Geplaatst door Juni was best een goede spelletjesmaand met 38 spelpotjes en 10 nieuwe spellen. Van de nieuwe spellen vond ik Shallow Sea het leukst. Hier heeft Peter Hein al een mooie recensie over geschreven. Over (The Ultimate) Striker schreef ik zelf een recensie. De overige spellen volgen in alfabetische volgorde.
Shallow Sea laat zich beschrijven als een kruising tussen Cascadia, Aqua en Calico. Dat levert een zeer prettig spel op waarbij het leuk puzzelen is op je speelbord. Elke beurt pak je een combinatie van een koraaltegel of een puntentegel met een visje (verschillende kleuren). Hiermee bouw je aan je onderwaterwereld waarin de juiste kleur visjes helpen het koraal te voltooien. De puntentegels wil je zo slim mogelijk neerleggen om goed te scoren met de koralen en de visjes. Een prettige bezigheid waarbij de spelvreugde nog wordt vergroot door het prachtige spelmateriaal.
Het spel Coffee Rush weet op best mooie wijze de drukte van een coffeebar na te bootsen. In dit spel bestaat je speelbord uit een bar en begin je met enkele koffiekaarten (maar kan ook thee zijn) bovenaan de bestellijst. Elk drankje vraagt bepaalde ingrediënten die je verzamelt door op een centraal bord 3 stappen te doen. Bij elke stap verzamel je het op dat vakje staande ingrediënt. Dat gaat niet heel snel en omdat je telkens een extra koffiekaart (bestelling) krijgt aan het einde van je beurt en als je tegenspeler een koffiekaart heeft vervuld, lopen de bestellingen snel op. Deze schuiven naar beneden en als ze voorbij je bar schuiven, dan heb je ontevreden klanten. Zijn er daar vijf van, dan eindigt het spel. Met de bestellingen die wel gelukt zijn krijg je wel meer mogelijkheden om ingrediënten sneller te gaan verzamelen, maar uiteindelijk verlies je altijd wel de race. Coffee Rush voelt dan ook aan als constante stress. Dat is een keer leuk, maar veel vaker hoef ik dit niet te spelen. Wel heeft het spel prachtig spelmateriaal.
Ook Creature Caravan had voor mij het spel van de maand kunnen worden. Er is echter nauwelijks sprake van interactie en dat vind ik altijd wel jammer. Toch kon dit solistische dobbel deckbuilder puzzelspel mij best bekoren. Op de vlucht voor zombies in de door Ryan Laukat bedachte fantasiewereld Arzium komen we met onze karavaan allerlei karakters. Die liften met ons mee op weg naar de veilige stad Eastrey. Al deze karakters (kaarten) leveren weer punten op aan het einde van het spel, maar belangrijker nog, ze geven ons allerlei voordelen op de weg naar Eastrey. Er zijn verschillende manieren om aan punten te komen in dit spel en dat maakt dat je wat verschillende strategieën kunt proberen. Dat lukte mij bar slecht, want ik verloor steeds kansloos, maar hier wil ik mij best nog wel verder in verdiepen.
Een nieuwe loot aan de slagenspellenboom is het spelletje dnup. Het heeft wel wat weg van scout in de zin dat je je handkaarten weg wilt leggen en dat de kaarten een waarde aan de boven- en onderkant hebben. In dit geval kun je in je beurt een setje kaarten (mag zelf weten hoeveel) van dezelfde waarde afleggen. Als er al een setje ligt met dezelfde grootte, dan moet jouw waarde hoger zijn en pakt de speler met het lagere waarde setje alle kaarten weer terug op de hand. Verder kun je ook een losse kaart spelen bij een setje van iemand anders of kun je al je kaarten in je hand omdraaien. Dit geeft wel een leuke snelle dynamiek waarin je kaarten kwijtraakt, maar soms ook weer op moet pakken. Vermakelijk, maar ook niet wereldschokkend.
Got Five is een deductiespelletje. Normaal niet helemaal mijn ding, maar Got Five ziet er zo vrolijk uit en speelt zo vlot weg dat ik dit met plezier heb gespeeld. In het spel zijn de waarden 1 t/m 60 verdeeld over 5 kleuren. Van elke kleur pak je een gedekte tegel. Je medespelers kunnen deze bekijken en zetten die van laag naar hoog op een display die voor je ligt. Je moet er vervolgens achter zien te komen welke getallen daar staan. Je ziet in ieder geval al de getallen van je medespelers, zodat je die kunt wegstrepen op je eigen speelscherm achter een zichtscherm. In je beurt pak je een tegel en legt die open naast 5 open starttegels. Vervolgens kies je één van deze open tegels uit en vraagt waar deze gerangschikt zou zijn in je rij of je vraagt of het aantal stippen op de tegel overeenkomt met de tegel in je display. Dat klinkt wat abstract, maar werkt erg goed. Wel vrees ik dat je dit na een aantal keer wel gezien hebt. Het is uiteindelijk steeds hetzelfde trucje met andere getallen.
Tja ook een nieuwe versie van Hitster wordt als een nieuw spel gezien. In dit geval de Hitser – Urban & Hip Hip versie. Geen versie die ik zelf met mijn gezonde verstand zou kopen, maar mijn oudste zoon sloeg meteen toe. Onder het dreigement dat hij anders nooit meer een ander spel zou doen, moest ik er toch een paar keer aan geloven. Deze versie verwordt voor mij daarbij tot het lukraak neerleggen van een kaart en maar zien of het goed is. Muzikanten of titels raden is er niet bij.
Lokaas van de nieuwe Vlaamse uitgever Time Fades Away is een vlot familiespelletje waarin we vissen gaan vangen. Dat doen we door in het geheim een aantal dobbelstenen in te zetten. Wie het minste aantal dobbelstenen inzet mag als eerste gaan vissen. Op de viskaarten staat een waarde die je minimaal met de dobbelstenen moet gooien. Als dat het alleen was, dan was er weinig aan geweest, maar er staan meestal ook voorwaarden op de viskaart. Zoals dat je een 1, een 2 en een 3 moet hebben of geen lokaasfiche mag gebruiken. Dat klinkt alsnog simpel, maar dat valt tegen. Je zult slim met je dobbelstenen (waaronder twee met hogere waarden) moeten omgaan. Ik vond lokaas een geslaagd kort familiespelletje waar iedereen zo een hengeltje mee gooit. Het blijft dan ook meestal niet bij één potje.
Met Spooky Tower hebben we een simpel snel dobbelspelletje te pakken dat vooral de bovenbouw van de basisschool zal aanspreken. Het gaat erom als eerste 5 spoken te vangen. In je beurt gooi je drie dobbelstenen in de spooktoren en vervolgens kies je een kaart met een waarde van één van de dobbelstenen of van de gezamenlijke waarde. Hoe hoger de kaartwaarde hoe meer kans je hebt op het vangen van een spook of andere mooie voorwerpen die je kansen geven om een spook te vangen. Toch hebben ook de kaarten met lagere waarden wat te bieden, al is de kans erop kleiner. Zo is er steeds een keuze voor welke kaart je gaat. In veel gevallen moet je er ook meerdere verzamelen om uiteindelijk een spook in te rekenen. Dit gaat allemaal heel vlot, heeft weinig om het lijf, maar is best een grappig kinderspelletje met een stukje kansberekening. Geen wonder dat ik dik van Peter Hein verloor.
Whirly Derby speelt in op de populariteit van knikkerraces. In dit geval gooi je tegelijk alle ingezette knikkers in een ronde trechter en is het afwachten welke drie er als eerste uitkomen, want die winnen prijzen in de vorm van kaarten. Gekozen kan worden uit drie openliggende kaarten. Met deze (setjes) van kaarten verdien je punten. Naar een ronde of 8 kijk je wie de meeste punten heeft. Hoewel er een beetje tactiek bij komt kijken in de hoeveelheid knikkers die je per keer inzet (je mag in het gehele spel maar twee keer je knikkers weer terugpakken) is verder alles in handen van een onvoorspelbaar lot. Dit spel zal vooral kinderen in de basisschoolleeftijd aanspreken, voor mij blijft het bij één keer.
Deze maand weer een aantal keren Cthulhu Rising gespeeld van Reiner Knizia. Dat blijft toch een erg leuk en vlot spelletje ondanks de verschrikkelijke vormgeving en het minimalistische materiaal. Strange World (above the clouds) is ook daadwerkelijk een vreemd, maar wel intrigerend kaartspelletje. Daar zal ik binnenkort eens een recensie over schrijven. Verder kon ik nu de spelcategorieën aanzetten. Die zeggen mij wel iets, maar ook niet heel veel. Vind het soms lastig om te bepalen waarin een bepaald spel dan valt. Je kunt zien dat de laatste tijd vooral spellen uitkomen met deckbuilding en hand management. Ik zie mijzelf toch vooral als een liefhebber van worker placer spellen, maar dat lijkt van een uitstervende soort. Weet iemand nog een goede tip?
