Skipp

Als je dit leest, ben je waarschijnlijk een spellengek en misschien wel al vanaf je kindertijd. Grote kans dat die gekte mede is aangewakkerd door het bekendste bordspel te wereld (in dit deel van de wereld althans): schaken. Zelf speelde ik het pas voor het eerst op de middelbare school, toen ik al veel andere spellen kende. Misschien is de vonk daarom nooit overgeslagen. Schaken voelde voor mij altijd meer als werk waar je hard voor moest studeren dan iets wat je puur om het plezier speelde.

En al is bijvoorbeeld go in alle opzichten superieur, schaken is voor veel mensen nu eenmaal de maatstaf waartegen alle andere spellen worden afgemeten. Zeker als dat abstracte tweepersoonsspellen zijn zoals Skipp, een vrij nieuw spel van Nederlandse bodem. Skipp haalt de inspiratie vooral bij dammen vandaan, de makers prijzen het zelf aan als ‘het nieuwe dammen’.

Om beurten schuiven de spelers hun stukken naar voren, om als eerste de achterlijn te bereiken. Er zijn twee soorten speelstukken: voeten en hoeden. Hoeden beweeg je in een rechte lijn naar voren, met een stap tegelijk. Hoeden bewegen diagonaal en mag je zo ver laten lopen als je wilt, zolang ze maar over vrije hoeden heen kunnen. Uiteraard moeten ze hun zet op een voet eindigen, dat mag er een van de tegenstander zijn. Die is dan geblokkeerd, want alleen onbedekte voeten mogen bewegen.

In je beurt beweeg je telkens een voet en daarna een hoed. Kun je een van beide niet, dan sla je dat gewoon over. Zodra je met een hoed de andere kant van het bord bereikt heb je gewonnen.

…en de waardering

Een goed en onderhoudend abstract spel voor twee spelers ontwerpen is niet eenvoudig. Want waarom zou je niet gewoon een bewezen klassieker als schaken, dammen of go spelen? Kris Burm is dat goed gelukt met pareltjes als Yinsh en Dvonn. Maar ook Skipp is een onderhoudend spel.

Wat me vooral aanspreekt is dat het spel je beweegt tot actie. Omdat je alleen naar voren kunt bewegen, kun je niet eindeloos dralen om defensieve posities op te bouwen. Aanvallen zul je! Dit maakt het al direct een stuk leuker dan dammen, dat nog wel eens de neiging heeft in oneindig geschuif te ontaarden, met remise tot gevolg.

De dwang tot actie betekent niet dat je maar blind moet oprukken. Je moet beducht blijven op zwakke plekken en die van je tegenstander uitbuiten. En opletten dat je je zelf niet in de weg loopt, desnoods ten koste van een offer.

Skipp heeft vermoedelijk niet de strategische diepgang van schaken of go, maar geeft zijn geheimen ook niet al na een paar potjes prijs. En omdat het vrij nieuw is, kun je het helemaal zelf ontdekken zonder voortdurend het gevoel te hebben dat je je huiswerk weer eens niet gemaakt hebt.