Sanibel

Sanibel is een eilandje voor de kust van Florida waar Wingspan-auteur Elizabeth Hargrave van kinds af aan veel naar toe gaat met haar familie. Ze lopen langs de kust om lekker uit te waaien en rapen ondertussen mooie schelpen en haaientandjes op. De vader van Elizabeth zag hier wel een mooi thema voor een spel in. Ze ging daarmee aan de slag en het resultaat ligt nu in de winkel.

In Sanibel ga je, net als de familie van Elizabeth, een wandeling langs het strand maken en raap je daarbij links en rechts wat vondsten op die je in je schelpenzakje stopt. Het spel doet me een beetje aan Tokaido denken door de manier waarop de spelers langs de kust bewegen. Maar dan gecombineerd met een patroonlegspel doordat je punten scoort voor de manier waarop je de strandvondsten in je schelpenzakje (je speelbordje) hebt gelegd.

Het strand staat afgebeeld op het centrale spelersbord. Het strand is verdeeld in verschillende vakjes en op elk vakje staan voetstapjes om aan te geven waar de spelers naar toe kunnen. Aan het begin van het spel worden op elk vak een aantal grote en kleine tegels met schelpen en haaientandjes neergelegd. Alle spelers hebben hun eigen pion die op het eerste vak achter elkaar worden gezet. De achterste speler is dan als eerste aan de beurt.

Deze speler verplaatst zijn pion naar een volgend vak. Meestal kies je het eerstvolgende vak, maar je mag zo veel vakken overslaan als je wilt. Vervolgens kies je binnen dit vak bij welke voetstapjes je gaat staan en pak je net zo veel tegels van het bord als er bij die voetstappen staan afgebeeld. Je krijgt de meeste tegels bij de voorste voetstappen, maar dan moet je dus ook weer het langst wachten voor je weer de achterste speler bent en dus weer aan de beurt bent.

De tegels die je pakt, leg je vervolgens op je schelpenzak-bordje. Je moet daarbij je eerste tegel onderin leggen, en daarna kan je kiezen of je onderin legt of boven een eerder gebouwde tegel. Naast de haaientanden zijn er verschillende soorten schelpen (te herkennen aan de achtergrondkleur van de tegel). Elke soort levert op een andere manier punten op. Zo wil je van de paarse stekelhuidigen (denk zeesterren en zee-egels) graag verschillende typen hebben die niet tegen elkaar aan mogen liggen op je bordje. Van de oranje Slakken wil je verschillende typen hebben die juist in één groep liggen. Enzovoort.

Het fijne van een strandwandeling is dat er continu nieuwe vondsten aanspoelen. Naast de pionnen van de spelers staat er daarom ook een houten golfje op het loopspoor. En als die de laatste is, dan rolt de volgende golf op het strand en voert nieuwe strandvondsten aan.

Halverwege de strandwandeling komen de spelers de vuurtoren tegen. Hier mogen ze één of twee speciale tegels in hun zakje leggen. Deze tegels krijg je aan het begin van het spel. Op elke tegel staat een doel dat als je dat vervult extra punten oplevert. Hoeveel van deze tegels je er mag bouwen, hangt weer af van op welk plekje je bij de vuurtoren gaat staan. Als eerste krijg je er twee en de laatste krijgt er maar één, maar die is wel als eerste weer op weg terug naar het begin van het de wandelroute. Daardoor loop je nog een keer het strand langs om de nieuw aangespoelde vondsten op te rapen.

…en de waardering

Ik ben onder de indruk hoe goed Elizabeth Hargrave een strandwandeling heeft kunnen vertalen naar een spel. Het klopt gewoon helemaal. Het is heerlijk als er stapels tegels op een plek liggen en je lekker kan neuzen of er wat leuks bij zit. Op het strand heb je immers ook soms van die plekken waar stapels schelpen overvloedig bij elkaar liggen. Maar hoe meer mensen er langs zijn geweest, hoe leger het strand natuurlijk wordt. Maar dan rolt er een nieuwe golf het strand op, waardoor er nieuwe schelpen aanspoelen en begint het weer opnieuw.

Ik vind het ook een hele goede toevoeging aan het beweeg-mechanisme dat de vakken waar de spelers langs lopen verdeeld zijn in verschillende plekken. Meer schelpen is vaak beter dan minder, maar dan sta je daarna wel vooraan en moet je dus eerst alle andere spelers voor laten gaan voor je zelf weer aan de beurt bent. Je moet dus een beetje vooruit kijken, zeker als je op zoek bent naar een specifieke tegel(soort). Dit geeft het spel extra dynamiek.

Het puzzelen met de strandvondsten op je schelpenzak-bordje past ten slotte perfect bij het thema. Wie heeft er per slot van rekening niet ooit schelpjes in vormpjes neergelegd. Het is niets wat we speltechnisch nog nooit eerder gezien hebben, maar de perfecte match van thema met mechanisme maakt dit een heel aangename ervaring.