Faraway: Onder de sterrenhemel

Bij kleine spellen horen kleine uitbreidingen. Een groot deel van de charme van kleine spellen is hun snelheid en toegankelijkheid, en dan wil je geen uitbreidingen die alles ingewikkelder maken. Meer variatie? Prima. Meer regels? Liever niet.

Het mooie is dat liefhebbers van kleine spellen als Castle Combo, Pixies, Sea Salt & Paper en Faraway de laatste tijd regelmatig getrakteerd zijn op uitbreidingen die zo klein zijn dat ze in een envelopje passen. Bijkomend voordeel is dat je ook geen extra doos heb waar je iets mee moet (weggooien natuurlijk).

Van Faraway is er net zo’n tweede envelop verschenen: Onder de sterrenhemel. De uitbreiding telt slechts vijftien kaarten, die je gewoon door de stapel schudt. In Alula is een bijzonder kosmisch schouwspel te zien. Een kometenregen baadt alles in een kauwgombalroze gloed, waar je de kaarten aan herkent. Deze kaarten hebben de bijzondere eigenschap dat je ze voor het tellen van de punten open laat liggen. Dat niet alleen, ook alle andere kaarten die eindigen op hetzelfde getal als de roze kaarten blijven open liggen. Zo kun je toch aan het einde van de rij een kaart met hoge eisen spelen, als je de vereiste symbolen hebt staan op eerder gespeelde kaarten die open blijven liggen.

…en de waardering

Onder de sterrenhemel is al net zo’n fijne uitbreiding als Volkeren uit de diepte. Het handjevol kaarten schudt het spel niet helemaal overhoop, maar geeft je net weer wat extra mogelijkheden. En als ze niet langskomen is dat ook geen probleem. Doen ze dat wel, dan brengen ze je vaak erg in verleiding om er iets mee te doen. Maar de puntentelling van Faraway blijft even meedogenloos, veel roze kaarten is niet direct een garantie voor een monsterscore. Ook nu moet je weer blijven opletten of die ene kaart echt wel veel punten op gaat leveren, en zo blijft de charme van Faraway ongebroken. Een onverbiddelijke tip voor de liefhebbers.