Geplaatst door Wegens bewezen succes kon het stemmen dit jaar weer via een formulier en vonden we een paar uitgevers (999 Games, DSV Games en White Goblin Games) bereid prijzen beschikbaar te stellen, waardoor er weer erg veel stemmen binnenkwamen. Veel dank aan iedereen die er gestemd heeft!
De lijst is dit jaar minder opgeschud dan de vorige editie. We mogen twaalf nieuwe spellen begroeten en vier die na een of meer jaren afwezigheid terugkeerden in de lijst. 2024 was overduidelijk een goed spellenjaar, want de helft van de nieuwe spellen werd dat jaar uitgegeven, waaronder de hoogste nieuwe binnenkomers.
Het duurt nog wel even voordat we die tegenkomen. Vandaag de eerste twee, plus twee terugkeerders. Bijzonder aan dit rijtje is dat geen enkel spel vorig jaar ook bij de onderste tien stond. En voor de duidelijkheid: ‘onderste tien’ klinkt slechter dan het is. Alle spellen die de top-100 hebben gehaald kwamen op veel lijstjes voor en zijn dus zonder uitzondering erg populair.
100. Marco Polo (Simone Luciani en Daniele Tascini, 2015)
Positie vorig jaar: 90
Verschil: -10
Een van de favoriete spellen van Spellengek Roger, en blijft maar net in de top-100 hangen. De opvolger stond er ook ooit in, maar komt nu niet in de buurt van een notering. Het lot van stevige spellen die ieder jaar weer meer concurrentie krijgen.
“Eens zal het mij lukken om met de strategie reizen dit spel te winnen.” (Alfred)
“Heeeeel veel gespeeld tijdens de coronapandemie met mijn mama. Dus heeft die ook vooral een emotionele waarde.” (Jonathan)
99. Maracaibo (Alexander Pfister, 2019)
Positie vorig jaar: 76
Verschil: -23
Bij Maracaibo kan ik bijna precies hetzelfde opschrijven als bij Marco Polo, met het verschil dat dit op geen van de lijstjes van de spellengekken voorkwam, en dat de opvolger de lijst nog niet gehaald had. Overigens scheelde dat dit jaar maar een haar.
“Door de legacytegels heb je oneindig veel variatiemogelijkheden, waardoor het spel elke keer net weer iets ander aanvoelt.” (Thomas)
“Voor mij blijft ‘Maracaibo’ een heerlijk spel waarbij het ieder potje weer de vraag is of het lukt om bij de gevechten goed mee te kunnen gaan met de andere speler(s).” (Jan)
98. Port Royal (Alexander Pfister, 2014)
Positie vorig jaar: 74
Verschil: -24
We zijn nog maar net bezig of meneer Pfister heeft al twee noteringen in zijn zak. Qua setting best vergelijkbaar met Maracaibo, maar wel in een compactere doos en speelduur. En complexiteit.
“Echt ondergewaardeerd. Bij ons ligt het bijna wekelijks op tafel en nog steeds niet beu.” (Cindy)
“Na de vele potjes zijn we echt aan elkaar gewaagd. Eenvoudig spelregels en door de verschillende mogelijkheden om punten te vergaren speelt het toch weer anders.” (Bert)
97. Dierenrijk (Mathias Wigge, 2025)
Positie vorig jaar: –
Verschil: nieuw
Ark Nova heeft zijn kwaliteiten, maar speelduur en overzichtelijkheid horen daar niet bij. Geen wonder dus dat er nu ook een toegankelijker versie is verschenen, die het ook lang niet slecht doet bij liefhebbers. Ik moet hem eens proberen.
“Toegankelijk en kleurrijk spel, aantrekkelijk door de eenvoudige regels maar verrassend veel variatie en tactiek in het verzamelen van dieren, hoge herspeelbaarheid.” (Aphra)
“Voor mij duurt Ark Nova te lang maar dit is wel een topalternatief, ook zeker goed te doen solo waar ik meestal niet zo van ben.” (Imre)
96. Scout (Kei Kajino, 2019)
Positie vorig jaar: 58
Verschil: -38
Ik hoop dat de circustent van Scout een goed vangnet heeft, want het spel maakt een grote duik in de lijst. Van alle spellen die er in staan zakt deze het grootst aantal plaatsen. Als liefhebber van aflegspellen vind ik dat wel jammer. Hoog tijd dat ik deze weer eens op tafel leg.
“Een klein kaartspelletje met zoveel tactische diepgang is wat ik al een lange tijd zocht. En het schuurt ook zo lekker: Ga je zo lang mogelijk wachten met spelen zodat je een flinke show kunt opvoeren later of speel je meteen je setjes weg met het risico dat je tegen het einde nog met slechte setjes zit…” (Jelle)
“Spel in een klein doosje maar het zit listig in elkaar. Het is een mooi gevoel als je precies op het goede moment een reeks kaarten kunt neerleggen.” (Robert)
95. Take 5! (Wolfgang Kramer, 1994)
Positie vorig jaar: –
Verschil: terug
Nu er een nog betere opvolger beschikbaar is met De bonte baron had ik niet verwacht dit spel weer terug te zien in de lijst. Maar sommige klassiekers laten zich niet zo maar vervangen. Daar gaat de bonte baron nog een stevige kluif aan hebben.
“Dankzij spellengek ben ik nieuwsgierig naar de Bonte Baron. Maar het is met nog niet gelukt deze te spelen. Dank spellengek voor de recensies!” (Iwan)
“Heerlijk zenuwslopend en kan met grote groepen.” (Karolien)
94. Obsession (Dan Hallagan, 2018)
Positie vorig jaar: 86
Verschil: -8
Obsession stond er vorig jaar voor het eerst in, maar weet dit jaar niet verder te klimmen. Aan de andere kant, zo veel spellen die al bijna tien jaar meegaan halen deze lijst ook niet. Dat zegt misschien iets over levensduur van dit spel.
“Geen fan van Bridgerton oid maar dit spel kan mij wel bekoren. Goeie workerplacement die je echt goed moet plannen.” (Hilbert)
“Heerlijk thematisch en favoriet bij mijn vrouw nadat ze Bridgerton heeft gekeken.” (Gerjan)
93. Cubirds (Stefan Alexander, 2018)
Positie vorig jaar: –
Verschil: terug
De blokvogeltjes zijn terug! Iedere keer dat ik dit charmante spelletje speel blijkt het toch listiger dan ik me herinner. Wel goed blijven schudden.
“Gezellig vogels kijken en verzamelen. Een favoriet op de spellenclub.” (Elvira)
“Vierkante vogeltjes verzamelen door kaarten af te leggen en in te sluiten. Verrassend leuk!” (Bart)
92. Slay the Spire (Gary Dworetsky, Anthony Giovannetti en Casey Yano, 2024)
Positie vorig jaar: –
Verschil: nieuw
Het eerste spel in de lijst waar ik behalve de naam niets van wist. Nu ik de commentaren heb gelezen en wat op BGG heb rondgeneusd weet ik dat dit waarschijnlijk helemaal in mijn straatje past. Net als allemaal andere coöperatieve fantasyspellen die ik al nauwelijks op tafel krijg.
“Als je de absolute dopaminekick zoekt in een bordspel zit je altijd goed bij deze. En wat een verslavend spel ook!” (Jelle)
“Wat een gave deckbuilder en dungeonslayer is dit zeg! Geweldig spel dat ik met een van mijn vrienden het liefste speel. Wij kunnen hier nog lang niet genoeg van krijgen.” (Lando)
91. Architecten van het westelijk koninkrijk (Shem Phillips en S.J. Macdonald, 2018)
Positie vorig jaar: 87
Verschil: -4
De aandacht van de auteurs lijkt inmiddels verplaatst richting de zuidelijke Tigris, toen conflicten in het Midden-Oosten nog een heel ander karakter hadden. Desondanks doen de spellen in het noordwesten het toch wat beter in deze lijst.
“Lekker interactieve worker-placer met een twist. Fijn is ook dat je niet alle strategieën heel makkelijk kunt doorrekenen, waardoor het leuk blijft om op intuïtie te spelen.” (Jeroen)
“Altijd weer de spanning die een ernstig meeple tekort nu eenmaal opwekt, maar is misschien juist daardoor altijd weer leuk om te spelen.” (Wybren)
Direct al vier spellen die ik nog niet gedaan heb, waaronder de beide nieuwe binnenkomers. Slay the Spire zou ik het liefst eens proberen. Van de rest is Scout mijn favoriet.
leuk om slay the spire in het lijstje te zien! Zelf net de computer game deel II aangeschaft, en heeft mijn lust om StS te spelen, ook het bordspel, weer helemaal aangewakkerd!
Hopsakee en we zijn weer van start!
Archtiecten vond ik goed in het begin maar na meerdere potjes verloor die toch z’n veren. Marcaibo is multiplayer solitaire waarbij er ook gigantisch veel op een bord is gepropt, ik vond het echt storend.
Scout ligt ongespeeld in de kast. Marco Polo en Port Royal kunnen me zeker bekoren, jammer om ze te zien zakken in de lijst
Grappig, ik zou Maracaibo als een van de meer interactieve moderne Euro’s in mijn kast aanwijzen.
Je pakt spots om te stoppen van anderen af, kapt hun rondes af door sneller rond te varen, kan legers van “hun” land omwisselen met de “jouwe”, speelt haasje-over met elkaars verkenners en er liggen gedeelde objectives op de kaart die maar 1 speler kan volbrengen.
Het is zeker geen King of Tokyo o.i.d. maar als je Maracaibo speelt als multiplayer solitaire dan verlies je bijna altijd van een speler die dat niet doet.
Helemaal eens. Grappig is om de spelkarakters te onderscheiden. Er zijn bijvoorbeeld spelers die zoveel mogelijk multiplayer solitair spelen zolang het kan (ronde 1 & 2), zoveel mogelijk kaartjes bouwen en koopkracht genereren. In laatste 2 rondes moeten ze volledig hun aandacht besteden aan de inhaalslag op de posities in de legersporen en de plek op het verkennerspoor. En de spelers die dit andersom doen en koopkracht te kort komen maar alsnog nipt kunnen winnen wegens hun sterke posities op de legersporen.
Fijn dat we weer begonnen zijn! 6 van de 10 gespeeld. In een eerdere editie heb ik op ‘architects’ gestemd. CuBirds is bij ons de running gag: het doosje wordt altijd meegenomen maar nooit gespeeld.
Drie ervan heb ik in mijn collectie: Scout, Port Royal en Take 5. Vooral Scout komt hier geregeld nog op tafel. Take 5 is altijd populair wanneer we met een groter spelersaantal zijn, vanaf 5 of 6.
Oh nee, het einde van de zijderoute is bereikt! Tijd voor een terugkeer naar huis Marco, terug naar de top 10. Ik ga je volgend jaar helpen! En ik ga onderweg Port Royal weer eens opfrissen (10 jaar niet meer gespeeld 🫣). Slay the Spire maakt ook nieuwsgierig.
Al een heerlijk gevarieerd lijstje om af te trappen. Geweldig!
Hier ook het meest nieuwsgierig naar Slay the Spire. Maar deze zin vat het (voor mij helaas) perfect samen: “Net als allemaal andere coöperatieve fantasyspellen die ik al nauwelijks op tafel krijg.”