Het witte kasteel: Matcha

Ik houd van compacte spellendozen. Met een overvolle spellenkast is het fijn als de inhoud van een doos niet voor de helft uit lucht bestaat. Het voordeel daarvan is dat je er dan altijd wel ruimte is voor uitbreidingen. Het witte kasteel had zo’n lekker compacte doos. Het bijkomende nadeel is dat de uitbreiding Matcha er toch echt niet in past.

Dat ligt voor een klein deel aan het materiaal van Matcha, want de doos bevat vier nieuwe spelersborden, die je gebruikt in plaats van de oude. Dat is omdat de deze uitbreiding een nieuw soort dobbelsteen, volgeling en grondstof introduceert en daar zijn de oude bordjes niet op berekend.

Ook komt er een extra speelbord bij, dat je onder het gebruikelijke bord legt. Dit zijn de buitenwijken van Himeji, waar de geisha’s te vinden zijn. In de buitenwijken vind je ook de theetuin, met daarin een matchatheegroene brug met bijbehorende dobbelstenen. Deze dobbelstenen kun je ook weer inzetten om grondstoffen en andere voordelen te krijgen en natuurlijk voor het in het spel brengen van de verschillende volgelingen.

Dat extra bord is een aangename mix van de bestaande elementen: je brengt de geisha’s op dezelfde manier in het spel als de hovelingen, ze geven voordelen op dezelfde manier als de tuinmannen en scoren punten op een vergelijkbare manier als de krijgers. De grootste verandering is eigenlijk dat de spelers met de extra dobbelstenen ook een extra beurt krijgen. Nu zet je per ronde vier keer een dobbelsteen in, voor een totaal van twaalf beurten. Winnen doe je nog steeds met de meeste punten.

…en de waardering

Ondanks de compacte doos en de overzichtelijke speelduur is Het witte kasteel een pittig spel, waarbij je goed na moet denken over meest efficiënte manier om de dobbelstenen in te zetten. Als je het goed plant kun je soms een hele keten aan acties in gang zetten, maar dat steekt heel nauw en vergt een goede voorbereiding.

Een uitbreiding kan dat delicate evenwicht zomaar verstoren en de essentie van het spel er een beetje uithalen. Dat is bij Matcha op geen enkele manier het geval. Alles in de uitbreiding is een variant op de bekende mechanismen uit het basisspel en zijn intuïtief makkelijk te begrijpen als je dat al eens gespeeld hebt. Tegelijk voegt het veel toe, niet in het minst doordat je nu een derde meer beurten hebt. Dat geeft je nog meer mogelijkheden om die ene superbeurt in gang te zetten en ook echt uit te voeren.

Extra beurten betekent natuurlijk ook meer speeltijd, maar dat is het helemaal waard. De extra mogelijkheden in Matcha zijn zo bevredigend dat liefhebbers van het spel het waarschijnlijk nooit meer zonder willen spelen.