Locus

Locus is een roll & write spelletje van Nederlandse bodem. Het is namelijk bedacht door Nederlander Stan van Rooijen. Het spelletje is door Tuckers Fun Factory uitgebracht in het Nederlands, Engels en Duits. Maar inmiddels is het ook de grote plas overgestoken en opgepikt door de Amerikaanse uitgever Wise Wizard Games. Dit is de uitgever achter het populaire spelletje Star Realms. En dat is toch niet de minste uitgever om door op gepikt te worden. Chapeau voor Stan.

Locus is een combinatie van Clever en Tetris. Van Clever heeft het spel de verschillende gekleurde gebieden geleend die allemaal net even anders werken. En van Clever zijn ook de bonusjes gebruikt. Maar in plaats van getallen, moet je in Locus tetris-vormen afstrepen.

De spelers zijn om de beurt startspeler. De startspeler pakt van een stapel kaarten één kaart meer dan er spelers zijn. Vervolgens kiest de startspeler een van deze kaarten en streept op zijn briefjes vakjes af in de vorm en kleur van de gekozen kaart. Daarna worden de resterende kaarten doorgegeven en mogen de andere spelers om de beurt ook een kaart kiezen en vakjes gaan afstrepen.

Bij het afstrepen kan het zijn dat je een vakje afstreept waar een bonusje in staat. Er zijn drie soorten bonusjes. De eerste is dat je twee aaneengesloten vakjes van een bepaalde kleur mag gaan afstrepen, de tweede is dat je een willekeurig vakje mag afstrepen en de laatste is dat je een muntje krijgt. Deze muntjes krijg je ook als je een kaart hebt gekozen waar een kleine tetris-vorm op staat (maximaal drie vakjes groot).

Met de muntjes kan je leuke bonusacties activeren. Voor één muntje mag je een gebied afkruisen in een andere kleur dan op je gekozen kaart staat (je moet wel dezelfde vorm gebruiken). Voor twee muntjes mag je twee losse vakjes afkruisen (dat komt regelmatig goed van pas). En voor drie muntjes mag de kaart gebruiken die aan het eind van de ronde niet gekozen is (weet je nog, de startspeler begint met één kaart meer dan er spelers zijn).

En zo kruis je in een vast aantal rondes zo veel mogelijk vakjes af en probeer je daarbij zo handig mogelijk bonusjes te activeren. Met een beetje goed plannen kan je soms in een beurt met een bonus een tweede bonus en daarmee weer een derde bonus activeren. Als het spel afgelopen is, bepalen de spelers hoeveel punten ze in ieder vak gescoord hebben. Als extraatje krijg je je laagste score nog een keer extra. En wie dan de meeste punten heeft, wint het spel.

…en de waardering

Locus is een goed familiespelletje. De regels zijn simpel en het speelt lekker weg. In het spel wordt iedereen royaal bedeeld met kansen om bonusjes te scoren en dat voelt natuurlijk altijd goed. Het is het soort spel wat je makkelijk op tafel legt en wat een hoge “nog een keer” factor heeft. Ik zie Locus het dan ook goed doen bij het brede publiek.

Maar er zijn een paar minpuntjes die het speelplezier van vooral verwende veelspelers een beetje zal dempen. De eerste daarvan is dat het spel met veel spelers best lang kan duren. Je zit toch even te wachten tot alle spelers voor je een kaart gekozen hebben voor je zelf aan de beurt bent. En de tweede is dat het spel een beetje repetitief is doordat je altijd hetzelfde blokje met dezelfde kaarten gebruikt. Na een paar potjes zullen ervaren spelers daardoor in een groef komen waarbij ze telkens dezelfde stukjes (al dan niet van kleur veranderd door inzet van een muntje) telkens op dezelfde plek gaan leggen omdat dat het meest efficiënt is.

Door deze minpuntjes vind ik als verwende veelspeler vier pionnen net te hoog gegrepen voor Locus. Maar de drie pionnen die ik het geef, zijn dan ook heel dik verdiend. Wat minder fanatieke spelers, kunnen er gerust een pionnetje bij op tellen.