Oméa

“De toekomst ligt in jouw handen. Kun jij er het beste van maken?” Een spel dat zich zo aanprijst en dan ook nog eens kaarten heeft met namen als Droom, Harmonie en De volmaakte roept bij mij snel een allergische reactie op. Spiritueel gedoe is niet aan mij besteed, maar Oméa lijkt echt een spel en geen tarotachtige bedoening. Toch maar eens proberen dan.

Oméa speel je in teams die proberen hun kaarten zo snel mogelijk weg te spelen. Wie je teamgenoot is wordt bepaald door het lot. Alles spelers krijgen een Volmaakte kaart en de speler met de hoogste kaart wordt gekoppeld aan de speler met de laagste enzovoort.

Om beurten legt iedereen een kaart voor zich. Die hebben verschillende getallen en kleuren, maar je hoeft geen kleur te bekennen. Alles mag.

Sommige kaarten hebben een direct effect, dat je uitvoert zodra je die speelt. Bij de meeste kaarten treedt het effect pas in als iedereen een kaart voor zich heeft. Dan kijk je wie een kaart af mag leggen. In principe is dat de speler met de hoogste kaart, maar meestal zijn er meerdere kaarten die afgelegd worden. Bijvoorbeeld omdat het de enige groene of laagste gele is. Mag je je kaart niet afleggen, dan neem je die terug in de hand.

Heeft een speler na afloop van een slag nog maar een kaart in de hand, dan wint diens team de ronde. Alle kaarten worden weer geschud en iedereen krijgt een nieuwe hand kaarten voor de volgende ronde. Het team dat als eerste twee rondes wint heeft ook het spel gewonnen.

…en de waardering

Ik geef toe, ook na het lezen van de regels wist ik nog niet wat me te wachten stond. Hetzelfde gold eigenlijk voor iedereen met wie ik dit voor het eerst speelde. Wat is dit voor iets vreemds? Maar na een paar slagen begint het kwartje langzaam te vallen en na de eerste ronde ben je verkocht. Ik had toen die kaart moeten spelen en als ik niet met jou had geruild maar met haar had ze die kaart niet kunnen spelen!

Je weet dat je een succes te pakken hebt als je medespelers na afloop direct nog een potje willen spelen, en dat is bij Oméa bijna iedere keer gebeurd. Vraag niet hoe, maar het werkt. Zoals ieder kaartspel heeft dit het nodige geluk, maar ook in een hopeloze situatie kun je winnen en de winnaar van een ronde is lang niet altijd degene met de hoogste kaarten.

Speel het wel met zes, dan komt Oméa het best tot zijn recht. Met vier werkt het ook prima; met vijf heb ik het niet geprobeerd, maar dat lijkt me net zo’n goed idee als Tai Pan met vijf.

Van harte aanbevolen voor iedereen die van snelle en toch een beetje rare kaartspellen houdt.