkt het allemaal wel en ben je lekker bezig, maar echt spannend wil het niet worden. Het leukste onderdeel van het spel is om de prachtig geïllustreerde postkaarten voorbij te zien komen van plaatsen waar je zelf ooit op vakantie bent geweest. Maar daarvoor hoef je het spel eigenlijk niet eens te spelen.

De interactie in het spel is erg beperkt waardoor je tijdens de beurten van andere spelers niet echt betrokken bent bij het spel. De interactie in het spel komt vooral via de kampeerplaatsen. Als je met iemand in dezelfde regio staat, dan kan het zijn dat je beide op dezelfde kampeerplaats aast. Maar Frankrijk is groot, dus zelfs met vier spelers komt dit niet vaak voor. Verder probeer je vooral zo snel mogelijk kaarten uit de regio’s van je opdrachtkaartje te krijgen en die vol met postzegels te plakken. Er is niet veel strategie of planning voor nodig om dit voor elkaar te krijgen, daardoor kabbelt het spel een beetje voort tot het afgelopen is.

Ik heb het gevoel dat er meer in dit spel had gezeten dan er nu uitkomt. Het was een kleine moeite geweest om bijvoorbeeld interactie toe te voegen via doelen waarbij spelers punten scoren op basis van hoe vaak ze iets gedaan hebben (bijvoorbeeld voor wie het meest heeft gekampeerd, wie de meeste regio’s heeft bezocht of wie op de meeste kampeerplaatsen aan de kust staat). Maar in de huidige vorm, schiet het spel wat mij betreft helaas tekort.