Geplaatst door Na zuur komt zoet, maar na zoet komt net zo goed zuur. Augustus was een fantastische spellenmaand door onze staycation. In september moest er weer gewoon gewerkt worden en zaten de weekend ook vol met dingen die niets met spellen te maken hadden. En dus speelde ik deze maand nog niet de helft van het aantal spellen dat ik vorige maand speelde, namelijk maar 41. Ik speelde ook maar 13 spellen die dit jaar voor het eerst op tafel kwamen. Doordat vorige maand zo’n topmaand was, lig ik nog wel op koers om 365 verschillende spellen te doen dit jaar, maar mijn marge is wel flink gekrompen. Met Spiel aan de horizon maak ik me er niet zo veel zorgen om (lees hier mijn lijst met spellen die ik er graag wil proberen). In oktober komen er vast genoeg spellen op tafel die ik nog nooit eerder speelde. Ik speelde zeven spellen (of uitbreidingen) voor het eerst ooit. Over Frosted Blooms en de Wingspan Fan Packs schreef ik al een recensie dus die sla ik in dit overzicht over. De andere spellen bespreek ik hier op alfabetische volgorde.
Cats knocking things of ledges is een behendigheidsspelletje waar je met houten blokjes en kartonnen plankjes tijdens het spel een stellage bouwt en daar katten en hun speeltjes op zet met een soort pincet. Je moet vervolgen met een kattenpootje (denk een ijslollystokje met een kattenpootje aan het eind) een speeltje van de stellage tikken zonder de boel te laten instorten. Heel origineel en verheffend is het allemaal niet, maar als je een kat hebt die dingen ergens af mept dan is dit best grappig om een keer te doen. Het is jammer dat de kartonnen plankjes in mijn doos een beetje krom getrokken zijn. Of misschien is dat wel expres want daardoor is het lastiger om een stabiele stellage te bouwen.
Ik sluit me helemaal aan bij de recensie die Peter Hein al over Deep Regrets schreef (klik hier om hem te lezen). In dit spel trek je er op uit als visser en vang je de meest bizarre wezens. In je beurt kan je of gaan vissen of naar het dorp gaan waar je met de opbrengst van je vis-activiteiten handige dingen als betere hengels kan kopen. Of je gaat lekker vissen. Hoe dieper je op zee bent, hoe gruwelijker (en dus stiekem leuker) het is wat je boven haalt. En daar heb je dan weer heel veel spijt van (of je doet in ieder geval alsof want op een gegeven moment kan het je echt niets meer schelen). Ik vind het thema van dit spel echt fantastisch goed doorgevoerd. De illustraties zijn top (de auteur van het spel heeft deze zelf gemaakt) en het is iedere keer weer leuk om te zien wat je binnen haalt.
Deze maand speelde ik ook Faraway: onder de sterrenhemel voor het eerst. Ook dit is weer zo’n fijne kleine uitbreiding die wel speelplezier maar geen complexiteit toevoegt. De kaarten van deze uitbreiding zijn roze en het fijne er van is dat je ze niet hoeft om te draaien en dat ze dus continu mee tellen voor de waardering. Dat helpt vooral voor opdrachten waar je bepaalde kleuren of kranten voor nodig hebt, want extra symbolen staan er niet op. Ook hier ben ik het dus met Peter Hein eens (lees hier zijn recensie), dit is een must have voor de Faraway fans.
Ik kon de lokgroep van Mountain Goats Legacy toch niet weerstaan. Mountain Goats vind ik erg leuk, legacy vind ik leuk dus kom maar door! Ik heb er inmiddels drie potjes op zitten en het is best ok, maar niet zo geweldig als ik had gehoopt. Je speelt eigenlijk gewoon Mountain Goats waarbij bepaalde bergtoppen iets extra’s krijgen en je soms bij een bepaalde waarde van de dobbelstenen mag kiezen dat het niet die waarde is, maar iets anders. Het spel ziet er wel heel leuk uit doordat elk lid van je geitenfamilie er net anders uit ziet. Het is ook niet echt een legacy-spel maar eerder een campagne-spel. Je hoeft namelijk niets kapot te maken of permanent aan te passen. Je kan dus altijd weer opnieuw beginnen.
Ik heb een zwak voor truttige thema’s in spellen. En dus viel Threaded: A Game off Needles and Points me meteen op. In dit spel ga je lekker borduren. Ik vind het spel er ook nog prachtig uitzien. Threaded is een werkverschaffingsspel. Je hebt drie (of vier als je met zijn tweeën speelt) blokjes en die ga je om de beurt bij de verschillende mogelijke acties plaatsen. Hiermee verzamel je borduurdraad (dat verdacht veel op houten blokjes lijkt), borduurpatronen, andere handige hulpmiddelen (actiekaarten) en ga je natuurlijk je werkjes borduren. De ruimte in je naaimandje is beperkt en je moet de draadjes op de juiste manier op je naald zetten als je gaat borduren. Al deze elementen kennen we uit andere werkverschaffingsspellen, dus heel innovatief of verrassend is het niet. Maar het ziet er wel leuk uit en speelt vervolgens lekker vlot weg. Ik had er wel plezier mee. Ik kan alleen niet aanraden om het spel met vijf spelers te doen, met dat spelersaantal waren er te weinig nuttige locaties waardoor de laatste spelers in een ronde telkens niets nuttigs konden doen, dat was wat zuur.