Titania

Het is vreemd om te zeggen, maar een spel uit 2010 voelt al als een spel uit de oude doos. Met een erkend spelauteur, een gerenommeerd uitgever en met de prachtige illustraties van Michael Menzel, staat er een topteam achter Titania. Wat hebben zij er van gemaakt?

Titania is een in nevelen gehuld oud zeerijk. De prachtige torens aan de grenzen van dit Rijk zijn vervallen en het is aan ons de taak om deze in oude luister te herstellen. Hiervoor varen we door de mistvelden op zoek naar bouwmateriaal. Aan de randen van het rijk herbouwen we hiermee de beroemde Titania torens. Dat levert punten op. Evenals de versieringen met zeesterren en de verborgen schatten. Wie na twee tijdperken de meeste punten heeft wint. 

Een beurt in Titania is ouderwets overzichtelijk. Je speelt 0,1,2 of 3 kaarten en plaatst voor elke kaart een schip op het spelbord. Daar zijn schelpen, zeesterren, punten, schatten en kaarten te verdienen. In het begin vaar je nog in de mist, zodat het een verrassing is wat je krijgt. Op speciale bouwplaatsen lever je de schelpen weer in om aan de torens te bouwen. Vervolgens trek je weer 0,1,2 of 3 nieuwe kaarten bij, omgekeerd aan het aantal gespeelde kaarten. Dat vraagt om een constante afweging of je (veel) wilt varen of niet.

Het zijn echter de kleuren van de schepen en torens die dit spel letterlijk kleur geven. Voor het plaatsen van de rode, gele of blauwe schepen moet je een gelijk gekleurde kaart spelen. Deze schepen mogen verder alleen geplaatst worden naast een schip van dezelfde kleur. Wordt het laatste schip van een kleur gepakt, dan eindigt het tijdperk. Ook het bouwen aan de torens vraagt om schelpen van dezelfde kleur. Daarnaast geldt: hoe hoger de toren, hoe meer schelpen het kost.

…en de waardering

Titania toont zich als een slim verzamel- en bouwspel waarbij de onbekende mistfiches zorgen voor een avontuurlijk randje. De wat donkere vormgeving vind ik een passende stemming geven aan het geheel. In het spel zelf probeer je vooral in te spelen op de kansen die zich op dat moment voordoen. Het is wat dat betreft vrij recht door zee. Je kunt elkaar verder wat hinderen met de route van de schepen, het bezetten van de bouwvelden en het wegpakken van schatten.

Ondanks of wellicht omdat Titania al een wat ouder spel is, is het prettig overzichtelijk en goed doordacht. Wel is het jammer dat aan het begin van het tweede tijdperk bijna alles weer opnieuw moet worden opgebouwd. Het is dan net of je twee keer het spel speelt. Verder is het onhandig dat de opengedraaide mistfiches slecht afleesbaar zijn met een schip er bovenop. Een echte topper heeft het topteam dan ook niet voortgebracht, maar als familiespel is Titania voldoende geslaagd.