NK Wingspan 2026

In mei legt niet alleen iedere vogel een ei, maar werd dit jaar ook voor de tweede keer door 999 Games en Roll the Dice het NK Wingspan georganiseerd. In 2025 hadden Niek en ik verstek moeten laten gaan doordat ik toen ziek in mijn nestje lag. Maar dit jaar konden we wel gaan. En dus waren we op zondag 3 mei vroeg uit de veren om met onze lelijke eend* vliegensvlug naar het PiXlife Nature Xperience in Oudddorp te rijden. Het is per slot van rekening the early bird that catches the worm” dus wij wilden op tijd zijn.

En dat lukte. We waren ruim op tijd en konden ons dus rustig aanmelden, nog even plassen als een reiger, wat foerageren en als een ekster afgaan op alle mooie glimmende souvenirs in de ruime winkel, zoals hele leuke tassen met vogels er op (die ging dus mee naar huis). In de shop was voor de gelegenheid een speciaal schap gemaakt voor Wingspan en haar uitbreidingen. 

Om twaalf uur stonden de haantjes de voorste allemaal te trappelen voor de schermen waarop bekend gemaakt werd wie aan welke tafel moest gaan spelen. In de grote zaal stonden veertig tafels opgesteld waaraan gespeeld ging worden. Aan de meeste tafels werd met drie spelers gespeeld en aan sommige met vier. We speelden het basisspel, zonder uitbreidingen. Vier vogels moesten daarbij plaats nemen op het strafbankje omdat ze te sterk zijn (de raaf, de woestijnraaf, de killdeerplevier en Franklins meeuw). Voor de strijd kon beginnen moesten de kaarten nog wel even geschud worden. Daarna mochten de spelers zelf bepalen wie de startspeler werd (aan mijn tafel hebben we geloot), koos iedereen zijn startkaarten, bonuskaart en voedselfiches en daarna kon het spelen beginnen.

Mijn eerste potje speelde ik tegen Tim en Ronald. Ik moest aan het begin van het spel kiezen tussen de bonuskaart die punten oplevert voor vogels die jokers eten of de kaart waar je punten scoort voor vogels met kleuren in hun naam. Ik had alleen geen vogels in mijn hand die aan een van deze twee opdrachten voldeden, dus ik moest gokken. Ik was daarbij een echte pechvogel. Ik koos voor de joker en heb de rest van het spel geen vogel kunnen bemachtigen die jokers at, terwijl ik moeiteloos een hele trits vogels bouwde met kleuren in hun naam. Ik was ook nog een uilskuiken omdat ik aan het begin van het spel een paar keer een dom foutje maakte. Het lukte wel om de eerste twee rondes de einde ronde doelen binnen te slepen. Maar dat was niet genoeg. Ik werd laatste en Ronald mocht victorie kraaien.

Na dit potje hadden we even een pauze. Ik had niet de focus van een roofvogel terwijl ik dat wel graag wilde. Ik haalde daarom een flesje cola voor een beetje extra pit in de tweede ronde. Niek kwam ondertussen zo trots als een pauw vertellen dat hij eerste was geworden. Terwijl wij pauze hielden, was de organisatie bezig om de resultaten van de eerste ronde in te voeren en de computer te laten bepalen wie in de tweede ronde tegen wie moest spelen. Dat gebeurde op basis van de behaalde resultaten (plaats aan de tafel en de verschillen ten opzichte van de andere spelers aan je tafel in score). Ik werd dus naar een tafel met andere verliezers gestuurd, terwijl Niek het mocht gaan opnemen tegen andere winnaars.

In mijn tweede potje mocht ik het opnemen tegen (als ik de hanenpoten op het scorebriefje goed lees) Pelen en Richard. Ik trok in dit potje een hele rare starthand en had daardoor heel veel moeite om van de kant te komen. Richard ging daartegen vliegensvlug vandoor. Hij bouwde in no time zijn hele gele eiergebied vol en dat sloot ook nog aan bij de einde ronde doelen. Het was al snel niet de vraag of hij zou winnen, maar met hoeveel overmacht. De strijd tussen mij en Pelen was wel spannend, uiteindelijk wist ik haar nipt voor te blijven.

Voor Niek gold de oud Hollandsche uitdrukking dat niet elk schot een eendvogel was (niet elke poging is raak). Of te wel hij was derde geworden aan zijn tafel. Hij zong ineens een heel ander lied.

In mijn derde potje speelde ik tegen twee dames waarvan ik de namen helaas vergeten ben (sorry). Het was echt een super fijn potje waarin de gebraden kippetjes ons continue in de mond vlogen. We hadden namelijk allemaal kaarten gebouwd waarbij alle spelers iets kregen. En zo kregen we gratis kaarten, gratis eieren en gratis voedsel. We bouwden onze bordjes dus vol en hadden super hoge scores. Lady L zong uiteindelijk het hoogste lied en scoorde een whopping 102 punten en ging er daardoor met de winst vandoor. Maar al die cadeautjes werden voor mij uiteindelijk toch een dode mus. Ook al had ik mijn hoogste score van de dag behaald (92 punten), ik werd gewoon laatste. Maar daar ga ik niet over droeftoeteren, meedoen en plezier hebben is immers belangrijker dan winnen  aan de speltafel (ik geef toe dat dit wel een beetje losers-motto is).

Niek was tweede geworden in zijn derde potje, waardoor hij netjes een keer eerste, een keer tweede en een keer derde was geworden. Dat is toch een mooie reeks. Oorspronkelijk was de opzet van het kampioenschap dat alleen de vier beste spelers nog een finale zouden spelen, maar schijnbaar was dat niet iedereen duidelijk geweest en was er daarom besloten dat iedereen die dat wilde nog een vierde potje mochten doen.

Niek en ik hebben nog even getwijfeld. Het waren drie leuke, maar ook hele intense potjes geweest. Voor elk potje had je namelijk maar vijf kwartier de tijd en dan moet je best flink doorspelen als je met drie of vier spelers aan tafel zit. Je bent dus de hele tijd heel gefocust bezig en dat kost best wat energie. We besloten het daarom voor gezien te houden en thuis de kat in de tuin te gaan laten om wat vogels te vangen.** Niek heeft ons netjes afgemeld bij de jurytafel. Als dank voor onze deelname kregen we nog een goodiebag mee naar huis met daarin een 999 Games verjaardagskalender met bijpassende pen om de verjaardag te noteren en vier hele mooie Wingspan onderzetters.

In ganzenpas liepen we daarna naar de auto om weer huiswaarts te gaan. We werden bij vertrek nog vriendelijk uitgezwaaid door een vriendelijke meeuw. In de auto kwetterden we nog wat na. We hadden beide een hele leuke dag gehad. Het NK was echt goed georganiseerd. Ik steek bij deze dus graag een veer in de kont van zowel Roll the Dice als 999 Games. Dank voor deze fantastische dag! Ik ben dus weg gegaan voordat de winnaars bekend waren dus ik kan niet zeggen wie dat zijn. Maar bij deze, van harte gefeliciteerd! Well done!

Het was ook echt leuk om te zien dat het deelnemersveld van een heel divers pluimage was (oud, jong, man, vrouw, mensen uit verschillende delen van het land en zelfs van over de grens). Maar het was ook bijzonder om te zien hoe goed iedereen was en te merken hoe geliefd Wingspan is. Niek en ik houden erg van Wingspan en hebben het ontzettend vaak gespeeld. Maar vandaag heb ik gemerkt dat we daarin zeker niet bijzonder zijn. Er zijn heel veel mensen die net zo’n passie voor dit spel hebben als wij.

Het was voor mij ook de eerste keer dat ik bordspellen speelde in wedstrijdverband. Dat was ook bijzonder om te ervaren. Het is toch anders als je echt speelt om te winnen, dan als je puur voor de gezelligheid een spelletje doet. Ik werd er toch een beetje opgefokt en hyper van en dat helpt juist niet om de geconcentreerd te spelen. Ik heb oprecht een super leuke dag gehad ben er volgend jaar weer als de kippen bij om me aan te melden als er weer een NK Wingspan komt. Maar gewoon voor de lol een spelletje doen, vind ik eigenlijk nog leuker. Ook omdat je dan net wat meer kan kletsen. Ik was nu best benieuwd naar mijn medespelers, maar omdat iedereen super serieus zit te spelen, is er weinig ruimte om elkaar beter te leren kennen. En dat is bijna een beetje jammer omdat we allemaal onze liefde voor Wingspan delen. Wie weet kan er naast een NK nog ooit een Wingspan fanclubdag worden georganiseerd waar Wingspan-spelers gewoon een gezellig potje kunnen doen en kennis en ervaring uit kunnen wisselen.  

*Een mooi verhaal hoeft niet (helemaal) waar te zijn, dus ik heb me wat literaire vrijheden veroorloofd in dit blog. Daar kraait vast geen haan naar.

** Ook dit is weer een mooi verhaal waar maar een hele kleine kern van waarheid in zit. Onze kater is in zijn dromen een fantastische jager, maar in de praktijk bakt hij er weinig van doordat hij een voorpoot mist. Al moeten we hem wel de credits geven dat het hem tot onze grote verbazing één keer gelukt is om met een eend in zijn bek thuis te komen. We hebben de eend gelukkig ongedeerd kunnen bevrijden waarna de eend fit als een hoentje en vrij als een vogel er weer vandoor ging.