Geplaatst door Dankzij een vakantie met veel andere spellenliefhebbers en een grote hoeveelheid korte spellen stopte de teller deze maand pas bij 85 potjes. Bomb Busters was met elf potjes de grote vakantiehit, maar ook Seers Catalog en WitchDraft bleken een succes.
Op een na speelde ik alle nieuwe spellen pas na mijn vakantie, toen de maand er al bijna op zat. Daar zat ook het leukste nieuwe spel van de maand bij. Castle Combo heeft een weinig origineel spelidee. Om beurten kopen de spelers een kaart uit het aanbod en leggen die in een raster van uiteindelijk drie bij drie kaarten. Elke kaart scoort punten op basis van de positie van de kaart, de eigenschappen van naburige kaarten en zo meer. Ook in bijvoorbeeld WitchDraft en Pixies zie je dat duidelijk terug. Toch heeft Castle Combo iets waardoor je het blijft spelen. Elke kaart is uniek, en heeft weer een speciale combinatie van een eenmalige bonus en punten op het einde, waardoor het iedere keer weer een leuk puzzeltje is om je verzameling zo efficiënt mogelijk in te richten.
Bable is een samenwerkingsspel van Nederlandse bodem, dat het zoekt in een bijzondere manier van communiceren. De spelers geven elkaar commando’s aan de hand van onzinwoorden, maar gaandeweg ontstaat er spraakverwarring omdat het commando dat jij nodig hebt om een bepaalde actie te doen is veranderd, en de andere spelers eerst moeten achterhalen welk woord dat nu precies is. Samen probeer je zo grondstoffen te verzamelen en aan de toren te bouwen voor de stapel kaarten op is. De regels zijn niet ingewikkeld, maar dit is geen samenwerkingsspelletje voor laat op de avond. Enige concentratie is nodig, om de nieuwe woorden te onthouden om te zorgen dat je de andere spelers de juiste aanwijzingen kunt geven. Wel een interessant idee in ieder geval.
Over onbegrijpelijke spellen gesproken: Great Western Trail heb ik, ook na een paar potjes, nooit helemaal begrepen. Dan is het niet per se handig om een nog complexere variant te proberen. Gelukkig legde Roger -zoals altijd- Great Western Trail: New Zealand vlekkeloos uit, dus dat was alvast geen bezwaar. Nog steeds erg veel regeltjes en dingetjes, maar daar heeft het spel een oplossing voor. Het duurt namelijk zo lang, met telkens weer dezelfde opbouw van een ronde, dat je aan het einde alles wel doorhebt. Nadeel is dat het spel de excessieve speelduur eigenlijk niet waard is. Roger en ik zijn niet per se de traagste spelers, maar exclusief de -lange- uitleg waren we bijna drie uur bezig. Ik heb me in die tijd best vermaakt, maar er zat naar mijn smaak te weinig afwisseling en opbouw in dat het spel die duur waard is. Het zal wel bij deze ene ervaring blijven.
Zoals het elk succesvol spel betaamt heeft ook Living Forest nu een versie voor twee personen. Ik had Living Forest Duel al eens op BGA gedaan, maar dat is niet de geschikte omgeving om zo’n complex spel te leren. Het is namelijk een stuk ingewikkelder en intenser dan het origineel. Het is ook echt een duel: je moet voortdurend in de gaten houden of je tegenstander niet al bijna aan een van de vier wincondities voldoet en dat voorkomen, maar tegelijk ook aan je eigen positie werken. Ik heb er nu net iets meer gevoel voor, maar begrijp het ook nog niet helemaal.
Hoewel ik het fysieke exemplaar van Res Arcana slechts een handvol keren gespeeld heb, kon ik het destijds niet laten om beide uitbreidingen te kopen (nog steeds ongespeeld natuurlijk). Dus als er een zelfstandig speelbare uitbreiding verschijnt ben ik weer net zo dwaas. Res Arcana Duo is gewoon hetzelfde spel, maar dan met andere kaarten. Enige verschil is dat je het spel met een draftronde begint, waarmee je je startset van acht kaarten samenstelt. Het is dus ook als ‘gewone’ uitbreiding te spelen, om meer variatie te bieden. En het is weer net zo leuk als Res Arcana zelf. Alles draait om efficiëntie, iedere actie telt en oh wee als je te lang spaart om sommige kaarten te kunnen spelen. Tik tok, je hebt alweer verloren. Heerlijk.
In de stats-o-graph is goed te zien dat deze vakantiemaand de korte en eenvoudige spelletjes oppermachtig waren (Klask zat overigens niet in de koffer). Ik maak me op voor een stevig najaar.
