Iliad

De Trojaanse Oorlog is omgeven door heroïek en mystiek. Neem nu de twee grootste helden: Achilles bij de Grieken en Hector bij de Trojanen. De Griekse dichter Homerus schreef er zijn Ilias over (in het Engels: Iliad). In het tweepersoonsspel Iliad spelen we deze strijd na.

Als Griek of Trojaan concentreren we ons in Iliad allereerst op het winnen van de gunsten van de vijf goden. Lukt dat één speler wel en de ander niet, dan wint deze favoriet van de goden. Lukt het beide spelers niet deze gunsten te verwerven of juist wel, dan bepalen de binnengehaalde punten de winnaar.

Het spelbord bestaat uit een dunne vaatdoek met daarop een raster van zes bij zes velden in de kleuren van beide partijen. Daar omheen worden goden- en puntenfiches geplaatst. In het midden worden alvast vier tegels geplaatst; twee van elke partij. In een beurt plaats je een tegel uit je hand op het bord waarbij je steeds de keuze hebt uit twee tegels. De enige regel is dat je aansluitend aanlegt bij een tegel van de tegenstander op een veld van je eigen kleur.

De tegels die je neerlegt hebben de waarden 1 t/m 5. Verder is er een ‘Dolos-tegel’. Van elke tegel zijn er drie. Op de ‘5’ na heeft elke tegel ook een specifiek effect dat je mag gebruiken. Zo kun je een tegel van jezelf of de tegenstander verplaatsen of een aanliggende tegel omdraaien. De ‘Dolos-tegel’ neemt de waarde aan van de aangrenzende tegels. Op het moment dat een rij of kolom vol is, kijk je wie de hoogste waarde aan tegels heeft. Die mag als eerste een aanliggend goden – of puntenfiche pakken. De verliezer krijgt het andere fiche. Zo speel je door tot alle tegels gelegd zijn.

…en de waardering

Knizia levert met Iliad weer een karakteristiek spel met een eenvoudig spelmechanisme: plaats een tegel. Door de positie op het speelveld, de tegeleffecten en de aanliggende beschikbare fiches zet dat van alles in gang. Wij moesten wel even wennen en vonden Iliad de eerste keren wat mat en zouteloos. Door beter gebruik te maken van de tegeleffecten kwamen we uiteindelijk wel tot een meer intense strijd. Iliad is duidelijk anders dan de lieflijke puzzelspellen van de laatste tijd. Iliad is interactief en gemeen.

Toch haalt Iliad het niet bij Kingdoms of het Samurai kaartspel van dezelfde spelauteur. De focus op de godenfiches kan frustrerend zijn als je strandt op één missend fiche. Verder zijn de keuzemogelijkheden in Iliad wat beperkt. Het is vaak wel logisch waar je een tegel neerlegt. Met slechts twee tegels om uit te kiezen kun je soms wat klem komen te zitten. Het zijn beperkingen die je kunt zien als uitdagingen. Iliad is dan ook zeker niet onaardig, maar ik twijfel aan het behoud van langdurig spelplezier. De vaatdoek hadden we graag ingeruild voor een normaal spelbord.