2 spelers
30 minuten
Auteur: Antoine Bauza en Bruno Cathala
Uitgever: Repos (2024)
Het spel…
Risk, Monopoly, De betoverde doolhof, het lijkt net of de boeken van Tolkien in werkelijk iedere spellenfranchise opduiken. Hoewel het nog te vroeg is om van een franchise te spreken sluit ook 7 Wonders Duel aan in deze rij.
De spelers nemen het nu tegen elkaar op als Sauron (duister) en de Vrije Volkeren (licht). Net als in 7 Wonders Duel neem je in drie ronden om beurten een kaart uit het aanbod. Met de kaarten krijg je symbolen of geld die je voor andere kaarten nodig hebt, of werk je aan een van drie manieren om te winnen: de controle van Midden-Aarde, steun van de volkeren en de race om de Ring. Er zijn geen punten om te scoren.


De groene kaarten vertegenwoordigen de volkeren, dat doet erg denken aan de manier om in 7 Wonders Duel met wetenschapssymbolen te winnen. Met rode en paarse kaarten en de tegels (ver)plaats je troepen en forten in Midden-Aarde. Met blauwe kaarten zet je in op de race om de Ring. Die is slim bedacht. De lichte speler probeert met Frodo en Sam de Doemberg te bereiken, maar met iedere stap die ze doen beweegt de Zwarte Ruiter automatisch mee. Maar als de duistere speler de Nazgûl vooruitzet blijven de hobbits staan. Hun voorsprong, die in het begin nog zo comfortabel is, wordt zo alleen maar kleiner.
Boekt niemand een directe overwinning en is de laatste kaart genomen, dan wint de speler die in de meeste regio’s aanwezig is. Is dat gelijk, dan eindigt het in gelijkspel. Sauron lijkt me daar niet het type voor, dus dan kun je beter direct nog een potje doen.


…en de waardering
Hoewel het spelverloop in Duel for Middle-Earth vrijwel gelijk is aan 7 Wonders Duel geeft het je een heel ander gevoel. 7 Wonders Duel is meer een puntensalade. Er zijn wel twee directe manieren om het spel te winnen, maar als beide spelers een beetje opletten gebeurt dat weinig. De afwezigheid van punten en de afruil bij de verschillende wincondities maakt Duel for Middle-Earth een stuk intenser. Je moet alles in de gaten houden. Focus je te veel op de volkeren dan sta je schaakmat in de regio’s voor je het door hebt, en andersom. Winnen met de Ring gebeurt minder vaak, maar ook daar moet je blijven opletten.
Die intensiteit wordt iedere ronde ook nog eens flink opgevoerd. In de laatste ronde komen er steeds meer legers bij en vindt de ene na de andere veldslag plaats. Een zekere positie kan zo omslaan in verlies en het is een kwestie van tijd dat iemand een van de drie overwinningen boekt. En hoe het ook afloopt, episch is het bijna altijd.
Die gestage opbouw naar een climax, zonder gedoe met punten, maakt deze versie gestroomlijnder, thematischer en intenser dan het origineel. Wie graag punten telt kan het beter bij 7 Wonders Duel houden, maar als je niet vies bent van een beetje drama is Duel for Middle-Earth toch de betere optie.

