Taj Mahal

Geplaatst door

3-5 spelers
75 minuten
Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: alea (2000)

Wat geef jij dit spel?
[Aantal: 2 Gemiddelde: 4]

Het spel …

In de 17e eeuw heerste Shah Jahan als moghul over het Noorden van India. Toen zijn vrouw (die hem 39 kinderen had geschonken) overleed, liet hij een monument voor hun liefde in Agra bouwen: de Taj Mahal. Na 22 jaar stond daar een prachtig wit marmeren paleis, wat echter het rijk bijna bankroet had gemaakt. Aan de andere kant van de rivier, zo wil de legende, wilde hij een identiek paleis laten bouwen van zwart marmer. Zo ver is het echter nooit gekomen. Om het rijk voor verdere neergang te behoeden liet zijn zoon hem hoog in een toren opsluiten, met uitzicht op de Taj Mahal.

In het spel Taj Mahal komen er zelfs meer dan twee paleizen op de kaart, en in minder dan 22 jaar. Iedere ronde van het spel wordt er via kaarten op 6 verschillende zaken geboden: op die manier kan je de meerderheid krijgen in oranje boeddhistische monniken, groene mannetjes uit Rajastan, paarse mannetjes met zwaard, gele Indiase vrouwtjes, de meeste olifanten voor het verkrijgen van de grondstoffen in dat gebied, of de meeste invloed op de Groot-Moghul.

Iedere speler heeft een aantal kaarten in de hand. Tijdens een biedronde mag een speler één kleur kaarten gebruiken (uitzonderingen daar gelaten). Om de beurt leggen de spelers een nieuwe kaart neer, of passen. Op het moment dat een speler past, wordt gekeken of er een meerderheid van deze speler bij één (of meer) van de zes aangeboden dingen is. Zo ja, dan mag de bijbehorende actie uitgevoerd worden. De andere spelers gaan gewoon door, en de kaarten van de speler die gepast heeft tellen niet meer mee. Bij alle zes behalve de olifant, mag een paleis in de huidige regio geplaatst worden. Iedere regio waar je een paleis hebt staan, levert een punt op. Een keten van paleizen door verschillende regio’s levert per aaneengeschakelde regio een extra punt op. Grondstoffen blijven het hele spel punten opleveren, hoe meer van dezelfde hoe beter.

Als je een kleurenmeerderheid hebt gekregen, krijg je een fiche in die kleur. Bij twee fiches moet je die inleveren en krijg je een speciale actie kaart, die je iedere biedronde in mag zetten (totdat iemand anders twee fiches heeft en hem afpakt). Wie na de laatste regio het verst gevorderd is op de scorelijn langs het bord heeft gewonnen.

… en de waardering

Alea begint zo langzamerhand een kwaliteitsmerk op zich te worden. Alweer een prachtig uitgevoerd spel, met een spelsysteem dat de echte spellengek doet smullen. Zoals bij alle toppers van Knizia is het in dit spel ook vaak een kwestie van keuzes maken. Alles grijpt heel ingenieus op elkaar in. Je moet maat weten te houden, anders heb je je kaarten voor niets ingezet. Maar een beetje lef kan je voor slechts één kaart een paleis opleveren. Dat ik een zwak voor India heb, is niet de reden dat ik dit spel de maximale score geef, het heeft het dubbel en dwars verdiend. Rest mij nog slechts één tip voor de maker: houd je bij bordspellen en laat de kaartspellen links liggen. Maak waar je goed in bent.

Oh, wat een heerlijk en gemeen biedspel is Taj Mahal. Dit is toch wel een beetje het poker onder de bordspellen. Ga je er vol in, of speel je toch maar op safe en bewaar je je kruit voor de volgende ronde? Maar je wilt nu juist een kasteel op dat ene plekje neerzetten! Of toch iets langer in het spel blijven en kans maken op twee kastelen? Maar misschien worden het er wel nul. Taj Mahal is geen lang of complex spel, maar na afloop hap je naar adem door de opgebouwde adrenaline. Een tijdloze klassieker, zoals ze maar zelden gemaakt worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *