Kaas & Wijn

Een paar jaar geleden oogstte Scott Almes veel lof met Brood & Bier, een vlot tweepersoonsspel met pit. Dat smaakte naar meer, en zo verscheen de opvolger Kaas & Wijn. De setting is verplaatst naar concurrerende boerderijen in Bourgondië.

Kaas & Wijn speelt zich af in twee jaren, elk bestaande uit vier seizoenen. Zoals dat gaat op het Franse platteland kennen die een vast ritme. In het voorjaar en de herfst stuur je werkers op pad om ingrediënten te verzamelen, in de zomer en winter leun je achterover en laat je alles rijpen tot het precies goed op smaak is.

De werkers zijn gekoppeld aan kaarten die tussen de spelers liggen en bepalen in welke richting de werkers grondstoffen ophalen: op de plek waar je de werker plaatst en de twee velden links, rechts, onder of boven daarvan. Je kiest om beurten werkers, waarbij de eerste werker die je pakt altijd dezelfde kleur moet hebben als de laatste die je tegenstander inzette. Zo beïnvloed je dus ook wat de ander kan verzamelen.

Zijn alle werkers ingezet, dan speel je kaas- en wijnkaarten in je hand, mits je alle benodigde ingrediënten hebt. Je mag eerder gespeelde kaarten ook verkopen. Zijn alle ingrediënten van de kaart verdwenen dan is die kaas of wijn goed gerijpt en levert het meer geld op en een bonus. Eerder verkopen mag ook (bijvoorbeeld om ruimte te maken), maar is minder winstgevend.

En zo speel je acht seizoen door. Alles wat na de tweede winter nog niet uitgerijpt is verkoop je alsnog, dat zal dan wel voor de export zijn. Je telt alles wat je wijn en kaas afzonderlijk hebt verdiend en de laagste van die twee waardes is je eindscore. De speler met de hoogste eindscore wint.

…en de waardering

Brood & Bier vind ik een leuk spel, Kaas & Wijn ligt een stuk zwaarder op de maag. Mannetjes inzetten, kaarten spelen en verkopen, rijpen, mannetjes inzetten enz. Het is allemaal erg procedureel, repetitief en vooral moeizaam. Het systeem van het plaatsen van de werkers is slim bedacht maar ook frustrerend. De juiste ingrediënten krijgen is moeilijk. Wat heb ik aan suiker als ik vooral melk nodig heb? En waarom lukt het maar niet om rode druiven te krijgen? Dan maar weer nutteloze ingrediënten duur inruilen voor wat je nodig hebt en hopen op betere tijden.

Wat de frustratie verhoogt is de speelduur. Je bent snel een uur bezig, en ik kan zo een rits spellen voor twee van die lengte bedenken die ik veel liever doe. Het is allemaal net teveel en toch niet bevredigend, zoals die vettige kaasfondue met hoofdpijnwijn.