Geplaatst door In maart speelde ik 38 spelpotjes waarin 24 verschillende spellen op tafel lagen. Nieuw voor mij waren 4 spellen. Daarvan vond ik Het Witte Kasteel (van Himeji): Het Duel het leukst. De rest volgt in alfabetische volgorde.
Het Witte Kasteel – Het Duel, is de tweepersoonsversie van het flinke expertspel Het Witte Kasteel. Dat is zeker geen slecht spel, maar ik vond het soms wel wat erg veel worden in al zijn acties en combo’s. Lang nadenken over een zet kon daar tot avondvullende activiteit uitgroeien. In die zin ben ik blij verrast met deze duelversie. Wat een ontzettend leuk, maar vooral ook goed spel is dit. In een overzichtelijk tijdbestek ligt hier een uitdagend en diepgravend spel op tafel dat toch op de één of andere manier luchtig voelt. Binnenkort schrijf ik met plezier een recensie.
Gatsby speelde ik met Peter Hein. Hij schreef deze maand ook een recensie over dit spel. In dit spel staat de letterlijke strijd tegen elkaar weer eens een voorop. Je probeert sneller je doelen te halen dan de ander en vaak kun je tegelijkertijd ook nog eens flink wat wijzigingen aanbrengen in de posities op het spelbord. Ik vond dat niet onaardig, maar werd het constante veranderen van posities op het spelbord wel een beetje zat. Al die ongeplande dynamiek voelde voor mij als weinig grip. Leuk omdat deze strijd voor twee eens wat anders is dan het solitair puzzelen tegen elkaar, maar ik heb wel vragen bij de herspeelbaarheid op de (middel)lange termijn.
Propolis is weer een variant op een vlot verzamel en bouwspel. Het ziet er kleurrijk uit en werkt goed, maar tussen de vele spellen die we spelen vond ik het er ook niet bovenuit steken. Als de vormgeving en het thema je aanspreken, dan heb je hier een prima spel aan.
Skipp is een nieuw spel van de Nederlandse spelauteur Peter Wouda. Het is een abstract tweepersoonsspel en laat zich enigszins vergelijken met de spellen uit het alweer wat oudere, maar prachtige GIPF-project van Kris Burm. Ook Skipp kenmerkt zich door eenvoudige speelstukken en regels waar de nodige denksport mee kan worden beoefend. Elke speler beschikt over ‘voeten’ en ’tops’. Het doel is één van je tops naar de overkant te brengen. Zowel voeten als tops bewegen volgens hun eigen regels. Het lijkt in de verte wel wat op dammen, maar is minder flexibel in het slaan van stukken. Ik heb altijd veel plezier beleefd aan spellen als DVONN, TZAAR en YINSH. Skipp voelt daarbij vergeleken iets simpeler, losser en ergens ook wel beperkter aan. Maar goed, ik speelde maar één potje. Het werkt en oefening baart kunst.
In het maandoverzicht voert Tumblin Dice de boventoon. Het is de grote favoriet van mijn twee zonen. Dat het hier nog niet eerder was gerecenseerd, was ook meteen een goede gelegenheid het weer een aantal keer op tafel te leggen. Ook van Kingdom Crossing schreef ik recent een recensie. Een prima uitdagend spel. Concordia is een gouwe oude. Dat zit zo goed in elkaar dat ik dat altijd met veel plezier speel. We hebben hier ook meerder spelborden liggen en dit keer vermaakten wij ons met Brittanica en Kreta. Ook goed dat het vlotte tweepersoonsspel Botanik weer eens op tafel lag. Dit spel kent een inventief spelsysteem dat vlot speel- en puzzelplezier oplevert met de nodige gemene acties naar elkaar toe. Endless Winter ontdooit steeds wat meer hoe vaker je het speelt. Toch blijft het best wel een zit en vraagt al het materiaal de ndoige ruimte op tafel.