Carnuta

In Carnuta ga je aan de slag als druïde om toverdrankjes te maken. Houd je baby’s dus uit de buurt van die spellentafel. Iedereen die wel eens een stripboek van Asterix en Obelix heeft gelezen, weet immers dat toverdrankjes en baby’s een gevaarlijke combinatie zijn. Dat moet je niet willen.

Aan het begin van het spel krijgen alle spelers een eigen spelersbordje met daarop een druïde die een gevaarlijk borrelende ketel staat te roeren. Op dit bordje liggen vier dubbelzijdige rune-stenen (twee op de maankant en twee op de zonkant). Op het bordje staat verder nog een spoortje waar je bijhoudt hoeveel ingrediënten je al verzameld hebt. Alle spelers krijgen meteen één startingrediënt en gaan dan aan de slag om een waardevolle combinatie van ingrediënten verzamelen.

De ingrediënten staan op kaarten die je koopt met behulp van de rune-stenen. De prijs die je betaalt voor een kaart bestaat altijd uit het moeten afleggen van (zon of maan) runen en/of het moeten omdraaien van (zon of maan) runen Op elke kaart staan één of twee (dezelfde) ingrediënten afgebeeld. Maar daarnaast staat op elke kaart aangegeven hoe deze kaart punten oplevert. Soms is dat een vast aantal punten, maar vaker moet je een of meerdere ingrediënten verzamelen (elke combinatie van twee bloemen en honing levert bijvoorbeeld zes punten op of elke braam levert twee punten op).

Als je aan de beurt bent dan mag je twee acties uitvoeren waarbij je kan kiezen uit vier verschillende opties. De eerste is dat je uit de centrale voorraad één van de acht openliggende kaarten pakt. Er liggen altijd vier kaarten open waarvoor je zon-runen nodig hebt en vier kaarten waar je maan-runen voor nodig hebt. De tweede optie is dat je een kaart uit je hand speelt. Je betaalt dan voor die kaart door de juiste runen af te leggen en/of om te draaien. De derde actie is dat je uit de centrale voorraad nieuwe rune-stenen pakt. Je mag daarbij alleen stenen van dezelfde soort pakken (dus zonnen of manen) en natuurlijk niet meer dan er op je bordje passen. En de laatste actie is dat je alle runen op je bordje naar dezelfde kant (zon of maan) draait.

En zo verzamel je kaarten, runen om vervolgens de de runen in te zetten om er ingrediënten van te maken. Iedere keer dat je een ingrediënt speelt, houd je op je bordje bij hoeveel ingrediënten je in totaal hebt verzameld. Op vier plekken op je bordje krijg je daarbij een bonusje (twee keer een extra opslagvakje voor een rune-steen en twee keer een gratis ingrediënt-fiche). Het spel is afgelopen als een speler een elfde ingrediënt heeft gespeeld. De ronde wordt dan nog uitgespeeld. Daarna worden de punten berekend. En wie dan de meeste punten heeft, wint het spel.

…en de waardering

Ik vind Carnuta een verrassend leuk spelletje. Het is aan de ene kant bekende kost. Je bent symbolen aan het verzamelen om die via een soort van opdrachten om aan het zetten in punten. Dat is niet heel origineel, maar werkt gewoon goed en levert een leuke speelse uitdaging op.

Maar wat dit spel naar een hoger niveau tilt is dat rune-stenen het betaalmiddel zijn om aan nieuwe ingrediënten te komen. Het loont om kaarten zo te kiezen dat je runen meerdere keren kan inzetten. Stel dat je eerst een kaart kiest waar je twee zonnetjes voor moet omdraaien en twee afleggen, dan heb je daarna twee maantjes liggen (de omgedraaide zonnetjes) en kan je die weer voor een andere kaart gebruiken, enzovoort. Maar het draait niet alleen om zo snel mogelijk zo snel mogelijk kaarten te kopen, maar vooral om de juiste kaarten te kopen om zo een mooie combinatie te hebben van ingrediënten die aansluiten bij de opdrachten die op de kaarten staan.

In Carnuta moet je dus de balans zoeken tussen het managen van je rune-stenen, het verzamelen van kaarten die een waardevolle combinatie van ingrediënten en opdrachten opleveren. Dat klinkt misschien best zwaar, maar dat het is het niet. Carnuta speelt plezierig luchtig weg, maar met een snufje magie waardoor dit een spel is dat je keer op keer zult willen spelen.