Zookini

Stel je even de perfecte zomerse dag voor in de dierentuin. Wat willen alle dieren dan doen: zonnen en zwemmen natuurlijk! Sommige dieren doen dat in hun geboortekostuum, maar de meeste trekken snel een mooie bikini uit de kast in een blits printje. Zo kan het zo maar zijn dat je een slang in een bikini met tijgerprint ziet zonnebaden naast een beer met slangenprint bikini. In het kaartspelletje Zookini zie je het allemaal voorbij komen.

Zookini is een Uno-achtig spelletje. Het doel is, net als bij Uno, om je hand zo snel mogelijk leeg te spelen door, als je aan de beurt bent, een passende kaart op de aflegstapel te leggen. Als je dat niet kan dan moet je in plaats daarvan een kaart trekken.

Maar wat is passend is dan de vraag. Een kaart is passend als het dier matcht qua soort of bikini met de vorige gespeelde kaart. Je kan dit makkelijk zien aan de twee kleuren die in een cirkeltje op de hoek van elke kaart staan. Zo kan je op een zebra met een flamingoprint bikini een andere zebra of flamingo leggen of een ander dier met een bikini met een flamingo- of zebraprintje.

Maar een mooie zomerse dag is natuurlijk niet compleet zonder wat ongemak. Er zijn ook kaarten met daarop vervelende muggen en stoer doende gorilla’s. Deze mag je op elk dier spelen. Als er een mug gespeeld wordt dan moeten de andere spelers daar zo snel mogelijk op slaan. De speler die dat als eerste doet, neemt de beurt over en mag een dier naar keuze spelen. Als een gorilla gespeeld wordt, dan moet de volgende speler óf ook een gorilla spelen óf net zo veel kaarten pakken als het getal op de laatst gespeelde gorilla. Als je op deze manier kaarten moet pakken, ben je wel meteen aan de beurt en mag je een kaart naar keuze spelen.

De laatste bijzondere kaart die in het spel zit is de kaart met de courgette er op. In het Nederlands is dit een beetje raar, maar in het Engels is het een woordgrapje. Het Engelse woord voor een courgette is namelijk zucchini en dat spreek je uit als zookini. De speler die de courgette kaart heeft, mag in zijn of haar beurt niet één maar zelfs twee kaarten spelen. Deze kaarten moeten wel één voor één netjes worden gespeeld. De courgette-kaart wordt vervolgens doorgegeven aan de speler die de meeste handkaarten heeft (en als dat meerdere spelers zijn, dan mag de actieve speler kiezen aan wie hij de kaart geeft).

…en de waardering

Net als in Uno, heb je in Zookini weinig invloed op hoe goed je het doet. Je kan in je beurt een kaart spelen of je kan het niet en dan moet je trekken. Je kan niet vooruit plannen want tegen de tijd dat je weer aan de beurt bent zijn er al weer zo veel kaarten gespeeld dat niet te voorspellen valt welk dier je nodig hebt. De muggen geven het spel nog wel wat extra energie doordat je moet opletten wanneer er een voorbij komt zodat je er snel op kan meppen. Dat is nog de meeste invloed die je op het spelverloop hebt.

Zookini speelt dus grotendeels zichzelf, maar toch is het nog best een aangename bezigheid waarbij de suggestie wordt gewekt dat je invloed hebt (je mag zelf immers kiezen welke passende kaart je speelt). Het is hierdoor geen grote straf om dit spel een keer te moeten doen. Maar dat is dan ook het meest positieve dat ik over dit spel kan zeggen.

Er zijn te veel echt goede kaartspelletjes om Zookini een hogere waardering te geven. Maar als je kinderen in de Uno-leeftijd hebt, dan kan je ze dit spel nog best met fatsoen voorzetten. Ze zullen het vast met plezier spelen.