Geplaatst door 1-5 spelers (vanaf 10 jaar)
20-30 minuten
Auteur: Peer Sylvester
Uitgever: Osprey Games (2020)
Het spel…
Zeg Engeland, parken en tuinen en je hebt mij al vrij snel mee. Een spel als Village Green past qua thema dan ook helemaal in mijn straatje. Kan dit kleine vlotte spelletje deze verwachtingen ook speltechnisch waarmaken?
In Village Green zijn we concurrerende Engelse dorpen die strijden voor de titel van mooiste dorpspark (village green). In dit spel gaan we binnen een raster van vier bij vier ons park aanleggen. De randen zijn gereserveerd voor scorekaarten, waarvan er bij de start drie in de bovenste rij worden gelegd. De scorekaarten zijn van grote invloed op welke parkkaarten we waar gaan uitspelen. Is het raster vol, dan tellen we de punten en wint de speler met de meeste punten.
In je beurt heb je de keuze om, uit een aanbod van drie kaarten, een parkkaart of een scorekaart te nemen en deze te spelen in je parkgebied. De parkkaarten bestaan uit kaarten met bloemsymbolen die variëren in vorm en in kleur. Je mag de parkkaarten overal neerleggen, maar als een kaart naast een al aanwezige parkkaart wordt gelegd, dan moet deze daarop aansluiten in vorm of kleur. Verder staan er veelal ook andere symbolen op deze kaarten, zoals bomen, vijvers of een muziektent. Deze kunnen bijdragen aan de scorecondities. Je hoeft overigens geen parkkaart te spelen. In dat geval leg je er één af.
Scorekaarten worden enkel geplaatst in de bovenste rij en in de linker kolom. In tegenstelling tot de parkkaarten mag je een al neergelegde scorekaart bedekken. Zo heb je wat flexibiliteit om je scorecondities te verbeteren gedurende het spel en beter af te stemmen op de neergelegde parkkaarten.
…en de waardering
Village Green heeft veel in zich om een aangenaam kort puzzelspelletje te zijn met een aantrekkelijke, hoewel wat naïeve, vormgeving. Toen het spel in 2020 uitkwam was deze puzzelsystematiek binnen een eigen raster nog vrij nieuw. Het is leuk bezig zijn binnen je eigen spelgebiedje met wat interactie in het voor elkaar wegpakken van een mooie park- of scorekaart en in het afronden van je village green en daarmee beëindigen van het spel.
Toch voel je aan alles dat Village Green zeer snel is ingehaald door de tijd. Het verplicht op vorm of kleur aansluitend leggen is frustrerend, maakt je sterk afhankelijk van het aanbod en kan zelfs (voor alle spelers) leiden tot het niet kunnen vullen van je raster. Ook zijn niet alle scorekaarten even duidelijk en is het ronduit hinderlijk dat de gele bloemsymbolen niet goed van elkaar zijn te onderscheiden. Daarmee zakt dit spel voor mij onder de grens van een voldoende. De vergelijkbare spellen Lost Seas of Castle Combo doen dit vele malen beter.
Via zuiderspel hebben we laatst Village Green gekocht. Wat ik juist erg bijzonder aan het kaart spelletje vond was de moeilijkheidsgraad die je hebt dat je erg lastig de soorten kaarten aan elkaar kan passen. Het spelletje ziet er o zo lief uit, maar is echt pittig om tot een goed einde te brengen.
Je moet echt de juiste hebben en dan voornamelijk als je aan twee kanten moet aansluiten. Maar de charme vind ik dat je niet aan hoeft te sluiten als je een kaart pakt, je mag ook passeren. Je hebt altijd de keuze.
En je kan ook met een grasveldje even wachten een veld in te vullen totdat je de juiste hebt.
Ook met een kaart met een ‘gebouwtje’ kun je je doelen aanpassen. Dus je kan ten alle tijden je doelen wijzigen.
Maar let op, dat je tegenstander misschien wel de laatste kaart legt, is dat het geval is het game over.
Al met al vond ik het best wel een goeie breanbreaker voor zón klein spelletje. En juist de uitdaging dat je de kaarten goed kan aansluiten op elkaar.
Dat de kleuren wat minder goed te zien is ben ik je met je eens, maar zo hinderlijk toch niet?
Naar mijn idee, als je echt een kaartspel wil hebben die een goeie breinbreaker is en die niet groot is… dan
heb je aan Village Green een juiste keuze!