Navoria

Ik kan wel doen of het me weinig kan schelen, maar de vormgeving van een spel doet ertoe. Een fraaie doos roept ‘speel mij’ en mooie onderdelen verhogen het speelplezier. Alleen al op basis van het uiterlijk heeft het kleurrijke Navoria een streepje voor. Zou Meng Chunlin, verantwoordelijk voor zowel het spel als de illustraties, voor beide evenveel talent hebben?

In Navoria ga je drie continenten ontdekken, die net op mysterieuze wijze uit de zee zijn opgerezen. Dat doe je met hulp van de verschillende bewoners van Navoria, zoals handelaren, ontdekkers en soldaten.

Alles wat je doet is gericht op het scoren van punten. Dat kan door het plaatsen van handelsposten op de continenten, daar te reizen, het nemen van grondstoffen enzovoort. In drie rondes gebeurt dat telkens op twee manieren. Eerst trekken de spelers om beurten schijven uit een zak en kiezen van een van beide een kaart in dezelfde kleur. De andere schijf leg je op het bord. Die kun je later ook kiezen in plaats van uit de zak trekken. Als iedereen kaarten gekozen heeft, plaats je om beurten de gebruikte stenen in Navoria zelf om ook weer te kunnen reizen of grondstoffen of punten te krijgen.

De meeste punten scoor je in de inkomensfase, want dan word je beloond voor je voortgang in de continenten en voor de kaarten die je verzameld hebt. Na de derde ronde is er nog een eindwaardering en wint de speler met de meeste punten.

…en de waardering

Het spelverloop van Navoria springt minder in het oog dan de vormgeving, maar stelt absoluut niet teleur. In het eerste potje kost het even om gevoel te krijgen voor het spel, maar zit de vaart er ook snel in. Eigenlijk alles is leuk om te doen, maar dat lukt natuurlijk niet en dus moet je een plan maken. Het spel biedt de nodige spanning of dat gaat lukken: trek ik de juiste kleur uit de zak? Blijft die kaart die ik nodig heb wel liggen? En ach, de anderen laten toch nog wel één appeltje voor mij over?

De bevrediging is groot als je op het juiste moment die ene kaart kunt pakken, of de grondstoffen krijgt om een prachtige levering te kunnen doen. Daarbij wil je liever niet te vroeg pieken. De speler met de minste punten heeft in de volgende ronde namelijk de eerste keuze als je de schijven weer in Navoria inzet. En omdat de spoeling daar snel dunner wordt wil je er graag vroeg bij zijn.

Met drie spelers komt Navoria het best tot z’n recht, maar ook met twee of vier speelt het heel aangenaam. De mix van planning, interactie, een vleugje geluk en een snel speelverloop maken Navoria het ideale familiespel met pit, dat ook liefhebbers graag op tafel leggen. Er valt hier veel te ontdekken.