Geplaatst door Dit jaar begint voor mij erg rustig vergeleken met de voorgaande jaren. Ook in april kwam ik met 36 spelpotjes, maar net boven het gemiddelde van 1 spel per dag. Op zich is dat ook mijn streven, maar stiekem hoop ik toch wel minimaal daar 1,5 keer boven te zitten. Zelfs een weekje vakantie mocht niet baten. Het zorgde zelfs voor een dip. Wandelen en lezen gingen voor. Toch lukte het nog om 4 nieuwe spellen te spelen. Daar de leukste van benoemen vind ik nog lastig. Ze hebben allemaal niet zo’n indruk gemaakt. Ik denk dat ik dan toch voor Sounds Fishy ga. De rest volgt in alfabetische volgorde.
Sounds Fishy is een party spelletje dat bestaat uit een groot pak kaarten waarop vragen staan die uitzonderlijke situaties of gebeurtenissen betreffen. Het antwoord is veelal zeer verrassend en zeker geen algemene kennis. De grap is dat één persoon de vraag leest en dat alle andere spelers het antwoord zien. Onder deze spelers zijn vissen verdeelt. Als je de blauwe vis hebt gekregen geef je het goede antwoord, heb je een rode vis, dan verzin je een fout maar ook goed passend antwoord. Degene die de vraag stelde moet nu proberen eerst de foute antwoorden weg te spelen en over te blijven met het goede antwoord. Hoe beter dat lukt hoe meer punten. Dit is een prima spelletje om met een grotere groep te spelen. Enig nadeel is dat als je dit te vaak doet je de antwoorden uiteindelijk wel kent. Juist omdat ze zo opvallend vreemd veelal zijn.
In Gosu X gaan twee spelers de strijd met elkaar aan. Het is een combo-kaartspel waarbij elke speler drie clans krijgt, waarvan je alle kaarten door elkaar schudt. Vervolgens neem je een bepaald aantal kaarten in de hand en speel je ze in een raster van maximaal 3 bij 5. Er zijn drie niveaus en een hogere niveau moet ondersteund worden door het niveau eronder. Het is de bedoeling om als eerste drie potjes te winnen. Zoals meestal loop ik niet echt warm voor dit soort kaart-combospellen. Er zijn gewoon teveel kaarten met (soms best wel ingewikkelde) mogelijkheden en interacties over en weer. Je zult het heel vaak moeten spelen om de kaarten goed te leren kennen. Alleen dan haal je de volledige potentie uit dit spel. Wellicht iets voor Dominion diehards die nog een stapje verder willen. Ik heb daarvoor niet het geduld. Die instap is mij veels te hoog. Alleen met het schitterende Etherstone werd ik meteen gegrepen in een kaart-combospel. Dat is toch een stuk eleganter ontworpen.
De kickstarter Madcala is een bijzonder spel. Net als in King of Tokyo – Duel of in Etherstone probeer je de levenskracht van je tegenstander tot nul te brengen. Je unieke karakterkaart en de bijbehorende hulpkaarten geven je daartoe bijzondere krachten. Het spel speelt echter door net als in Trajan steentjes te verdelen over bakjes en de actie uit te voeren waar je eindigt. Daarmee kun je klappen uitdelen, genezen, extra steentjes verdienen of kaarten ontvangen en herstellen. Het is een leuk systeem dat nog grappiger is doordat je alleen op je eigen helft de steentjes kan bewegen. Stenen die aan de overzijde belanden zijn aan de genade van je tegenstander overgeleverd. Dit klinkt ongetwijfeld wat vaag, maar het werkt echt leuk. Minder te spreken was ik over de ervaren onbalans tussen de karakters waardoor ik geen schijn van kans maakte, maar dat zal onervarenheid zijn geweest.
March of the Ants (evolved edition) is een kickstarter van een wat ouder spel met nu natuurlijk weer meer en mooier materiaal. Je bestuurt in dit spel een mierenkolonie. Je gaat op ontdekking in de weide en ziet er niet tegenop gevechten te voeren tegen de andere mierenkolonies en gevreesde duizendpoten. Het spel is een combinatie van bekende spelelementen, zoals het verzamelen van voedsel, het kiezen uit een aantal standaardacties, het verkrijgen van meerderheden en het verzamelen van kaarten. Met de kaarten verbeter je je kolonie, ga je gevechten aan en zijn punten te behalen. Ik vond het spel dan ook niet echt vernieuwend. Jammer was ook dat je elkaar redelijk makkelijk uit de weg kan gaan, zodat gevechten en interactie grotendeels uitblijven. Dat kun je ook als voordeel zien, maar het maakte het wat zouteloos voor mij. Het is in ieder geval een spel dat je op verschillende manieren kunt spelen. Wij hebben er nog niet het maximale uitgehaald. Of ik daar het geduld en zin voor heb is de vraag, want de krapte in grondstoffen in relatie tot de acties vond ik zelf eerder frustrerend dan uitdagend.
Partyspelletjes en snelle spellen werden door mij het meest gespeeld in april. De partyspelletjes waren een direct gevolg van twee spelavonden met (ex-)collega’s. Het is dan altijd leuk om te zien dat de goede partyspellen enthousiasme teweeg brengt bij mensen die niet vaak een spelletje spelen. Het maakte Codenames voor velen een openbaring en Hot Streak doet altijd verrassen. Qwixx was vooral handig op de boottocht naar Engeland. Het was ook zo’n beetje het enige waar ik de familie de afgelopen week mee aan het spelen kreeg. Carpe Diem en The Isle of Cats was alweer even geleden. Vooral het eerste spel is steengoed en het tweede vooral sfeervol.