Geplaatst door 
Ik heb in juli heel veel gespeeld (76 potjes in totaal) en Bomb Busters (lees hier mijn recensie) was daarbij mijn meest gespeelde spel. In bijna de helft van mijn potjes stond namelijk dit spel op tafel. En dan bleef het ook nooit bij een potje. De eerste keer dat ik dit spel deed (op Spellenpret) speelden we het bijvoorbeeld meteen 12 keer achter elkaar. En daarna wisten meerdere van ons groepje niet hoe snel ze naar de spellenwinkel moesten gaan om hun eigen exemplaar te scoren. In mijn omgeving circuleren nu meerdere exemplaren van Bomb Busters en overal wordt het spel enthousiast en met veel fanatisme gespeeld. Het woord “verslavend” valt opvallend vaak. Wat mij betreft is dit spel dus de zomerhit van dit jaar.
Maar Bomb Busters was niet de enige hit deze maand. Ook Leven in de Amazone (lees hier mijn recensie) mag gerust een hit genoemd worden. Ik speelde op een spellendagje mijn eerste potje en voor het potje was afgelopen had ik het spel al online besteld omdat ik FOMO had om achter het net te vissen voor de houten upgrades die je bij de Spelletjevrienden nog kan krijgen als je ze samen met het basisspel koopt. Ik heb dit spel inmiddels zes keer gespeeld. En dat is misschien fors lager dan de 31 keer dat Bomb Busters op tafel stond, maar je moet wel bedenken dat een potje Leven in de Amazone gemiddeld wel een uur of twee duurt en een potje Bomb Busters nog geen half uur. In speeltijd gemeten ontlopen deze spellen elkaar dus heel wat minder aan aandacht dat ze van me hebben gehad.
Naast Bomb Busters en Leven in de Amazone speelde ik nog één ander spel voor het eerst, namelijk Flatiron. Dit is een tweepersoons spelletje waarin je samen het beroemde Flatiron (strijkijzer) gebouw uit New York gaat bouwen. Ik kan niet meer helemaal reproduceren hoe dit spel ook al weer ging, maar wel dat ik het leuk vond. Je moet iedere ronde kiezen waar je je poppetje neerzet en dan voer je de actie uit van waar je staat. Daarmee verzamel je bouwonderdelen voor het gebouw of kan je ze bouwen (maar daar gelden dan weer regels voor). Op elke plek mag maar één poppetje staan en je moet altijd verplaatsen en daardoor komt het regelmatig voor dat je net niet kan doen wat je eigenlijk wil. Je moet dus soms echt even plannen hoe je komt waar je wezen wil en hoe je de tussentijd ook nog een beetje nuttig bezig bent. Ik vond dat een aangename puzzel. Later dit jaar zal dit spel verschijnt dit spel bij 999 Games. Liefhebbers van tweepersoonsspellen kunnen er dus vast een plekje voor vrij houden in hun spellenkast.
Vorige maand had ik op de 999 Games Persdag een spelletje meegekregen waar ik nog niets over mocht schrijven en wat ik vorige maand dus maar als “Unpublished Prototype” had opgenomen in mijn maandoverzicht. Inmiddels is de geheimhouding er af en mag ik gewoon schrijven dat ik Duel om Cardia (lees hier de recensie van Roger) heb gespeeld. In dit spel spelen de spelers telkens tegelijkertijd een kaart en de hoogste kaart wint, maar de laagste kaart mag een speciale actie uitvoeren en daarmee kan je de boel goed op zijn kop zetten. Duel om Cardia speelt op zich lekker vlot weg en het werkt prima. Ik vond alleen niet zo heel veel aan dit spel. Ik ben niet zo’n fan van dit soort “pak aan” achtige spellen. Dat zou zo maar aan mijn leeftijd kunnen liggen, ik begrijp van Peter Hein en Roger dat de tieners/jongvolwassenen waar zij het mee speelden er wel enthousiast over waren.