Oktober is natuurlijk Spiel-maand en dus heb ik heel veel gespeeld (76 potjes) en heel veel nieuwe spellen (30 stuks) gedaan. Van de meeste heb ik al verslag gaan in mijn Spiel-blogje (klik hier). En over Forest Shuffle Smokey Mountains, de Codenames uitbreidingen en het Wie Weet Wat Kaartspel schreef ik al een recensie. Die sla ik in dit blogje dus ook allemaal over. Maar dan blijven er toch nog acht andere spellen over die ik deze maand voor het eerst deed. In deze maand ging het ook (met dank aan Spiel) heel goed met het spelen van verschillende spellen om mijn doel van 365 verschillende spellen in dit jaar te halen. Er kwamen namelijk 32 spellen op tafel die ik nog niet eerder gedaan had. Ik heb nu in totaal 315 verschillende spellen gespeeld dit jaar. Ik moet dit jaar dus nog 50 spellen zien te spelen die ik nog niet heb gedaan om mijn doel te halen.
En verder is vermeldenswaardig dat Niek en ik deze maand de All Games on Deck cruise van 2027 geboekt hebben. Het is een cruise die heel erg afwijkt van de vorige All Games on Deck cruises, zo vertrekken we niet uit Nederland (maar uit Italië), varen we niet over de Noordzee (maar over de Middellandse Zee) en varen we geen rondje maar een route (die eindigt in Barcelona). Wat wel hetzelfde is en daarmee dus toch weer anders is dat we weer met een nieuwe cruisemaatschappij gaan varen. Na MSC, HAL en Celebrity gaan we dit keer aan boord van een schip van Norwegian. Het is ook nog een heel a-typisch schip, namelijk de Norwegian Epic (het enige in zijn soort). Ze hebben met dit schip verschillende ideeën uitgeprobeerd en sommigen waren geslaagd (meer solo hutten), andere wat minder (de manier waarop de badkamer en wc in de hut geplaatst zijn). Maar het belangrijkste blijft hetzelfde: er gaat een grote stapel spellen mee, er zijn ruimtes waar we deze spellen kunnen spelen en genoeg spellenliefhebbers om dat mee te doen. De cruise vindt volgend jaar mei plaats en als je meer wilt weten (of zelfs boeken), kijk dan vooral even op de website van Captain Cruise (het reisbureau dat de reis organiseert; klik hier).
Op Spiel had ik graag Aqua Garden willen proberen, maar bij de stand van uitgever Uchibacoya hadden ze geen demo exemplaar. Ik was alleen zo gecharmeerd van het uiterlijk en thema van Aqua Garden dat ik besloot er mijn gokje van de beurs van te maken. Het spel ging (samen met twee kleine uitbreidingen) mee naar huis. Inmiddels weet ik dat mijn gok goed heeft uitgepakt. In Aqua Garden ben je de uitbater van een aquarium met zes aquaria voor vissen. Tijdens het spel verzamel je deze vissen. Alle spelers staan op een spoor waarop de vissen en velden staan waar je inkomsten mee krijgt (daar kan je ook weer handige dingen mee kopen). De achterste speler is altijd aan de beurt en mag zo ver naar voren als hij of zij wil. Als er dus een super zeldzame walvishaai ligt (die je overigens in de praktijk nooit in een aquarium zou moeten willen stoppen, maar dat ter zijde), dan wil je misschien wel wat vakjes overslaan. Maar daarna moet je dus langer wachten voor je weer aan de beurt bent. Elk aquarium heeft natuurlijk restricties voor hoeveel vissen er in kunnen en niet alle vissen kun je bij haaien stoppen. Na een aantal rondes is het spel afgelopen en dan scoor je punten voor wie de beste aquaria heeft en een aantal opdrachten het snelste heeft vervuld. Aqua Garden ziet er echt super mooi uit en ik heb een beetje spijt dat ik niet alle uitbreidingen meteen heb gekocht (maar dat werd me een beetje te wilde blinde gok). Het spel speelt lekker weg. De regels zijn niet heel moeilijk maar het is een leuke puzzel om je aquaria zo te vullen dat ze optimaal punten opleveren. En het spel ziet er zo mooi uit met al die houten visjes.
Op Spiel heb ik Crossing Heroes blind gekocht omdat meerdere mensen die het gespeeld hadden er heel enthousiast over waren. Inmiddels heb ik het spel gespeeld en ben ik blij dat ik naar mijn vrienden heb geluisterd: dit is een erg leuk spelletje. Het is een rasterbouwer waarin je een raster van drie bij drie (opdracht)kaarten bouwt met daaromheen nog een ring waarin de kaarten komen te liggen waarop de symbolen staan die je nodig hebt om de opdrachten te vervullen. In je beurt kies je eerst een opdrachtkaart en die plaats je in je raster. Op de kaart staat of je onmiddellijk nog wat goud krijgt en/of dat je één of twee symboolkaartjes mag pakken. Die symboolkaarten bouw je meteen. Als in de rij en kolom de symbolen zijn aangelegd die op je opdracht staan, dan scoor je de kaart. Dit is de basis, maar er zitten nog wat extra scoringsmogelijkheden in het spel die het nog leuker maken. Als je een raster-puzzelaar bent, dan is dit een spel om in de gaten te houden.
Dnup is een kaartspelletje in de traditie van Scout. Ook in dit spel moet je namelijk je hand leegspelen en speel je met kaarten waarop twee getallen staan. Het spelletje zelf is net even anders. In je beurt mag je setjes van gelijke waarde uit je hand spelen. Als er alleen op tafel al een setje met hetzelfde aantal kaarten ligt (jouw setje moet dan wel hoger zijn, anders had je het niet mogen spelen), dan moet die speler ze terug op handen nemen. Je mag ook bij andere spelers aanleggen. Als je setje de volgende keer dat je aan de beurt bent er nog ligt, dan mag je de kaarten afleggen. Als je een ander helpt ben je dus wel je kaart kwijt, maar de ander ook tenzij die spelers ze weer op handen moet nemen, natuurlijk. Ik moest even wennen aan hoe het spel werkt (een beetje leren omdenken), maar hoe beter ik het snapte, hoe meer lol ik er in had. Dit is een prima kaartspelletje.
Net voor Spiel lanceerde Four Suit Studio haar nieuwe spel Gallery Gambit tijdens de avondopening van museum de Lakenhal in Leiden. Four Suit Studio legt zich toe op spellen die je met een gewoon deck speelkaarten kan spelen. Je krijgt dan wel een speciaal gemaakt deck met toepasselijke plaatjes (in dit geval van schilderijen) en soms nog wat extra spelmateriaal (in het geval van Gallery Gambit bijvoorbeeld speelbordjes). In dit spel ben je een gallery-houder die op zoek is naar kunstwerken. Elke ronde heb je de keus uit een aantal kaarten en daar kies je er een van en die hang je op een van de drie muren van je gallery. Op de ene muur passen twee schilderijen, op de andere drie en op je grootste kan je zelfs vier schilderijen kwijt. In plaats van een nieuw kunstwerk verwerven, mag je je schilderijen ook verhangen. En dat is soms is heel handig want hoe aantrekkelijk je muur is wordt bepaald door de combinatie van schilderijen die er hang (setjes zijn het beste, maar een straatje of alles van één kleur kan ook). Gallery Gambit is een licht familiespelletje dat lekker vlot wegspeelt. Je moet wat geluk hebben dat de juiste kaarten voorbij komen en dat je ze nog kan pakken ook. Maar door slim kaarten weg te kapen of je schilderijen te verhangen, kan je de winst ook jouw kant op sturen. Ik heb dit spel, mede dankzij de bijzondere locatie en het leuke gezelschap, met plezier gespeeld.
Ik speelde deze maand ook het spel Lekker Lava voor het eerst. Dit is een spel voor jonge kinderen en die zaten toen ik het op tafel zette, niet aan tafel. En dat is misschien maar goed ook. Om met het positieve te beginnen: het spel ziet er fantastisch uit en het thema is heel leuk. In dit spel ben je een babydraakje die lekkere lava wil eten. Aan het begin van elke ronde zet je je draakje daarom aan de rand van de vulkaan in de hoop dat de klodders lava zo je bekje in stromen. Daarna mag een speler een aantal lava-schijven in een van de onbezette gleuven van de vulkaan duwen. Die duwen op onvoorspelbare wijze ergens dan weer lavaschijfjes er uit en hopelijk is dat op de plek waar jouw draakje staat te wachten. En nou het minder positieve. Je hebt geen enkele invloed op dit spel en het is gewoon een loterij waar de lava er uit komt. En dat hoeft voor hele jonge kinderen nog niet eens een heel groot probleem te zijn (het is per slot van rekening best spannend of jouw draak te eten krijgt). Maar wat een groter probleem is, is dat de lavaschijven er heel vaak niet helemaal uit vallen. En dan is de vraag: mag je draakje de lavaschijf dan toch claimen of niet. En als je half uitgestoken lavaschijven mag claimen hoe ver moeten ze dan uitgestoken zijn. Deze onduidelijkheid lijkt me het recept voor discussie, ruzie en misschien wel traantjes. Dus leuk idee, mooi uitgevoerd, maar levert toch geen goed spel op.
Op Spiel werd Crossing Heroes (wat ik na positieve verhalen van vrienden wilde hebben) in een bundel aangeboden met Minikin (waar ik benieuwd naar was). Ik had weer eens geen ruggengraad en kwam met beide spellen thuis. Minikin is een kort spelletje waarin je kaarten speelt en daardoor kaarten, kleine poppetje en punten verzamelt. De kaarten die volledig bemand zijn met kleine poppetjes leveren dan weer punten op die vaak afhangen van wat je verder nog gebouwd hebt. Het spel is simpel, maar toch moet je telkens goed afwegen waar je voor gaat omdat elke kaart die je speelt op verschillende manieren van invloed is op het spel. Vaak ben je dan blij met sommige aspecten, maar minder met andere en dan moet je de beste keus maken. Mijn eerste indruk van dit spelletje is zeker positief dus ik heb geen spijt van mijn impulsaankoop.
Mijn vriend Jeroen had op een spellendagje TransAmerica meegenomen. Tot mijn verbazing had ik dit spel nog nooit gespeeld (al heb ik zustervariant TransEuropa wel gedaan). TransAmerica is een licht spelletje waarin je een aantal plaatsen op het bord met elkaar moet verbinden. In je beurt leg je telkens twee staafjes neer om dat voor elkaar te krijgen. Je mag daarbij gebruik maken van de routes die de andere spelers met hun staafjes hebben gebouwd. Er ontstaat zo een steeds groter netwerk en iedereen hoopt als eerste klaar te zijn. Ik vond dit een heel aangenaam spelletje.
Op de All Games on Deck cruise was een echtpaar mee waarvan Tutto het “go to” spel was. Dat is een ronkende aanbeveling en dus waagde ik de gok en schafte Tutto aan. In Tutto moet je proberen punten te scoren door met dobbelstenen bepaalde combinaties te gooien. Je mag na iedere worp beslissen of je wilt stoppen en de punten veilig wilt stellen of dat je door gaat met het risico dat je niets goeds gooit en je alles wat je opgebouwd hebt kwijt bent. Iedere ronde draai je bovendien een kaart open die je extra (on)mogelijkheden geeft om punten te scoren. Het spel deed mij een beetje aan 1000 bommen en granaten denken. In dit soort spellen komt de spanning van of je gooit wat je nodig hebt of niet en of je een gok durft te wagen en hoe die uitpakt. Daar komt een beetje kansrekening, maar vooral veel geluk bij kijken. Tutto is het soort spelletje dat je relaxed kan spelen en waarin je lekker bezig bent. Je moet een beetje geluk hebben bij het wagen van je gokjes. Het kon mij nog niet echt bekoren alleen.